سیلوا کاپوتیکیان

شاعر و نویسنده اهل ارمنستان

سیروارد "سیلواً بارونی کاپوتیکیان (ارمنی: دربارهٔ این پرونده Սիրվարդ "Սիլվա" Բարունակի Կապուտիկյան‎، زاده ۲۰ ژانویه ۱۹۱۹ در ایروان – درگذشته ۲۵ اوت ۲۰۰۶ در ایروان) شاعر، کنشگر سیاسی اهل ارمنستان بود. وی به عنوان "شاعره برجسته ارمنستان" و "بانوی بزرگ شعر ارمنی در سده بیستم میلادی" شناخته می‌شود. سخنانی به پسرم «Խոսք իմ որդուն» یکی از مهم‌ترین آثار وی است. نخستین مجموعه اشعار وی در میانه دهه ۱۹۴۰ به چاپ رسید (منتشر شد)

سیلوا کاپوتیکیان
Silva Kaputikyan
Silva Kaputikyan.JPG
نام اصلی
سیلوا "سیروارد" کاپوتیکیان
Sirvard "Silva" Kaputikyan
زاده۲۰ ژانویهٔ ۱۹۱۹
ایروان، اولین جمهوری ارمنستان
درگذشته۲۵ اوت ۲۰۰۶ (۸۷ سال)
ایروان، جمهوری ارمنستان
آرامگاهپانتئون کومیتاس، ایروان
پیشهشاعر
ملیتارمنستان ارمنی
سبک نوشتاریشعر غنایی
سال‌های فعالیت۱۹۳۳–۲۰۰۶
همسر(ها)هوانس شیراز
فرزند(ان)آرا شیراز
صفحه در وبگاه IMDb

زندگی‌نامهویرایش

با نام سیروارد کاپوتیکیان در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۱۹ از والدینی که اصالتا اهل شهر تاریخی ارمنی‌نشین وان در ارمنستان غربی (ترکیه کنونی) بودند به دنیا آمد پدرش پاروناک عضو حزب ملی گرای فدراسیون انقلابی ارمنی بود و سه ماه پیش از تولد وی به علت بیماری وبا درگذشته بود وی توسط مادر و مادربزرگش بزرگ شد ... و در سال ۱۹۴۱ فارغ التحصیل شد.

حرفه ادبیویرایش

وی اولین اثر ادبی خویش را در اوایل دهه ۱۹۳۰ خلق نمود و نخستین شعرش را در سال ۱۹۳۳ به چاپ رسانید. در سال ۱۹۴۱ به عضویت اتحادیه نویسندگان ارمنستان درآمد. نخستین در سال ۱۹۴۵ در سال‌های ۶۳-۱۹۶۲ و ۱۹۷۳ وی به سرتاسر جوامع پراکنده ارمنی در خاورمیانه (لبنان سوریه مصر) و آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) مسافرت نمود. در سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۷۶ دو سفرنامه به چاپ رسانید

در مجموعا وی بیش از شصت کتاب به زبان‌های ارمنی و شماری نیز روسی پدیدآورد. آثار وی توسط ترجمه شده‌اند

درگذشت و خاکسپاریویرایش

کاپوتیکان در روز ۲۵ اوت ۲۰۰۶ در حین جراحی پای شکسته اش در بیمارستان ایروان درگذشت (کاپوتیکیان سرانجام در حدود ساعت ۶ صبح روز ۲۵ اوت ۲۰۰۶ در حین عمل جراحی برای ترمیم پای شکسته در سن ۸۷ سالگی درگذشت) و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.

زندگی شخصیویرایش

کاپوتیکیان با شاعر سرشناس هوهانس شیراز ازدواج نمود. یگانه پسرشان آرا شیراز نقاش برجسته ای بود. بنا به گفته واناند شیراز ...

در روز ۲۴ آوریل ۱۹۶۵ در پنجاهمین سالگرد نسل کشی ارمنی‌ها راهپیمایی عظیمی در ایروان برگزار شد. کاپوتیان در میان سخنرانان مراسم بود که

جوایزویرایش

شعرویرایش

چشمان ارمنی
هر کجائی که باشید به هر چهره‌ایبه چهرهٔ پُرچین یک مادر
یا کودکی گندمگون یا آنکه بر چهره‌های سوخته از آفتاب عروسانی خستهچشمان ارمنی! زیبا هستید
شما که آنهمه اشک و مصیبت و خون دیدیدچگونه توانستید به قلب قرون
اینهمه زیبا و اینهمه گیرا به جا مانید؟و این اندازه زیبا بنگرید بر هستی
فردا
امروز گذشت، سخن بگو از فرداآنچه نیافتی، قلب من، چشم بدار از فردا
بدینگونه عمر گذشت، من خیال می‌کنم هنوززندگی تازه باید آغاز شود از فردا
فریاد عشق
برف‌های خسته از انتظاردر اشتیاق آتشین تو آب می‌شوند، بیا
ستاره‌های عاشق تا صبحچشم به راه تو خاموش می‌شوند، بیا
جنگل‌ها شاخه‌ها برافراشتهبا هزاران دست صدایت می‌کنند، بیا
آب‌های جهان، سینه بر سنگ‌ها مالانحسرت آلود و ملول صدا می‌کنند بیا
دنیا برایم تنها فریادی ست دیوانهکه با تمام صداها می خواندت: بیا

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • Սիլվա Կապուտիկյան at Avproduction.am
  • Սիլվա Կապուտիկյան at Hush.Am
  • Bardakjian, Kevork B. (2000). A Reference Guide to Modernb Armenian Literature, 1500-1920. Detroit: Wayne State University Press. pp. 388–91.
  • Armenian Soviet Encyclopedia. Yerevan.