شهرستان بدره

شهرستانی در استان ایلام


شهرستان بدره
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان ایلام
سال شهرستان شدن ۱۳۹۲
شهرستان بدره بر ایران واقع شده‌است
شهرستان بدره
مردم
جمعیت ۱۶۵۱۷ نفر[۱]
مذهب شیعه
آب‌وهوا
بارش سالانه ۴۷۱میلیمتر[۲]
روزهای یخبندان سالانه ۳۳٫۵[۳]
شهرها
بدره
تعداد بخش‌ها
بخش مرکزی، هندمینی

مختصات: ۳۳° شمالی ۴۷° شرقی / ۳۳°شمالی ۴۷°شرقی / 33; 47 شهرستان بدره یکی از ده شهرستان استان ایلام است و مرکز آن شهر بدره است.[نیازمند منبع] بدره در ۸۵ کیلومتری شهر ایلام‌و ۳۸ کیلومتری دره شهر قرار دارد.

زبانویرایش

زبان مردم شهرستان بدره کردی است.[۴]

تاریخچهویرایش

بدره تا سال ۱۳۹۲ به عنوان یکی از بخش های چهارگانه شهرستان دره شهر‌ ( بخش مرکزی دره‌شهر، بخش آبدانان، بخش بدره، بخش ماژین ) محسوب می شد با پیگیری های علی عزتی نماینده وقت و بومی‌ دره‌شــهر [نیازمند منبع]، بخش بدره با تصویب هیئت وزیران از دره شهر منتزج و به شهرستان ارتقاء یافت و بخش آبدانان نیز در سال ۱۳۷۴ از دره‌شــهر منفک و خود به شهرستانی مستقل تبدیل شد.

شهرستان شدن بدرهویرایش

شهرستان شدن بدره توسط کارشناسان تقسیمات کشوری مورد بررسی قرار گرفت و در دیماه سال ۱۳۹۰ توسط این کارشناسان تقسیمات کشوری تأیید و برای تصویب نهایی به هیئت دولت فرستاده شد</ref> این مهم در جلسه هیئت دولت (یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۲) به تصویب رسید و بدره رسماً شهرستان شد.[۵]

جغرافیاویرایش

حوزه جغرافیایی بدره با طول و عرض تقریبی ۷۰ در ۹ کیلومتری و با مساحت ۶۲۵ کیلومتر مربع دارای طبیعتی کوهستانی و جنگلی است که حدود ۸۰ درصد منطقه پوشیده از جنگل‌های انبوه بلوط است.[۶] بلندترین نقطه ارتفاعی در این شهرستان قله ورزرین با ارتفاع ۳۲۰۰ متری از سطح دریا است. فاصله بدره تا ایلام مرکز استان ۷۰ کیلومتر است.

تقسیمات کشوریویرایش

نقاط شهری: بدره و چشمه شیرین

علی عزتی تقسیمات کشوری

جمعیتویرایش

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان بدره در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۶۵۱۷ نفر بوده‌است.[۷]

جاذبه‌های گردشگریویرایش

جاذبه‌های طبیعی

از جمله مناطق دیدنی این شهر می‌توان به روستای زیبای کلم، دریاچه بزرگ سدسیمره به طول بیش از ۵۰کیلومتر، قله ۳۰۵۰متری کان صیفی معروف به «بام استان ایلام»، تنگه کافرین، جنگلهای بکرو انبوه منطقه اناره هر، تنگه زیبای روستای زرانگوش، تنگه باستانی لارت، تنگه رازیانه و آبشارهای دربند و کوهستان بسیار زیبای کبیر کوه اشاره کرد که در فصل زمستان و تا اواخر بهار از برف پوشیده‌است که منظره‌ای بسیار زیبا به شهر می‌دهد.

جاذبه‌های تاریخیویرایش

تپه‌های لارتویرایش

 
پشته لارت

تپه‌های لارت مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بدره، بخش مرکزی شهرستان بدره، روستای آبهر پایین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۸]

مجموعه آثار تنگه دربندویرایش

مجموعه آثار تنگه دربند مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بدره، بخش هندمینی، دهستان آبچشمه، ۳ کیلومتری تنگه دربند واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۶۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۹]

جاذبه‌های طبیعیویرایش

از جمله مناطق دیدنی این منطقه می‌توان به روستای کلم، تنگه باستانی لارت، تنگه رازیانه، تنکه زیبای کافری و آبشارهای دربند و کوهستان کبیر کوه اشاره کرد که در فصل زمستان و تا اواخر بهار از برف پوشیده‌است.[۵] دریاچه سد سیمره نیز از چشم‌اندازهای زیبای شهرستان بدره است.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۱۳.
  2. «آمار بارندگی ایستگاه‌های شاخص هواشناسی استان ایلام در بلند مدت». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۵.
  3. «موقعیت طرح سیمره». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳.
  4. https://www.borna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%85-70/468835-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%B4-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D9%84%D8%A7%D9%85
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «با پیگیری‌های مصرانه دکتر احمدی، بخش بدره به شهرستان ارتقاء یافت/هندمینی به بخش مستقل». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مارس ۲۰۱۶. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «am-ahmadi.ir» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  7. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  8. «سازمان میراث فرهنگی و صنایع‌دستی و گردشگری». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۱۹.
  9. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۰۵-۱۹.[پیوند مرده]