باز کردن منو اصلی

روبرتو کارلوس دا سیلوا روشا (به پرتغالی: Roberto carlos da silva rocha) (زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۷۳ در سائوپائولو) که با نام روبرتو کارلوس شناخته‌شده؛ سرمربی فوتبال کنونی و بازیکن فوتبال بازنشستهٔ برزیلی است که برای رئال مادرید و تیم ملی برزیل در پست مدافع کناری فوتبال می‌کرد. کارلوس بهترین و تأثیرگذارترین دفاع چپ تمام ادوار فوتبال به شمار می‌رود که با سرعت و استقامت زیاد، و شوت‌های از راه دور و قوی به شهرت رسید.

روبرتو کارلوس
Roberto Carlos 2011.jpg

شناسنامه
نام کامل روبرتو کارلوس دا سیلوا روشا
زادروز ۱۰ آوریل ۱۹۷۳ ‏(۴۶ سال)
زادگاه سائوپائولو، برزیل
قد ۱٫۶۸ متر (۵ فوت ۶ اینچ)
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی دهلی دیناموس هند
شمارهٔ پیراهن ۶
پُست مدافع چپ
باشگاه‌های حرفه‌ای
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۳–۱۹۹۵
۱۹۹۵–۱۹۹۶
۱۹۹۶–۲۰۰۷
۲۰۰۷–۲۰۰۹
۲۰۱۰–۲۰۱۱
۲۰۱۱–۲۰۱۲
پالمیراس
اینتر میلان
رئال مادرید
فنرباغچه
کورینتیانس
آنژی ماخاچکالا
مجموع
۴۴ (۳)
۳۰ (۵)
۳۷۰ (۴۷)
۶۵ (۶)
۳۵ (۱)
۲۵ (۴)
۵۷۵ (۶۵)
تیم ملی
۱۹۹۲–۲۰۰۶  برزیل ۱۲۵ (۱۱)
دوران مربیگری
۲۰۱۱–۲۰۱۲

۲۰۱۲–۲۰۱۳
۲۰۱۳–۲۰۱۴
۲۰۱۴–۲۰۱۵
۲۰۱۵–
آنژی ماخاچکالا (بازیکن-مربی)
آنژی ماخاچکالا (دستیار)
سیواس اسپور
اکهیسار اسپور
دهلی دیناموس هند

کارلوس در سال ۱۹۹۶ به باشگاه رئال مادرید پیوست و مجموعاً ۵۸۴ بار برای این تیم به میدان رفت و ۶۵ بار گلزنی کرد. او تا سال ۲۰۰۷، سه بار کاپ لیگ قهرمانان اروپا، چهار بار لالیگا و سه بار هم سوپر جام اسپانیا را با رئال کسب کرد. او در سال ۱۹۹۷ دومین بازیکن سال فوتبال جهان، و در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ دو بار متوالی برترین مدافع باشگاهی سال اروپا شد. در آوریل ۲۰۱۳، نام روبرتو کارلوس توسط مجله مارکا در ترکیب یازده بازیکن خارجی برتر تاریخ رئال مادرید قرار گرفت.

کارلوس فوتبال را در تیم ملی برزیل از سال ۱۹۹۲ شروع کرد. او در دوران فوتبال خود سه جام جهانی فوتبال را با برزیل تجربه کرد که در جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی و ژاپن قهرمان شد و نیز در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه تا رسیدن به فینال این جام، برزیل را کمک کرد. کارلوس در جام جهانی ۲۰۰۲ از جمله بازیکنان تأثیرگذار در قهرمانی برزیل بود که به‌عنوان یکی از بازیکنان منتخب این تورنمنت انتخاب شد. او همچنین در دو کوپا آمریکا ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، و جام کنفدراسیون‌ها ۱۹۹۷ با تیم ملی کشورش قهرمانی رسید.

او به‌علت ضربه آزادهای قوی‌اش که تا بیش از ۱۶۹ کیلومتر بر ساعت اندازه‌گیری شده‌است، به «آقای گلوله» معروف شد و در کارهای دفاعی و سانتر کردن نیز مهارت داشت. نام وی در فیفا ۱۰۰ (لیست بهترین بازیکنان فوتبال به انتخاب پله) حضور دارد. کارلوس در سال ۲۰۱۲ (۳۹ سالگی) بازنشسته شد و به حرفهٔ مربیگری پرداخت.

