سلیمان بن رزین

سلیمان بن رزین، غلام حسین بن علی بود که قبل از نبرد کربلا کشته شد.

سلیمان بن رزین
زادهٔعراق
درگذشتعاشورای ۶۱ ه‍. ق
کربلا، عراق
شناخته‌شده برایحضور در نبرد کربلا
مخالف(ها)بنی امیه
دیناسلام

زندگینامه

ابورزین، کنیه‌اش سلیمان که برخی این کنیه را متعلق به پدر او می‌دانستند. نام پدرش رزین و مادرش کبشه خدمتکار خانه ام‌اسحاق از همسران حسین بن علی بود. سلیمان در مدینه زندگی می‌کرد و همراه کاروان حسین از مدینه به مکه آمد.[۱]

نامه به بصره

در روزهایی که تعداد زیادی نامه از طرف مردم کوفه برای حسین بن علی فرستاده شد، حسین برای سران پنج‌گانه(مالک ‌بن‌ مِسمَع‌ بَکری‌، اَحنَف ‌بن‌ قیس‌، یزید بن‌ مسعود نهشلی‌، منذر بن‌ جارود عبدی‌ و مسعود بن‌ عمرو اَزدی‌بصره) بصره نامه نوشت و آنان را به یاری خود خواند.[۲]

سفیر حسین برای رساندن نامه به بصره، سلیمان بن رزین بود[۳] که همسرش نیز در این سفر او را همراهی می‌کرد. آنها به خانه ماریه دختر منقذ عبدی از طایفه عبدالقیس در بصره وارد شدند.[۴]

نحوه فوت

۴ نفر از سران بصره دعوت حسین بن علی را اجابت نکردند. منذر بن جارود به گمان اینکه سلیمان پیک دروغین حسین بن علی است و نقشه‌ای از طرف عبیدالله بن زیاد است، سلیمان و نامه‌اش را تسلیم عبیدالله کرد. عبیدالله بن زیاد دستور داد تا سلیمان را گردن بزنند.[۵] و بنابر قولی دیگر او را به دار آویختند.[۶]

گفت‌وگوی سلیمان بن رزین و عبیدالله بن زیاد

زمانی که سلیمان دستگیر شد، گفت‌و‌گویی میان او و عبیدالله بن زیاد انجام شد؛

عبیدالله گفت:‌ «حسین تو را فرستاد تا در امت تفرقه ایجاد کنی»

سلیمان گفت: «حسین بن علی چراغ هدایت و کشتی نجات است. او مدار وحدت و قطب آسیاب دین است، تو و یزید تفرقه‌افکن، ننگ امت اسلام و منهدم کننده ارکان دین و فضیلت هستید.»

عبیدالله پس‌ از مرگ سلیمان،‌ بر منبر مسجد کوفه رفت و سخنرانی تهدیدآمیزی کرد و عثمان برادر خود را جانشین خود در بصره قرار داد.[۷]

نخستین کشته سپاه حسین بن علی

سلیمان نخستین کشته واقعه کربلا بود که قبل از نبرد کربلا کشته شد و در هنگام مرگ 35 سال سن داشت.

نام در زیارت‌نامه‌ها

نام سلیمان بن رزین و قاتل او در زیارت ناحیه مقدسه ذکر شده است:

«السَّلامُ عَلی سُلَیمانَ مَولَی الحُسَینِ بنِ اَمیرِالمُؤمِنینَ وَ لَعَنَ اللهُ قاتِلَهُ سُلَیمانَ بنَ عَوفِ الحَضرَمی.»[۸]

منبع

  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، بیروت، دارالتراث، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
  • سماوی، محمد، إبصارالعین فی أنصارالحسین، قم، دانشگاه شهید محلاتی، چاپ اول، ۱۴۱۹ق.
  • سید بن طاووس، علی بن موسی، اللهوف علی قتلی الطفوف، تهران، انتشارات جهان، بی‌تا.
  • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، قم، مؤسسة آل البیت لإحیاء التراث، بی‌تا.
  • مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 225-228.

پی‌نوشت

  1. آینه‌داران 1. آینه داران آفتاب، سنگری، محمد رضا، تهران : شرکت چاپ و نشر بین الملل، 1388 ش.، ج1، ص211.
  2. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۵۷.
  3. سماوی، ابصارالعین، ۱۴۱۹ق، ص۹۴.
  4. الاخبار الطول، ص280؛ تاریخ الطبری، ج5، ص358؛ الفتوح، ج5، ص37.
  5. طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۳۸۷ق، ج۵، ص۳۵۷-۳۵۸.
  6. سید بن طاووس، اللهوف، انتشارات جهان، ص۴۴.
  7. ر.ک : الاخبار الطول، دینوری، ص288؛ تاریخ الطبری، ج5، ص358؛ الفتوح، ج5، ص38-39؛ مقتل الحسین مقرم، ص41.
  8. مامقانی، تنقیح المقال، مؤسسة آل البیت، ص۲۸۳.