باز کردن منو اصلی

زبان بریتانیایی

زبان بریتانیایی یا بریتونی زبان باستانی بریتون‌ها بود که در بریتانیا بدان سخن می‌گفتند. بریتانیایی از شاخهٔ زبان‌های سلتیک جزیره‌ای بوده‌است.

زبان بریتانیایی
منطقهبریتانیای کبیر جنوب خور فورث
دورهاز اوایل سدهٔ پنجم میلادی[۱]
گسترش‌یافته به Old Welsh, Cumbric، زبان کورنی و زبان برتون by AD 600[نیازمند منبع]
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳
فهرست زبان‌شناس
brit
گلاتولوگهیچ کدام
زبان‌شناسی50-AB

این زبان از تبار زبان نیاسلتی است. از سدهٔ ششم میلادی از این زبان زبان‌های برتون، کورنی، ولزی و زبان کمبری مشتق شدند. مجموعهٔ این زبان‌ها را زبان‌های بریتونی می‌خوانند. برخی زبان پیکتی را نیز عضوی از این خانوادهٔ زبانی می‌شمرند.

بعدها در اسکاتلند زبان‌های گائلیک و در جنوب خور فورث، زبان انگلیسی باستان جای زبان بریتانیایی را گرفتند.

منابعویرایش

Wikipedia contributors, "British language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=British_language&oldid=474275053 (accessed February ۹، ۲۰۱۲).