محتویات

سابقه حرفه‌ایویرایش

باشگاهیویرایش

کارلوس فوتبال خود را در یک باشگاه در آراراس سائو پائولو برزیل شروع کرد و در ۱۹ سالگی به تیم ملی برزیل دعوت شد. او سپس به صورت قرضی به تیم اتلتیکو مینیرو رفت و در آنجا با تیم ب در مسابقات کوپا کانمبول که میان باشگاه‌های آمریکای جنوبی برگزار می‌شد، حضور یافت. کارلوس در دو بازی اول به میدان نرفت اما در مسابقات بعدی به‌طور کامل در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت و بازی قابل قبولی را به نمایش گذاشت که سرآغاز موفقیت‌های فوتبالی او بود. او در سال ۱۹۹۳ به باشگاه پالمیراس انتقال یافت و دو فصل متوالی با این تیم به قهرمانی در لیگ برزیل رسید. کارلوس سپس به تیم اینترمیلان در لیگ سری آ ایتالیا پیوست و در اولین فصل حضورش با اینتر موفق نبود و به عنوان هفتم رسید. او بعدها در مصاحبه‌ای عنوان کرد که روی هاجسون سرمربی اینتر، از وی خواسته که در پست وینگر بازی کند اما او خواستار بازی در دفاع چپ بود و همین اختلاف باعث شد تا تنها راه او ترک این باشگاه شود.

رئال مادریدویرایش

کارلوس در سال ۱۹۹۶ به رئال مادرید پیوست و با پیراهن شماره ۳ در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت. او طی ۱۱ فصل حضور خود در رئال تا فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶ در ۵۸۴ بازی به میدان رفت و ۷۱ گل به ثمر رساند. او با ۳۷۰ بازی در لالیگا رکورد بیشترین حضور بازیکنان خارجی (غیر اسپانیایی) در این لیگ را که پیش از آن متعلق به آلفردو دی استفانو بود، به دست آورد و در این مدت به عنوان یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان رئال و نیز برترین دفاع چپ جهان درنظر گرفته می‌شد.

او به همراه رئال چهار بار قهرمان لالیگا و سه بار در سال‌های ۱۹۹۸، ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد. او در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۲، پاس گلی را برای زین‌الدین زیدان ارسال کرد که این گل به‌عنوان یکی از بهترین گل‌های تاریخ این رقابت‌ها ثبت شده‌است. او دو بار در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ به‌عنوان بهترین دفاع باشگاهی سال اروپا برگزیده‌شد و مدتی بعد وی در کنار رائول و گوتی یکی از کاپیتان‌های رئال مادرید شد. کارلوس به‌خاطر حرکت و حمله کردن از سمت چپ و زدن گل‌های مخصوص خود مورد توجه قرار گرفت. او در رقابتی از کوپا دل ری در آگوست ۱۹۹۸ در مقابل تنریف با شلیک توپ و کاد بیرون پا در خط کناری دروازه حریف، گلی به یادماندنی را به‌ثمر رساند.

نه تنها یکی از بهترین‌ها در زدن ضربه آزاد بود، بلکه او (روبرتو کارلوس) همیشه یکی از برترین دفاع چپ‌های جهان بود. برای همه رئالی‌ها بردن جام قهرمانان مهم بود[اشاره به تأثیر کارلوس در بردن لیگ قهرمانان].

در آخرین روز فصل ۲۰۰۳–۲۰۰۲ درحالیکه رئال مادرید برای قرارگرفتن و پیروزی در مقابل رئال سوسیداد، و قهرمانی در لالیگا، به بردن از اتلتیک بیلبائو نیاز داشت، او در دقایق پایانی نیمهٔ اول با ضربه آزاد دروازه حریف را باز کرد، رئال ۲–۱ پیش‌افتاد و در پایان نیز بازی را ۳–۱ برنده شد. همچنین در دسامبر ۲۰۰۳، او در الکلاسیکو ورزشگاه نیوکمپ گل اول را به بارسلونا زد، تا رئال مادرید پس از ۲۰ سال بتواند برای اولین بار این تیم رقیب را در زمین خودش شکست دهد.

کارلوس در یک‌شانزدهم لیگ قهرمانان اروپا فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۶، در بازی مقابل بایرن‌مونیخ دچار اشتباه در کنترل توپ اشتباه شد تا در ثانیه دهم این دیدار، دروازه رئال با سریع‌ترین گل تاریخ لیگ قهرمانان اروپا باز شود. او به دلیل این اشتباه که موجب حذف رئال در لیگ قهرمانان شد، زیر بار انتقادات قرار گرفت و سپس اعلام کرد که پس از انتهای این فصل قراردادش را منقضی و رئال مادرید را ترک می‌کند.

فنرباغچهویرایش

کارلوس در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۷ با عقد قراردادی دوساله به تیم فنرباغچه در سوپر لیگ ترکیه پیوست و اولین بازی رسمی خود در این تیم را مقابل بشیکتاش انجام داد که با نتیجهٔ ۲–۱ به پیروزی رسیدند. همچنین اولین گل رسمی خود را در بازی با سیواس‌اسپور با ضربه سر به ثمر رساند. او در انتهای همین فصل مصدوم شد و رقابت میان فنرباغچه و گالاتاسرای را در لیگ قهرمانان اروپا از دست داد و فنرباغچه از حریف خود باخت. کارلوس در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ دو بار با فنرباغچه برنده سوپرکاپ ترکیه شد. او از ترک فنرباغچه در اکتبر ۲۰۰۹ خبر داد و پیشنهاد کرد که به صورت رایگان به رئال مادرید یا به تیم‌های لیگ برزیل بازگردد.

