راهبری شرکتی، راهبری بنگاه یا حکمرانی شرکتی، طبق تعریف ارائه شده از سوی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی،[۱] عبارت است از رویه‌ها و فرایندهایی که طبق آن‌ها سازمان هدایت و کنترل می‌شود. ساختار راهبری شرکتی توزیع حقوق و مسئولیت‌ها بین فعالان مختلف سازمان – مثل هیئت مدیره، مدیران، سهام‌داران، و دیگر ذی‌نفعان - را مشخص می‌کند؛ و قواعد و رویه‌هایی را برای تصمیم‌سازی معین می‌کند.[۲]

اصول بنیادی

ویرایش

نشریه اصول راهبری شرکتی از سازمان همکاری و توسعه اقتصادی[۳][۴][۵] [۶] ، اصول بنیادی راهبری شرکتی را در قالب شش اصل زیر تبیین کرده‌است:

  1. اطمینان دادن نسبت به وجود زیربنایی برای چهارچوب راهبری شرکتی اثربخش
  2. حقوق سهامداران و برخورد برابر با آن‌ها و کارکردهای کلیدی مالکیتی
  3. سرمایه‌گذاران نهادی، بازارهای سهام و سایر واسطه‌ها
  4. نقش ذی‌نفعان در راهبری شرکتی
  5. افشا و شفافیت
  6. مسئولیت‌های هیئت‌مدیره؛

جستارهای وابسته

ویرایش

پیوند به بیرون

ویرایش

منابع

ویرایش
  1. «OECD.org - OECD». www.oecd.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۲.
  2. «OECD Glossary of Statistical Terms - Corporate governance Definition». stats.oecd.org. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۲.
  3. «اصول راهبری شرکتی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی». opac.nlai.ir. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۲.
  4. «اصول راهبری شرکتی سازمان همکاری و توسعۀ اقتصادی». سنا. ۲۰۱۶-۱۱-۲۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ آوریل ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۱۲.
  5. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۶.
  6. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۲.