باز کردن منو اصلی

سایوز تی‌ام‌ای-۹ یکی از ماموریت‌های فضاپیمای سایوز به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی بود. سایوز در ساعت ۴:۰۹ جهانی در روز ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ توسط موشک سایوز اف.گ از پایگاه فضایی بایکونور به مدار زمین پرتاب شد، و پس از دو روز در ساعت ۵:۲۱ جهانی روز ۲۹ شهریور به بخش ازوزدا در ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل گشت.[۱]

{{{نام_ماموریت}}} اطلاعات کلی مأموریت
مشخصات فضاپیما
تعداد فضانوردان:۳ نفر
آغاز و پایان مأموریت
مشخصات مداری
اوج:۲۴۲ کیلومتر
حضیض:۲۰۰ کیلومتر
جرم:۷۲۷۰ کیلوگرم
عکس رسمی
میخائیل تیورین، مایکل لوپز-الگریا و فضانورد همراه انوشه انصاری پیش از سوار شدن به فضاپیما برای مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۹
میخائیل تیورین، مایکل لوپز-الگریا و فضانورد همراه انوشه انصاری پیش از سوار شدن به فضاپیما برای مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۹

در این مأموریت علاوه بر دو تن از فضانوردان اردوی ۱۴، انوشه انصاری نیز به عنوان «فضانورد همراه» حضور داشت.[۲] وی در طول اقامت خود در ایستگاه فضایی، آزمایش‌هایی را برای سازمان فضایی اروپا به انجام رساند.[۳][۴]

سرنشینانویرایش

شماره‌هایی که در مقابل نام فضانوردان دیده می‌شود، نشان دهنده تعداد پروازهای فضایی آنها تا زمان مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۹ و با احتساب این مأموریت است.

فضانوردان اصلی اردوی ۱۴ویرایش

فضانورد همراهویرایش

فضانوردان ذخیرهویرایش

بازگشتویرایش

تأخیر در پرتابویرایش

پرتاب سایوز تی‌ام‌ای-۹ که ابتدا برای ۲۳ام شهریور ۱۳۸۵ برنامه‌ریزی شده بود به علت به تأخیر افتادن پرتاب شاتل فضایی آتلانتیس (STS-115) که طبق برنامه قرار بود قبل از سایوز تی‌ام‌ای-۹ به ایستگاه بین‌المللی فضایی ملحق گردد چهار روز به تعویق افتاد. علت تأخیر در پرتاب شاتل فضایی اتلانتیس وقوع طوفان استوایی ارنستو (Hurricane Ernesto) بود.[۵]

در حاشیه مأموریتویرایش

بر اساس برنامه، دایسوکه انوموتو از ژاپن به عنوان فضانورد همراه برای مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۹ تعیین شده بود، اما وی در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۸۵ به دلایل پزشکی مجوز پرواز خود را از دست داد و جای او به فضانورد ذخیره انوشه انصاری تعلق گرفت. جایگزینی انوشه انصاری به جای دایسوکه انوموتو و تفاوتهای ارگونومیکی و جنسی این دو فضانورد باعث گردید که مهندسان آژانس فضایی روسیه تغییراتی در سیستم توالت فضایی سایوز تی‌ام‌ای-۹ انجام دهند تا این توالت برای یک خانم نیز قابل استفاده گردد. همچنین صندلی مخصوص دایسوکه انوموتو از داخل سفینه فضایی برداشته شد و با صندلی مخصوص انوشه انصاری که دقیقاً مطابق قالب بدن او ساخته شده بود تعویض گردید.

صندلی فضانوردان با قالب‌برداری از بدن آنها و منحصر به فرد ساخته می‌شود تا در هنگام پرتاب به فضا و بازگشت به زمین که فضانوردان شتاب زیادی را متحمل می‌گردند آسیبی به آنها وارد نگردد.[۶]

جستارهای وابستهویرایش

پانویس و منابعویرایش

  1. آناتولی زاک. «مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۹» (به انگلیسی). وبگاه فضایی روسیه. دریافت‌شده در ۱۵ شهریور ۱۳۸۷.
  2. «پرواز نخستین توریست فضایی زن» (به انگلیسی). سایت خبری بی‌بی‌سی. ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۱۵ شهریور ۱۳۸۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  3. «نخستین توریست فضایی زن در راه ایستگاه فضایی بین‌المللی» (به انگلیسی). وبگاه سازمان فضایی اروپا. ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۱۵ شهریور ۱۳۸۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  4. «همکاری سازمان فضایی اروپا با فضانورد همراه عازم ایستگاه فضایی بین‌المللی» (به انگلیسی). وبگاه سازمان فضایی اروپا. ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۱۵ شهریور ۱۳۸۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  5. «پرواز انوشه انصاری چهار روز به تعویق افتاد» (به فارسی). وبگاه دانش فضایی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۸ خرداد ۱۳۸۹.
  6. «انوشه انصاری باعث ایجاد تغییراتی در کپسول فضایی سایوز شد» (به فارسی). وبگاه دانش فضایی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۸ خرداد ۱۳۸۹.

پیوند به بیرونویرایش