باز کردن منو اصلی

دی اتیل اتر یکی از فراورده‌های شیمیایی می‌باشد که از آب‌گیری الکل اتیلیک ۹۶ درصد در مجاورت اسید سولفوریک ۹۸ درصد در دمای ۱۴۰ درجه سانتیگراد بدست می‌آید. اتر یکی از حلالهای مهم غیر قطبی در شیمی می‌باشد. به علت واکنش‌پذیری کم آن و همچنین نقطه جوش پایین آن (۳۴) حلال خوبی برای استخراج مواد آلی غیر قطبی می‌باشد.

Diethyl ether
Skeletal formula
Ball-and-stick model
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۶۰-۲۹-۷ ✔Y
پاب‌کم ۳۲۸۳
کم‌اسپایدر ۳۱۶۸ ✔Y
UNII 0F5N573A2Y ✔Y
KEGG D01772 ✔Y
ChEBI CHEBI:35702 ✔Y
ChEMBL CHEMBL۱۶۲۶۴ ✔Y
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس KI5775000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C4H10O۱
جرم مولی ۷۴٫۱۲ g mol−1
شکل ظاهری Colorless liquid
چگالی 0.7134 g/cm3 liquid
دمای ذوب −116.3 °C 156.9 K −177.3 °F
دمای جوش
‎34.6 °C 307.8 K 94.3 °F
انحلال‌پذیری در آب 69 g/L (20 °C)
ضریب شکست (nD) 1.353 (20 °C)
گرانروی 0.224 پواز (25 °C)
ساختار
گشتاور دوقطبی 1.15 D (gas)
خطرات
MSDS External MSDS
کدهای ایمنی R۱۲ R19 R20 R۲۲ R66 R67
شماره‌های نگهداری S۱۶ S۲۹ S۳۳
خطرات اصلی Extremely Flammable (F+),
Harmful (Xn)
لوزی آتش
Special hazards (white): no codeNFPA 704 four-colored diamond
نقطه اشتعال −45 °C[۱]
دمای خودآتشگیری 160 °C[۱]
ترکیبات مرتبط
مرتبط با اتر دی‌متیل اتر
متوکسی پروپان
ترکیبات مرتبط دی‌اتیل سولفید
Butanol (همپار)
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 ✔Y (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

اتر بی هوش‌کننده ایست که به عنوان حلال هم بکار برده می‌شود تعداد زیادی از داروهای شیمیایی تحت نام «اتر» نامیده می‌شوند ولی این کلمه در کل به مفهوم «اتیل اتر» است.

به گزارش سلامت نیوزبه نقل از پایگاه خبری مدیکال گاید، اتر مایع فراری است که خیلی سریع در حرارت معمولی به صورت گاز در می‌آید، اتر چون حل‌کننده هم هست بیشتر به عنوان حلال داروها به کار برده می‌شود، یکی دیگر از خواص اتر خاصیت تمیزکنندگی آن است و در آغاز کشف این دارو اتر به عنوان بیهوش‌کننده مورد استفاده قرار گرفت و حدود سال ۱۸۴۰ مصرف آن به میزان فوق‌العاده به خصوص در آمریکا افزایش یافت و از آن پس برای مدت بیش از۱۰۰ سال اتروکلروفرم از جمله مواد اولیه هوش بری بودند و به همین جهت در تمام بیمارستان‌ها هنوز بوی این دو دارو به مشام می‌رسد. در دهه سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ طریقه استعمال اتر به صورت قطره‌ای متداول گشت به این ترتیب که ماسکی را روی بینی بیماری که احتیاج به عمل جراحی داشت قرار می‌دهند واتر را به صورت قطره بر روی گاز پارچه‌ای که در داخل ماسک تصفیه شده‌است می‌چکانند، این عمل باید با دقت و احتیاط فراوان انجام شده تا هوای اطراف به داروی بیهوش‌کننده آلوده نشود، به هر حال چه مانند زمان سابق با ریختن قطرات اتر بر روی یک تکه پارچه و چه متدهای جدید علمی همیشه اتر یک داروی بیهوشی قوی است، امروزه داروهای جدیدی کشف شده‌اند که همپای اتر مسئله بیهوشی را به مقیاس وسیعی حل کرده‌است

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Ethyl Ether MSDS". J.T. Baker. Retrieved 2010-06-24.