باز کردن منو اصلی

رسوایی‌های قاچاق اسلحه از جمهوری اسلامی ایران

قاچاق مواد منفجره به عربستان سعودی در ایام حجویرایش

در ایام حج سال ۱۳۶۵ مأموران عربستان سعودی، ادعا کردند محموله‌ای از مواد منفجره را در لوازم حجاج ایرانی کشف کردند. برخی معتقدند این اتفاق زمینه ساز رویداد حج ۱۳۶۶ شد که در آن ۲۷۵ ایرانی، ۸۵ عربستانی از جمله نیروی پلیس و ۴۵ تن از حاجیان دیگر کشورها کشته شدند.

منتظری چند ماه بعد از این واقعه در نامه‌ای به خمینی نسبت به عملکرد مسئولان ایرانی در این واقعه اعتراض کرد و نوشت: «بسیاری از افراد مورد اطمینان که خود ناظر جریان و در خط مقدم راهپیمائی بوده‌اند می‌گویند همه گناه گردن سعودی‌ها نیست ... دشمن سال قبل از آن در موضوع جاسازی و قرار دادن مواد منفجره در ساکهای حجاج با ما عاقلانه برخورد و تا اندازه‌ای اغماض کرد و ما موضوع را رسیدگی نکردیم بلکه مغرور شدیم و در سال بعد چنین مصیبت بزرگی برای عالم اسلام رخ داد.»[۱]

علیرضا نوری زاده در این باره می‌گوید:[۲]

در سال ۱۹۸۶، یک سال قبل از این حادثه، مقامات عربستان سعودی در چمدان شماری از حجاج اصفهانی ۱۵۰ کیلوگرم مادهٔ منفجره بسیار قوی پیدا کردند و بعدها مشخص شد که این حجاج از ماجرای مواد منفجره خبری نداشته‌اند و این مواد منفجره از سوی دستگاه حج و زیارت در این وسایل کار گذاشته شده بود.

قاچاق موشک به بلژیکویرایش

در اواخر سال ۱۳۷۵ در بازرسی از یک کشتی ایرانی حامل خیارشور در بندر آنتورپ بلژیک موشک‌های جنگی کشف شد.[۳]

هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور وقت در این‌باره گفت: «من نوعاً با حرکت‌های افراطی مخالفم ... دربارهٔ باند سعید امامی، در دوران من، برای ما مشخص شد که با سیاست‌های جاری کشور از جمله تشنج‌زدایی، آن‌ها مخالف هستند، این‌ها موشک بردند به یک کشور خارجی و آن‌ها هم پیدا کردند. از درون وزارت اطلاعات قضیه را پیگیری کردیم و ثابت شد. رهبری و من به وزارت اطلاعات گفتیم که این‌ها باید کیفر ببینند»[۴]

قاچاق اسلحه به گامبیاویرایش

در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۰ گزارش شد که مأموران امنیتی نیجریه در جریان بازرسی محموله‌های یک کشتی تجاری، سیزده کانتینر حاوی اسلحه و مواد منفجره را در بندر آپاپا، در شهر لاگوس، کشف کرده‌اند. این محموله با برچسب مصالح ساختمانی از ایران ارسال گردیده بود. منوچهر متکی وزیر امور خارجه ایران بلافاصله پس از این واقعه به نیجریه رفت و در آنجا اعلام کرد مقصد نهایی محموله یکی دیگر از کشورهای غرب آفریقا بوده است. نیجریه این اتفاق را، که ناقض تحریم‌های شورای امنیت بود، به این شورا گزارش کرد.[۵]

در روز ۲۲ نوامبر دولت گامبیا، که مقصد پایانی این محموله‌ها بود، با صدور بیانیه‌ای تمامی دیپلمات‌ها و مأمورین جمهوری اسلامی را از این کشور اخراج کرد و به آنها ۴۸ ساعت فرصت داد تا این کشور را ترک کنند. در این بیانیه همچنین تصریح شد که تمامی پروژه‌ها و برنامه‌های دولت گامبیا که با همکاری جمهوری اسلامی ایران اجرا می‌شد، لغو شده است. این برخورد در شرایطی صورت گرفت که درست یک‌سال قبل محمود احمدی‌نژاد از گامبیا دیدار کرده و گفته بود: «جمهوری اسلامی ایران مصمم است روابط و همکاری‌های خود را در همهٔ زمینه‌ها با گامبیا گسترش دهد و هیچ محدودیتی هم برای توسعهٔ این روابط نداریم.»[۶]

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. «خاطرات آیت‌الله منتظری». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰.
  2. «رابطه عشق و نفرت میان ایران و اعراب». رادیو فردا.
  3. وب گاه عبدالله شهبازی (مورخ)
  4. روزنامه همشهری ۲۰/۱۰/۱۳۷۸
  5. بی‌بی‌سی
  6. بی‌بی‌سی