باز کردن منو اصلی

زبان‌های سمنانی گروهی از زبان‌های ایرانی شاخهٔ شمال غربی هستند[۱] که در استان سمنان گویشور دارند. این زبان‌های ویژگی‌های مشترک زیادی با زبان‌های کاسپین دارند.

سمنانی
پراکنش: ایران
تبار: هندواروپایی
زیرگروه‌ها:

این زبان ها زیرمجموعه زبان‌های کاسپین طبقه بندی شده اند.[۲] در منابع شش زبان جزو این گروه ذکر شده است، که بر سر گویش بودن برخی از آنان اختلاف وجود دارد:

مقایسهٔ واژگان هم‌ریشه
فارسی سرخه‌ای لاسگردی سنگسری افتری بیابانکی
سگ esbā esbe esbe espa esba
دختر dukkey dot döt dut dut
خون xün xün
بزرگ masīn masīn mas/yale masīn
بینی ven vinī xunī vinī vēnī
برف vār var varf var
مار mohur mahar
ماه mūng māye
زن žiki žaki žekeyn džek džinakā

منابعویرایش

  1. زبان‌های سمنانی در Ethnologue
  2. Habib Borjian. "Māzandarān: Language and People (The State of Research)." Iran & the Caucasus 8, no. 2 (2004): 289-328. http://www.jstor.org/stable/4030997.