باز کردن منو اصلی

سوره فتح سوره ۴۸ام از قرآن است، ۲۹ آیه دارد، و سوره‌ای مدنی است. این سوره از نظر زمانی به زمان پس از صلح حدیبیه مربوط است؛ زمانی که پیامبر اسلام قصد حج عمره کرد ولی اهالی مکه مانع از ورود او و همراهانش به مسجد الحرام شدند و با محمد پیمان صلح بستند. درحالی که مسلمانان غمگین بودند در راه بازگشت پیامبر اسلام چهره‌اش شاد شد و گفت: «هم‌اکنون سورهٔ فتح بر من نازل شد». این سوره چنان‌که از نام آن پیدا است، خبر فتح و پیروزی را برای مسلمانان دارد

سورهٔ ۴۸ قرآن
فتح
Al-Fath.svg
دسته‌بندیمدنی
اطلاعات آماری
شمارهٔ نزول۱۱۲
جزء۲۶
شمار آیه‌ها۲۹
شمار واژه‌ها۵۵۷
شمار حرف‌ها۲۵۹۷
متن سوره
متن سوره با خط عثمانی
محمد
حجرات

إِنَّا فَتَحْنَا لَکَ فَتْحًا مُّبِینًا ﴿۱﴾
ما تو را پیروزی بخشیدیم [چه] پیروزی درخشانی![۱]

سوره با نوید پیروزی آغاز می‌گردد و بر محقق‌شدن خواب پیامبر اسلام در مورد ورود به مسجدالحرام بشارت می‌دهد. سپس به مسائل مربوط به صلح حدیبیه و بیعت رضوان می‌پردازد و از مقام پیامبر اسلام و کارشکنی‌های منافقان سخن می‌گوید و کسانی را که می‌توانند در جهاد شرکت نکنند را معرفی می‌کند. سرانجام در مورد ویژگی‌های پیروان پیامبر اسلام بحث می‌کند.

خط کوفی نام خطی از خطوط اسلامی است که منسوب به شهر کوفه بوده و گفته می‌شود که در آنجا شکل گرفته و توسعه یافته‌است. نخستین نسخه‌های قرآن با این خط نوشته می‌شد.
نگاره بالا آیه‌هایی از سوره فتح را که در دوران عباسیان و به خط کوفی خوشنویسی شده است، نشان می‌دهد. این اثر هنری مربوط به قرون هشتم و نهم میلادی است.

منابعویرایش

  1. قرآن، ترجمهٔ فولادوند، سورهٔ فتح، آیهٔ اول

پیوند به بیرونویرایش