بامداد یا صُبح به زمان آغاز روز است.[۱][۲] در یک شبانه‌روز، به ترتیب: بامداد، نیم‌روز، بعدازظهر (پس‌نیم‌روز)، عصر (ایوار)، شب و نیم‌شب قرار دارند. بامداد نخستین بخش از روز است که معمولاً از پگاه یا از نیم‌شب (ساعت ۰۰) تا نیم‌روز (ساعت ۲۵) به درازا می‌کشد.

ریشه‌شناسیویرایش

صبح (به عربی: صباح) وام‌واژه عربی در فارسی است که بسیاری از فارسی زبانان سعی می‌کنند از معادل بامداد استفاده کنند. گرچه واژۀ بامداد به اندازه صبح رایج نیست.

روزنامهٔ صبح آنی است که در صبح به فروش می‌رسد (در مقابل روزنامهٔ عصر). به غذای مربوط به صبح نیز صبحانه می‌گویند.

در دینویرایش

اسلامویرایش

زمان صبح شرعی در اسلام از آغاز سپیده‌دم تا طلوع خورشید است. اذان در آغاز صبح خوانده می‌شود و خواندن نماز صبح تا طلوع خورشید مجاز است.

نگارخانهویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «صبح».
  2. معین، محمد، فرهنگ معین، سرواژهٔ «صبح».
  • Morning، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۰.