باز کردن منو اصلی

رکن‌الدین خسروی

مترجم و کارگردان ایرانی

رکن‌الدین خسروی (زادهٔ ۱۶ اسفند ۱۳۰۸ / ۷ مارس ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۲۶ دی ۱۳۹۵ / ۱۵ ژانویه ۲۰۱۷[۱]) نویسنده، کارگردان تئاتر، مترجم ایرانی[۲] بود.

رکن‌الدین خسروی
Khosravi roknodin.jpg
زادروز۱۶ اسفند ۱۳۰۸
تهران
درگذشت۲۶ دی ۱۳۹۵ (۸۶ سال)
لندن
علت مرگآلزایمر
آرامگاهقطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیتایرانی
دانش‌آموختهٔدانشکده ادبیات دانشگاه تهران
دراماسنتر (لندن)
پیشهکارگردان و نویسنده تئاتر و مترجم
نقش‌های برجستهاستاد دانشگاه آزاد اراک در سال۷۴–۱۳۷۳
پانویس
استاد همدوره و همکلاس دیوید سوشی
(بازیگر نقش پوآرو) بودند

زندگی‌نامهویرایش

وی در سال ۱۳۲۷ موفق به اخذ مدرک دیپلم ادبیات خود از دبیرستان البرز تهران شد و سال بعد از به دانشکده حقوق دانشگاه تهران راه پیدا کرد، در سال ۱۳۲۹ او در این رشته ترک تحصیل کرد و مشغول تحصیل در رشته ادبیات در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد.

در سال ۱۳۳۴ در دوره ۶ ماهه کلاس‌های تئاتر پروفسور دیوید سون شرکت و به فراگیری هنرهای نمایشی پرداخت. وی همچنین در سال ۱۳۳۵ به شرکت در کلاس‌های هنرپیشگی و کارگردانی دکتر مهدی محمدی فروغی پرداخت و جزء نخستین دانشجویان در این رشته به‌شمار می‌آمد.

در سال ۱۳۳۶ با همکاری دکتر فروغ اقدام به تأسیس اداره هنرهای دراماتیک کرد و در سال ۱۳۳۷ با کارگردانی و به روی صحنه آوردن جایی که صلیب گذاشت شد در اداره هنرهای دراماتیک و ضبط تلویزیونی این نمایش قدم بر این عرصه نهاد.

خسروی همچنین در این مدت در اداره هنرهای دراماتیک توانست چند تئاتر دیگر را کارگردانی و اجرا کند مانند:

  1. سایه دره، نوشته: ویلیام سینگ
  2. خاموشی دریا، نوشته: ورکور
  3. پیک نیک در میدان جنگ، نوشته: فرناندو آرابال

خسروی در سال ۱۳۴۲ شروع به همکاری با گروه تئاتر دانشگاه تهران کرد و مشغول کارگردانی این گروه و اجرای نمایش‌هایی در آنجا شد، و در همین سال از سوی اداره هنرهای دراماتیک برای شرکت در دوره‌های آموزشی بازیگری و کارگردانی کانون تئاتر انگلیس عازم لندن می‌شود. خسروی در سال ۱۳۴۹ برای تحصیل در رشته کارگردانی تئاتر در مدرسه دراماسنتر با ریاست افتخاری پیتر بروک عازم لندن شد و در سال ۱۳۵۲ به تهران بازگشت و لبخند باشکوه آقای گیل نوشته اکبر رادی را به روی صحنه برد.

او در سال ۱۳۵۴ همکاری خود را با گروه تئاتر دانشگاه صنعتی شریف به عنوان کارگردان گروه آغاز کرد. در سال ۱۳۶۰ دعوت به پذیرش استعفا و بازنشستگی شد و سال ۱۳۷۵ کشورش را به مقصد لندن ترک گفت.[۳][۴][۵]

ایشان تا پایان سال ۱۳۷۱ نیز در آموزشکده هنر (فرهنگسرای نیاوران) به تدریس "بازیگری"، "کارگردانی" و "تاریخ نمایش در ایران" اشتغال داشتند. نمایش‌های "کوهولین"، "ادیپوس (ادیپ شهریار)" و "باغ آلبالو" حاصل همکاری بسیاری از دانشجویان این آموزشکده بود.

نمایش‌هاویرایش

در ایرانویرایش

در اروپاویرایش

بزرگداشتویرایش

در آثار دیگرانویرایش

کتاب رکن‌الدین خسروی در سال ۱۳۸۶ به کوشش محمد ایوبی از سوی نشر تحربه منتشر شد. این کتاب به بررسی آثار اجرایی خسروی و نقدها و نظرات منتشر شده در مورد نمایش‌های وی می‌پردازد.[۹]

منابعویرایش

  1. «رکن‌الدین خسروی درگذشت». خبرگزاری فارس. ۲۷ دی ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۸ دی ۱۳۹۵.
  2. «بزرگداشت رفیق دکتر رکن الدین خسروی». وب سایت حزب توده ایران. ۷ مرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶.
  3. http://www.tudehpartyiran.org/2013-11-28-19-45-55/2074-
  4. http://theater.ir/fa/report.php?id=37694
  5. http://ruzan.persianblog.ir/post/30/
  6. هژیرآزاد، کاظم. «مراسم بزرگداشت رکن الدین خسروی». انجمن بازیگران خانه تئاتر. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۴ فروردین ۱۳۹۳.
  7. جاهد، پرویز (۱۹ خرداد ۱۳۹۲). «رکن‌الدین خسروی، جان شیفته تئاتر ایران». رادیو زمانه. دریافت‌شده در ۲۴ فروردین ۱۳۹۳.
  8. «افتتاح تماشاخانه سه نقطه با پیامی از رکن‌الدین خسروی». خبرگزاری مهر. ۱۹ خرداد ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۲۴ فروردین ۱۳۹۳.
  9. «رکن‌الدین خسروی». تبیان. ۸ اردیبهشت ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۲۴ فروردین ۱۳۹۳.