کورینتیانسویرایش

بعد از ۱۵ سال، کارلوس برای فوتبال دوباره به کشورش بازگشت و در باشگاه کورینتیانس در کنار رونالدو هموطن و هم‌تیمی سابق خود قرار گرفت. او اولین گل خود را برای کورنتیاس در ژوئن ۲۰۱۰ به تیم اینترناسیونال زد و به صدرنشینی این تیم در لیگ برزیل کمک کرد. کارلوس در بازی با باشگاه فوتبال پرتوگوئسا مستقیماً از روی ضربه کرنر گل تحسین برانگیزی را به ثمر رساند.

آنژی ماخاچ قلعهویرایش

کارلوس با قراردادی یک سال و نیمه به ارزش ده میلیون یورو در سال ۲۰۱۱ به آنژی مخاچ‌قلعه در لیگ برتر روسیهپیوست. او به عنوان کاپیتان این تیم در پست هافبک دفاعی به رقابت می‌پرداخت. او اولین گل برای ماخاچ قلعه را در بازی با دینامو مسکو از روی پنالتی و دومین گل خود را نیز با پنالتی در بازی با روستوف زد. آگوست ۲۰۱۲ سرمربی باشگاه آنژی ماخاچ قلعه در یک کنفرانس مطبوعاتی با درخواست کناره‌گیری کارلوس موافقت کرد. او به این ترتیب بعد از جدایی از این باشگاه، بازنشسته‌شد.

ردهٔ ملیویرایش

روبرتو کارلوس در ۱۲۵ بازی برای تیم ملی برزیل به میدان رفت و ۱۱ بار گلزنی کرد. او سه جام جهانی، چهار کوپا آمریکا و جام کنفدراسیون‌ها ۱۹۹۷ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ را تجربه کرد.

او در بازی مقدماتی مقابل فرانسه در جام تورنادو دِ فرانسه، گلی را از روی ضربه آزاد به ثمر رساند که از این گل به عنوان بهترین کاشتهٔ تاریخ فوتبال یاد می‌شود. کارلوس پس از دورخیز با بیرون پای چپ توپ را شوت کرد. توپ در ابتدا مسیری به طول ۱۰ یارد (۹ متر) را با سرعت زیادی به سمت راست طی کرد و سپس توپ در میانه راه با کاد بسیار زیادی به سمت دروازه (خلاف جهت حرکت توپ) متمایل شد و دروازه‌بان فرانسه، فابین بارتز، که انتظار داشت توپ در خارج از چارچوب دروازه باشد، بدون آن که واکنشی نشان دهد، با تعجب بسیار شاهد ورود آن به داخل دروازه بود. در سال ۲۰۱۰، گروهی از دانشمندان فرانسوی مسیر حرکت توپ را تشریح کردند.

 
تحلیل ضربه ایستگاهی معروف روبرتو کارلوس در بازی مقابل فرانسه سال ۱۹۹۷

جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه او در هفت بازی شرکت داشت و به فینالیست شدن برزیل کمک کرد که در نهایت آنها با نتیجه ۰–۳ مغلوب فرانسه و نائب قهرمان شدند. او از بازیکنان تیم منتخب جام جهانی ۱۹۹۸ شد. کارلوس در جام جهانی۲۰۰۲ کره و ژاپن نیز در شش بازی برای برزیل به میدان رفت. در اولین بازی او در جام ۲۰۰۲، چیلاورت، دروازه‌بان تیم ملی اروگوئه خطایی را بر رویش مرتکب شد که منجر به محرومیت چیلاورت از سه بازی جام شد. کارلوس یکی از گل‌های برزیل را در بازی با چین از روی کاشته به ثمر رساند. او پس از قهرمانی برزیل در جام ۲۰۰۲، به دلیل درخشش در این جام بار دیگر به عنوان یکی از بازیکنان تیم منتخب جام جهانی برگزیده شد.

کارلوس موفق شد کوپا آمریکاهای ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، و جام کنفدراسیون‌های ۱۹۹۷ را نیز با برزیل ببرد.

او در جام جهانی ۲۰۰۶ نیز یکی از اعضای ترکیب اصلی برزیل بود. برزیل در مرحله حذفی جام به تیم ملی فرانسه با نتیجه ۱–۰ باخت و کارلوس به دلیل ناتوانی در مانع شدن از گلزنی تیری آنری که از روی سانتر زیدان دروازه برزیل را باز کرد (در سمت چپ دفاع که پست کارلوس بود)، مورد انتقاد بسیاری قرار گرفت. او بعد از پایان جام ۲۰۰۶ کناره‌گیری خود را از تیم ملی برزیل اعلام کرد.

افتخاراتویرایش

باشگاهیویرایش

پالمیراسویرایش

رئال مادریدویرایش

فنرباغچهویرایش

  • سوپرکاپ ترکیه (۲) : ۲۰۰۹، ۲۰۰۷

ملیویرایش

برزیلویرایش

فردیویرایش

منابعویرایش