رادیو کریستالی

گیرنده رادیویی کریستالی که به آن مجموعه کریستالی نیز گفته می‌شود، یک گیرنده رادیویی ساده است که در روزهای ابتدایی رادیو محبوب بوده‌است. تنها از توان سیگنال رادیویی دریافت شده برای تولید صدا استفاده می‌کند، نیازی به توان خارجی ندارد. به دلیل مهم‌ترین قطعه آن، یک آشکارساز کریستالی نام دارد که در اصل از یک قطعه کانی کریستالی مانند گالن ساخته شده‌است.[۱] این عنصر اکنون یک دیود نامیده می‌شود.

رادیو کریستال سوئدی از سال ۱۹۲۲ ساخته شده توسط رادیولا، با هدفون. دستگاه در بالا رادیو آشکارساز سیبیل گربه است. جفت دوم جک‌های هدفون تهیه شده‌است.
دهه ۱۹۷۰ رادیو کریستالی ارو به کودکان عرضه شد. هدفون در سمت چپ است. سیم آنتن، سمت راست، دارای کلیپی برای اتصال به اشیاء فلزی مانند فنرتخته‌خواب است که به عنوان یک آنتن اضافی برای بهبود دریافت استفاده می‌شود.

رادیوهای کریستالی ساده‌ترین نوع گیرنده رادیویی هستند[۲] و می‌توان آن را با چند قطعه ارزان مانند سیم برای آنتن، سیم پیچ، خازن، آشکارساز کریستالی و هدفون ساخت.[۳] با این حال آن‌ها گیرنده‌های غیرفعال هستند، در حالی که رادیوهای دیگر از تقویت‌کننده تغذیه شده از باتری یا پریز برق دیواره استفاده می‌کنند تا سیگنال رادیو را بلندتر کنند؛ بنابراین، مجموعه‌های کریستالی صدای نسبتاً ضعیفی را تولید می‌کنند و باید با هدفون‌های حساس گوش داده شوند و فقط می‌توانند ایستگاه‌هایی را در محدوده محدود دریافت کنند.[۴]

خاصیت یک‌سوساز تماس بین یک کانی و یک فلز در سال ۱۸۷۴ توسط کارل فردیناند براون کشف شد.[۵][۶][۷] اولین بار در سال ۱۸۹۴ بلورها به عنوان آشکارساز امواج رادیویی در جاگادیش چاندرا بوس،[۸][۹] در آزمایش‌های اپتیکی مایکروویو مورد استفاده قرار گرفتند. آن‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۰۲ توسط جی‌دابلیو پیکارد به عنوان دمدولاتور برای دریافت ارتباطات رادیویی مورد استفاده قرار گرفت.[۱۰] رادیوهای کریستالی اولین نوع گیرنده رادیویی است که به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت،[۱۱] و نوع اصلی مورد استفاده در دوران تلگراف بی‌سیم.[۱۲] رادیو کریستالی ارزان و قابل اطمینان توسط میلیون‌ها فروخته شده و خانگی یکی از محرک‌های اصلی در معرفی رادیو به مردم بوده و با آغاز پخش رادیویی در حدود سال ۱۹۲۰، به توسعه رادیو به عنوان یک وسیله سرگرمی کمک کرده‌است.[۱۳]

در حدود ۱۹۲۰، مجموعه‌های کریستالی توسط اولین گیرنده‌های تقویت‌کننده‌دار، که از لامپ‌های خلأ استفاده می‌کردند، کنار گذاشته شدند. با استفاده از این فناوری، مجموعه‌های کریستالیِ پیشرفته برای استفاده تجاری منسوخ شدند[۱۱] اما توسط طالبانش، گروه‌های جوانان و پسرهای پیشاهنگ[۱۴] که عمدتاً به عنوان راهی برای یادگیری در مورد فناوری رادیو است، همچنان ساخته می‌شوند. آن‌ها هنوز به عنوان وسایل آموزشی فروخته می‌شوند و گروه‌هایی از علاقه‌مندان به ساخت خودشان وجود دارند.[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹]

