باز کردن منو اصلی

شبانکاره یا طوایف شبانکاره نام طایفه‌ای است از طوایف عشایر لر ساکن استان فارس. ییلاق آنها کوهستان میانه میمند و فیروزآباد و صیمکان و قشلاق آنها در جلکاء و صیمکان است. در فارس‌نامه (ابن بلخی) در خصوص نام این طایفه آمده است:[۱] «نصب شاهان شبانکاره به اردشیر بابکان می‌رسد و پیش از استیلای دولت اسلامی بر مملکت، اسلاف شبان‌کاره‌ها را اسپهبدان فارس می‌گفتند و گله و رمه های بزرگی داشتند.»

شبانکاره فارس در نزدیکی بخش میمند قرار دارد و به مانند سایر مناطق میمند به باغستان های گل محمدی، انگور عسکری و پرورش زنبور عسل شهرت دارد.[نیازمند منبع] طایفه های بزرگ در شبانکاره کنونی غضنفری و ساسانی می باشد.[نیازمند منبع]

اما مکان های دیگر اقوام شبانکاره در ایران و عراق کنونی که به بیست و هفت مکان اشاره شده است به شرح زیر است که مهمترین آن و سر منشا اقوام لر شبانکاره از شبانکاره فعلی واقع در استان بوشهر شهرستان دشتستان میباشد.[نیازمند منبع]


جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ابن بلخی (۱۳۴۳فارسنامه، به کوشش علی‌نقی بهروزی.، شیراز: اتحادیه مطبوعاتی فارس، ص. ۲۳۴