رصدخانه آرسیبو

رصدخانهٔ آرسیبو (به انگلیسی: Arecibo Observatory) یک مرکز ستاره‌شناسی رادیویی متعلق به بنیاد ملی علوم ایالات متحده آمریکا در شمال پورتوریکو است.

رصدخانهٔ آرسیبو
Arecibo radio telescope SJU 06 2019 6144.jpg
در سال ۲۰۱۹
نام‌های دیگرNational Astronomy and Ionosphere Center ویرایش در ویکی‌داده
دلیل نام‌گذاریآرسیبو، پورتوریکو ویرایش این در ویکی‌داده
موقعیتآرسیبو، پورتوریکو
مختصات جغرافیایی۱۸°۲۰′۴۸″شمالی ۶۶°۴۵′۱۰″غربی / ۱۸٫۳۴۶۶۱°شمالی ۶۶٫۷۵۲۷۸°غربی / 18.34661; -66.75278مختصات: ۱۸°۲۰′۴۸″شمالی ۶۶°۴۵′۱۰″غربی / ۱۸٫۳۴۶۶۱°شمالی ۶۶٫۷۵۲۷۸°غربی / 18.34661; -66.75278 ویرایش در ویکی‌داده
سازماناس‌آرآی اینترنشنال
USRA
UMET
ارتفاع۴۹۸ متر (۱٬۶۳۴ فوت) ویرایش در ویکی‌داده
طول موجطیف الکترومغناطیسی: (۳ سانتی‌متر تا ۱ متر)
ساختتکمیل شده در ۱۹۶۳
نوع تلسکوپآینه خمیده
قطر۱٬۰۰۰ فوت (۳۰۰ متر)
محدوده گردآوری۷۳٬۰۰۰ متر مربع (۷۹۰٬۰۰۰ فوت مربع)
استقرارsemi-transit telescope: fixed primary with secondary (Gregorian reflector) and a delay-line feed, each of which moves on tracks to point to different parts of the sky.
گنبدندارد
وبگاهwww.naic.edu

این رصدخانه رادیویی که در ارتفاعات این جزیره قرار دارد توسط دانشگاه کرنل اداره می‌شود.

مرکز ملی ستاره‌شناسی و یونوسفر آمریکا در این مکان قرار دارد.

رصدخانهٔ آرسیبو با قطر ۳۰۵ متر تا پیش از ساختن رصدخانه مشابهی در چین در سال ۲۰۱۶ بزرگ‌ترین رادیوتلسکوپ جهان بود.[۱]

کاراییویرایش

بیشترین کاربرد رصدخانهٔ آرسیبو زیر نظر گرفتن سیارک‌های نزدیک به زمین بود که ممکن بود تهدیدی برای زمین باشد. رصدخانهٔ آرسیبو این کار را با تعیین جرم، سرعت، فاصله، و مدار سیارک‌هایی که به زمین نزدیک می‌شدند انجام می‌داد.[۲]

 
نمایی از گیرنده رصدخانه

مهمترین دستاورد رصدخانهٔ آرسیبو در اوایل دهه ۱۹۹۰ (میلادی) بود که با ثبت تکانه‌هایی در اطراف تپ‌اخترها نخستین سیاره‌های خارج از سامانه خورشیدی را پیدا کرد.[۲]

پژوهشگران در رصدخانهٔ آرسیبو در سال ۱۹۸۱ (میلادی) به تهیه نخستین نقشه‌های سطح سیاره ناهید کمک کردند.[۱]

رصدخانهٔ آرسیبو نقش بزرگی در تربیت ستاره‌شناسان داشته است.[۲]

گردشگریویرایش

پس از آن که در سال ۱۹۹۵ از این رصدخانه به عنوان محل فیلم‌برداری فیلم گولدن‌آی از سری فیلم‌های جیمز باند مورد استفاده قرار گرفت به یکی جاذبه‌های گردشگری پورتوریکو تبدیل شد.[۱]

پایان کارویرایش

در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۰ کابل‌های نگهدارنده گیرنده رصدخانه، بر اثر توفان آسیب دیدند. در سال ۲۰۲۰ پژوهشگران اعلام کردند که کابل‌های نگهدارنده گیرنده، دیگر قابل تعمیر نیستند.[۲] در ۱ دسامبر ۲۰۲۰ رصدخانه آرسیبو بر اثر ریزش سازه آن دچار آسیب شدیدی شد.[۳]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «رادیوتلسکوپ غول‌پیکر آمریکایی در پورتوریکو فروریخت». بخش فارسی دویچه وله. ۱۲ آذر ۱۳۹۹.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «راز دانش: چرا رادیوتلسکوپ آرِسیبو برچیده می‌شود؟‏». بی‌بی‌سی فارسی. ۹ آذر ۱۳۹۹.
  3. "Arecibo Observatory Telescope Collapses, Ending An Era Of World-Class Research". NPR.org. Retrieved 2020-12-02.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش