باز کردن منو اصلی

رژیم اشغالگر قدس اصطلاحی است که نظام جمهوری اسلامی ایران رسماً بر کشور اسرائیل اطلاق می‌کند.[۱] جمهوری اسلامی ایران تنها عضو سازمان ملل متحد است که از این اصطلاح، در «ادبیات حکومتی» و به‌طور رسمی، برای اشاره به کشور اسرائیل استفاده می‌کند.

گروه‌های حماس و حزب‌الله لبنان نیز از ادبیات خود در اشاره به کشور اسرائیل از این واژه استفاده می‌کنند.

تاریخچهویرایش

استفاده از این واژه سیاسی برای اولین بار اغلب به سید روح‌الله خمینی نسبت داده می‌شود.[۲][۳] این در حالی است که روح‌الله خمینی در صحبت‌هایش، از نام اسرائیل نیز در اشاره به کشور اسرائیل، استفاده می‌کرده‌است.[۴]

نظام جمهوری اسلامی ایران اسرائیل را چه به عنوان یک نظام و چه به عنوان یک کشور به رسمیت نمی‌شناسند.[۵] از یک سو، مقصود از استفادهٔ سیاست‌مداران ایران از واژه‌هایی نظیر «رژیم صهیونیستی» یا «رژیم اشغالگر قدس» به‌طور یقین اشاره به کشور اسرائیل عنوان گردیده، نه نظام کنونی حاکم بر آن. از سوی دیگر، هدفشان از این کار، «طفره رفتن از مقام دادن به کشور اسرائیل بوسیله به رسمیت نشناختن نام اسرائیل است».[۶]

با وجودی که اسرائیل تا قبل از انقلاب ۱۳۵۷ دارای روابط دیپلماتیک با ایران به صورت دفاکتو بود،[۷] ولی هیچگاه این روابط شکل رسمی به خود نگرفت.[۸]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. بگفته کمال خرازی: «از نظر ما اسرائیل یک دولت موجه نیست؛ و از نظر ما یک کشور نیست. اسرائیل سرزمین‌های مردم آن منطقه را اشغال کرده و لذا بایستی با عنوان رژیم اشغالگر شناخته گردد.» ترجمه از متن:

    Iran in Crisis?: Nuclear Ambitions and the American Response. Roger Howard. Zed Books. 2004. ISBN 1-84277-475-1 p.۴۸

  2. The United States and Iran: Sanctions, Wars and the Policy of Dual Containment. Sasan Fayazmanesh. Routledge. 2008. ISBN 0-415-77396-2 pp.۱۷۴

  3. Surrender Is Not an Option: Defending America at the United Nations and Abroad. John Bolton. Simon and Schuster, 2007 ISBN 1-4165-5284-7 pp.31۴

  4. مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی
  5. نقد توجیهات تاریخی صهیونیسم در مورد مشروعیت رژیم قدس. ا.ا. بهبودیخواه. سیاست خارجی. ۳/۲. ژوئن-اوت ۱۹۸۹. ص۳۱۴–۳۴۴
  6. ترجمهٔ:
    «...when Iranian leaders use the euphemism “Zionist regime” or “the Jerusalem-occupying regime,” they are most definitely referring to the State of Israel and not to the present regime. Iranian leaders are simply following the time-worn practice in the Arab world of referring to the “Zionist regime” in an attempt to avoid dignifying Israel by recognizing its name.»
    What Iranian Leaders Really Say About Doing Away with Israel. J. Teitelbaum. JCPA. 2008. : 9652180653 pp.7 (نسخه دانشگاه استنفورد)
  7. گرایش‌های صهیونیستی پهلوی (دوران:مجله الکترونیکی تاریخ معاصر ایران)
  8. گفتگوهای من با شاه. امیراسدالله علم. جلد اول. طرح نو. عبدالرضا هوشنگ مهدوی. ۱۳۷۳