سنجان (اراک)

(تغییرمسیر از سنجان (مرکزی))

سِنِجان که در متون به صورت سنیجان و سینجان نیز مشاهده شده‌است شهریست در۵ کیلومتری جنوب غربی اراک واقع در استان مرکزی. معنای لفظی نام این شهر آشیانه عقاب عنوان شده‌است[۱]

سنجان
Gardens in Senejan (2).jpg
کشور ایران
استانمرکزی
شهرستاناراک
بخشمرکزی
مردم
جمعیت۷۴۶۱
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۸۳۶ متر

جمعیت سنجان (با احتساب شهرک نبئی که یک شهرک جدیدالاحداث زیرمجموعه این شهر است) بالغ بر ده هزار نفر است و مردمان آن به زبان لری با لهجه خاص خود سخن می‌گویند (کمی متفاوت با زبان لری اراکی). این منطقه در سالهای نه چندان دور یکی از مناطق عمدهٔ تجمع یهودیان ساکن استان مرکزی به حساب می‌آمده و بخش عمده‌ای از ساکنان آن را بومیان کلیمی مذهب تشکیل می‌داده‌اند که امروزه همگی به سرزمینهای اشغالی مهاجرت کرده‌اند.[۲] سنجان با این حال که فاصله کمی با اراک دارد ولی از لحاظ آب وهوایی اختلاف قابل ملاحظه‌ای با اراک دارد به طوری که دارای زمستان‌های سرد و برفی و تابستان‌های خنک است. این شهر قبل از تبدیل شدن به شهر مرکز دهستان قره کهریز به حساب می‌آمد که شامل خود این منطقه و چندین روستای اطراف آن می‌شد. قدمت این شهر با توجه به کشف سکه‌های تاریخی (مربوط به دوره قراقویونلوها) در آن[۱] و وجود دو امامزاده قدیمی در آن بیش از هزار سال تخمین زده می‌شود. روستاها و شهرهای مجاور این شهر غیر از اراک عبارت‌اند از کرهرود (شمال شرقی)،قدمت سنجان ۵۰۰ سال کمتر از روستای همسایه خود کرهرود است. ضامنجان (جنوب)، گوار و عقیل آباد (جنوب شرقی) و قانیارق (غرب). سنجان امروزی حاصل اتصال دو روستای مجاور سنجان و فیجان می‌باشد که پیش از این به همراه شهر امروزی کرهرود به «سه ده» معروف بوده‌اند. خط راه‌آهن کشوری نیز از مجاورت این شهر عبور می‌کند و این شهر در کناره جاده بین شهر اراک-شازند واقع شده‌است. در هر محله سنجان و فیجان حداقل یک مسجد و یک حمام عمومی وجود دارد. محلات سنجان عبارت‌اند از محل بالا، محل پایین، قلعه، سرچغا، باغ شیب، سرجو، پاچمن، امامزاده و محلات فیجان عبارت‌اند از فیجان بالا، فیجان پایین (سر لرزنه)، سرکمر، کوچه ترقی هاواقع در فیجان بالا، درگوشه و قلعه. کوه قصبه واقع در شرق این شهر مشرف به مزارع و باغهای زیبایی است که نمای طبیعی این شهر را فوق‌العاده زیبا ساخته‌است. پارک کلاله واقع در غرب این شهر و محل تفریحی سلاله واقع در درختستانهای شرق این شهر از مراکز تفریحی و دیدنی این منطقه از استان مرکزی می‌باشد. مسجد شبستان این شهر دارای قدمت ۲۰۰ ساله‌است. صنایع دستی این شهر شامل گیوه از نوع صادراتی و قالی است. محصولات زراعی عمده این شهر شامل سبزیجات، گردو و انواعی از میوه‌های درختی است. معروف ترین شخصیت سنجان دایی مجید نام دارد.که به عنوان یک برند در صنعت کفش استان شناخته میشود.

الحاق شهر به اراکویرایش

در تاریخ ۵ تیر ۱۳۹۱ شورای عالی شهرسازی و معماری ایران به دلیل اتصال کامل نقاط شهری مذکور به شهر اراک، کارکردهای مستقیم جمعیت ساکن در شهرهای کرهرود و سنجان با شهر اراک و مراکز خدماتی آن، استقرار مراکز شهری مهم اراک از جمله پردیس دانشگاهی و دانشگاه اراک، دانشگاه علوم پزشکی اراک، بیمارستان امیرالمؤمنین و دانشگاه پیام نور در امتداد بلوار ورودی شهر اراک و مقابل شهر سنجان، عدم بضاعت مالی شهرداریهای کرهرود و سنجان برای ارائه خدمات مناسب به شهروندان و جلوگیری از مدیریت چندگانه بر اراضی و املاک متصل به شهر، توسعه ناموزون پیرامون شهر و یکپارچگی مدیریت شهری با الحاق این دو شهر به شهر اراک موافقت کرد.[۳]

در تاریخ ۱۰ فروردین ماه ۱۳۹۲، هیئت دولت با پیشنهاد وزارت کشور و تأیید رئیس‌جمهور از الحاق شهرهای کرهرود و سنجان به شهر اراک و تصویب آن به عنوان کلانشهر اراک خبر داد.[۴][۵] بر این اساس شهرهای کرهرود و سنجان به عنوان مناطق چهار و پنج شهر اراک شناخته شده و از خدمات شهرداری بهرمند می‌گردند.[۶]

جستارهای وابستهویرایش

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «منبع». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ مه ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۷.
  2. منبع
  3. «اعلام مصوبه الحاق نقاط جمعیتی سنجان و کرهرود به شهر اراک». وزارت راه و شهرسازی. ۱ شهریور ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۶.
  4. «تبدیل یک شهر دیگر به کلان‌شهر». رجانیوز.
  5. یادکرد خالی (کمک)
  6. «اراک کلان‌شهر شد/ داغ کمبودها بر پیشانی پایتخت صنعتی کشور». مهرنیوز. ۱۹ فروردین ۱۳۹۲.