رادیوهای کریستالی سیگنال‌های مدولاسیون دامنه (AM) را دریافت می‌کنند و می‌توانند برای دریافت تقریباً هر باند فرکانس رادیویی طراحی شوند، اما بیشتر آن‌ها باند پخش AM را دریافت می‌کنند.[۲۰] تعداد کمی از باندهای موج کوتاه را می‌گیرد، اما سیگنال‌های قوی لازم است. اولین مجموعه‌های کریستالی سیگنال‌های تلگرام بی‌سیم را از طریق فرستنده جرقه شکاف در فرکانس‌های کم تا ۲۰ کیلوهرتز دریافت می‌کردند.[۲۱][۲۲]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Carr, Joseph J. (1990). Old Time Radios! Restoration and Repair. US: McGraw-Hill Professional. pp. 7–9. ISBN 0-8306-3342-1.
  2. Petruzellis, Thomas (2007). 22 Radio and Receiver Projects for the Evil Genius. US: McGraw-Hill Professional. pp. 40, 44. ISBN 978-0-07-148929-4.
  3. Field, Simon Quellen (2003). Gonzo gizmos: Projects and devices to channel your inner geek. US: Chicago Review Press. p. 85. ISBN 978-1-55652-520-9.
  4. Schaeffer, Derek K.; Thomas H. Lee (1999). The Design and Implementation of Low Power CMOS Receivers. Springer. pp. 3–4. ISBN 0-7923-8518-7.
  5. Braun, Ernest; Stuart MacDonald (1982). Revolution in Miniature: The history and impact of semiconductor electronics, 2nd Ed. UK: Cambridge Univ. Press. pp. 11–12. ISBN 978-0-521-28903-0.
  6. Riordan, Michael; Lillian Hoddeson (1988). Crystal fire: the invention of the transistor and the birth of the information age. US: W. W. Norton & Company. pp. 19–21. ISBN 0-393-31851-6.
  7. Sarkar, Tapan K. (2006). History of wireless. US: John Wiley and Sons. p. 333. ISBN 0-471-71814-9.
  8. Bose was first to use crystals for electromagnetic wave detection, using galena detectors to receive microwaves starting around 1894 and receiving a patent in 1904 Emerson, D. T. (Dec 1997). "The work of Jagadish Chandra Bose: 100 years of mm wave research". IEEE Transactions on Microwave Theory and Techniques. 45 (12): 2267–2273. Bibcode:1997ITMTT..45.2267E. doi:10.1109/22.643830. ISBN 978-0-9864885-1-1. Retrieved 2010-01-19.
  9. Sarkar (2006) History of wireless, p.94, 291-308
  10. Douglas, Alan (April 1981). "The crystal detector". IEEE Spectrum. New York: Inst. of Electrical and Electronic Engineers: 64. Retrieved 2010-03-14. on Stay Tuned website
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Basalla, George (1988). The Evolution of Technology. UK: Cambridge University Press. p. 44. ISBN 0-521-29681-1.
  12. crystal detectors were used in receivers in greater numbers than any other type of detector after about 1907. Marriott, Robert H. (September 17, 1915). "United States Radio Development". Proc. Of the Inst. Of Radio Engineers. US: Institute of Radio Engineers. 5 (3): 184. doi:10.1109/jrproc.1917.217311. Retrieved 2010-01-19.
  13. Corbin, Alfred (2006). The Third Element: A Brief History of Electronics. AuthorHouse. pp. 44–45. ISBN 1-4208-9084-0.
  14. Kent, Herb; David Smallwood; Richard M. Daley (2009). The Cool Gent: The Nine Lives of Radio Legend Herb Kent. US: Chicago Review Press. pp. 13–14. ISBN 978-1-55652-774-6.
  15. Jack Bryant (2009) Birmingham Crystal Radio Group, Birmingham, Alabama, US. Retrieved 2010-01-18.
  16. The Xtal Set Society midnightscience.com. Retrieved 2010-01-18.
  17. Darryl Boyd (2006) Stay Tuned Crystal Radio website. Retrieved 2010-01-18.
  18. Al Klase Crystal Radios, Klase's SkyWaves website. Retrieved 2010-01-18.
  19. Mike Tuggle (2003) Designing a DX crystal set بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۰۱-۲۴ توسط Wayback Machine Antique Wireless Association بایگانی‌شده در ۲۰۱۰-۰۵-۲۳ توسط Wayback Machine journal. Retrieved 2010-01-18.
  20. Williams, Lyle R. (2006). The New Radio Receiver Building Handbook. The Alternative Electronics Press. pp. 20–23. ISBN 978-1-84728-526-3.
  21. Lescarboura, Austin C. (1922). Radio for Everybody. New York: Scientific American Publishing Co. pp. 4, 110, 268.
  22. Long distance transoceanic stations of the era used wavelengths of 10,000 to 20,000 meters, correstponding to frequencies of 15 to 30 kHz.Morecroft, John H.; A. Pinto; Walter A. Curry (1921). Principles of Radio Communication. New York: John Wiley & Sons. p. 187.

خواندن بیشترویرایش

پیوند به بیرونویرایش