رضا انزابی‌نژاد

رضا انزابی‌نژاد، (زادهٔ ۱۰ بهمن ۱۳۱۵، تبریز - درگذشتهٔ ۴ اسفند ۱۳۹۱، مشهد) استاد دانشگاه، پژوهشگر ادبی، مؤلف و مصحح متون کهن بود.[۱][۲]

رضا انزابی‌نژاد
رضا انزابی‌نژاد
زادهٔ۱۰ بهمن ۱۳۱۵
تبریز
درگذشت۴ اسفند ۱۳۹۱ (۷۶ سال)
مشهد
آرامگاهآرامگاه خواجه ربیع[۱]
ملیتایرانی
تحصیلاتدکتری زبان و ادبیات فارسی
محل تحصیلدانشگاه تهران
پیشهاستاد دانشگاه و پژوهشگر ادبی
دیناسلام
مذهبشیعه
همسر(ها)وجیهه برنجی
فرزندانزیبا، نیما، نازلی

زندگی‌نامه

رضا انزابی‌نژاد، استاد بازنشستهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی مشهد است. از او ده‌ها عنوان کتاب و مقاله در زمینهٔ شرح و تصحیح و ترجمه و … به یادگار مانده‌است.[۳] انزابی‌نژاد به مدّت هفت‌سال سردبیر مجلهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد بود. او همچنین یکی از اعضای قطب علمی فردوسی‌شناسی بود.[۴] کتاب «چون من در این دیار» (جشن‌نامهٔ استاد دکتر رضا انزابی‌نژاد) در سال ۱۳۸۹ به همّت تنی چند از استادان زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فردوسی منتشر شده‌است.[۵]

تحصیلات

در سال ۱۳۳۵ موفق به اخذ دیپلم ادبی در زادگاهش گردید. دوران تحصیل خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در تبریز سپری کرد و در سال ۱۳۳۸ از دانشسرای تبریز فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۳۴۷ در دانشگاه سوربن فرانسه برای تحصیل در مقطع دکتری رشته زبان و ادبیات عربی پذیرفته شد اما آن را ناتمام، رها کرد. سرانجام در سال ۱۳۵۱ برای تحصیل در مقطع دکتری دانشگاه تهران پذیرفته شد و همچنین تدریس خود را در دانشگاه تبریز آغاز کرد. وی هفده سال عضو گروه دانشگاه تبریز بود و سرانجام در سال ۱۳۶۶ به مشهد رفته و عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی شد و تا پایان فعالیت علمی خود در آنجا ماند.[۶]

آثار

سال‌شمار زندگی دکتر رضا انزابی‌نژاد

  • ۱۳۱۵: (دهم بهمن) تولّد در تبریز
  • ۱۳۲۱–۲۸: تحصیل در دبستان همام تبریزی
  • ۱۳۲۸–۳۵: تحصیل در دبیرستان منصور تبریز
  • ۱۳۳۵: اخذ دیپلم ادبی
  • ۱۳۳۵–۳۸: تحصیل در دانشسرای عالی تبریز
  • ۱۳۳۸: اخذ مدرک لیسانس و استخدام در وزارت فرهنگ
  • ۱۳۳۸–۴۳: تدریس در شهر گناباد
  • ۱۳۴۳: مهاجرت به نیشابور
  • ۱۳۴۳–۴۹: تدریس در شهر نیشابور
  • ۱۳۴۵: (تیرماه) ازدواج با خانم وجیهه برنجی
  • ۱۳۴۶: تولّد نخستین فرزند (زیبا)
  • ۱۳۴۸: سفر به فرانسه و ورود به مقطع دکتری رشتهٔ زبان و ادبیات عرب در دانشگاه سوربون
  • ۱۳۴۹: بازگشت به ایران و ورود به دورهٔ فوق‌لیسانس رشتهٔ ادبیات فارسی در دانشگاه تبریز
  • ۱۳۵۰: تولّد دومین فرزند (نیما)
  • ۱۳۵۱: اتمام دورهٔ فوق‌لیسانس و ورود به دورهٔ دکتری دانشگاه تهران
  • ۱۳۵۱–۵۶: تحصیل در دورهٔ دکتری دانشگاه تهران
  • ۱۳۵۲: انتقال از آموزش و پرورش به دانشگاه تبریز به عنوان مربی گروه زبان و ادبیات فارسی
  • ۱۳۵۵: تولّد سومین فرزند (نازلی)
  • ۱۳۵۶: اخذ مدرک دکتری زبان و ادبیات فارسی
  • ۱۳۶۴–۶۶: عضویت در کمیتهٔ برنامه‌ریزی زبان و ادبیات فارسی شورای عالی برنامه‌ریزی وزارت فرهنگ و آموزش عالی
  • ۱۳۶۶: (خردادماه) ارتقا به مرتبهٔ دانشیاری زبان و ادبیات فارسی
  • ۱۳۶۷: انتقال به دانشگاه فردوسی
  • ۱۳۶۸–۷۳: نمایندهٔ دانشکدهٔ ادبیات در شورای انتشارات دانشگاه فردوسی
  • ۱۳۷۱: اعزام به دانشگاه مختوم‌قلی (ترکمنستان) برای تدریس زبان فارسی
  • ۱۳۷۲–۷۳: تدریس زبان و ادبیات فارسی در کیف (اوکراین) و سفر به مسکو
  • ۱۳۷۳: (اسفندماه) ارتقا به مرتبهٔ استادی زبان و ادبیات فارسی
  • ۱۳۷۳–۷۶: سردبیری مجلهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی
  • ۱۳۷۳: احراز رتبهٔ نخست مجلهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی در میان نشریات دانشگاهی به سردبیری دکتر انزابی‌نژاد از سوی فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی
  • ۱۳۷۶: (اردیبهشت) بازنشستگی از دانشگاه فردوسی
  • ۱۳۷۶: دریافت جایزهٔ جشنوارهٔ فردوسی برای ترجمهٔ کتاب الرائد
  • ۱۳۷۶: (دی‌ماه) لغو بازنشستگی از سوی وزارت علوم
  • ۱۳۷۹–۸۳: سردبیری مجلهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی برای بار دوم
  • ۱۳۸۲: (فروردین‌ماه) بازنشستگی از دانشگاه فردوسی مشهد
  • ۱۳۸۳: دریافت لوح تقدیر از سوی کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی و حامیان نسخ خطی به مناسبت احراز رتبهٔ برگزیده برای مجلهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد
  • ۱۳۸۴–۸۸: عضویت در قطب علمی فردوسی‌شناسی و ادبیات خراسان دانشگاه فردوسی[۸]

پانویس

منابع

پیوند به بیرون