باز کردن منو اصلی

عبدالعلی مزاری

رهبر قومی و سیاستمدار افغانستانی

عبدالعلی مزاری (زاده: ۵ جوزا/خرداد ۱۳۲۶ چارکنت بلخ - درگذشتهٔ: ۲۲ حوت/اسفند ۱۳۷۳ غزنی افغانستان) از رهبران مجاهدین افغانستان و از بنیان‌گذاران حزب وحدت اسلامی افغانستان است.[۱]

عبدالعلی مزاری
Mazari.jpg
عبدالعلی مزاری
رهبر و بنیانگذار حزب وحدت اسلامی افغانستان
مشغول به کار
۱۹۸۹ – مارس ۱۹۹۵
اطلاعات شخصی
زاده۵ جوزا ۱۳۲۶
چارکنت، ولایت بلخ، افغانستان
درگذشت۲۲ حوت ۱۳۷۳ (خورشیدی) (۴۷ سال)
شهر غزنی، افغانستان
ملیتافغانستان
حزب سیاسیحزب وحدت اسلامی افغانستان
فرزندانزینب مزاری
شغلسیاستمدار
مذهباسلام
قومیتهزاره
لقب(ها)بابه (بابا) مزاری
شهید وحدت ملی افغانستان
مجسمهٔ مزاری در بامیان
تابلوی هنری اثر علی بابا آورنگ ۱۳۷۶ شیراز

محتویات

زندگی‌نامهویرایش

عبدالعلی مزاری در سال ۱۳۲۶ خورشیدی در روستای نانوایی چهارکنت از توابع ولایت بلخ چشم به جهان گشود. پدرش حاجی خداداد زراعت پیشه و مالدار بود. حاجی خداداد اصلا ازمنطقه سرخجوی ولسوالی ورس به شمال افغانستان مهاجرت کرده بود. کودکی مزاری در دوران پادشاهی محمد ظاهرشاه و صدارت محمد داوود خان سپری شد. دورانی که مردم هزارستان به رهبری ابراهیم بیگ شهرستانی معروف به گاوسوار، قیام بزرگی ضد حکومت را پشت سر گذاشته و سید اسماعیل بلخی مشهور به علامه بلخی هم به همراه یارانش قیامی مسلحانه را آغاز کرده بود.[۲]

تحصیلاتویرایش

دروس ابتدایی را زمستان‌ها در مدرسهٔ نانوایی فرا گرفت. سپس به صورت تمام وقت تعلیمات دینی را در مدرسه چهارکنت و مزارشریف ادامه داد. اما اوایل بهار ۱۳۵۱ش برای ادامه تحصیل از افغانستان خارج شد و پس از سفر به عراق و زیارت عتبات عالیات در نجف و کربلا، در حوزه علمیه قم اقامت کرد؛ چرا که در نگاه مزاری، قم تنها محل تحصیل درس‌های رایج حوزوی نبود، بلکه علاوه بر آن، قم و محیط تحصیلی آن، کانون مبارزات مخفی نیز به حساب می‌آمد و این سویه، جذابیت ویژه‌ای برای وی داشت.[۲] وی هنگامی که در ایران حضور داشت از سوی دستگاه‌های امنیتی حکومت پادشاهی دستگیر و زندانی شد.[۳]

ازدواجویرایش

وی در سال ۱۳۶۸ در ایران ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دختری به نام زینب است.[۱]

فعالیت‌های سیاسی و جهادیویرایش

با کودتای ۷ اردیبهشت ۱۳۵۷، مزاری بار دیگر از افغانستان به نجف و سپس به سوریه رفت و از آنجا به پاکستان رفته باز به افغانستان بازگشت؛ و در حرکت‌های مقاومت ملی علیه ارتش شوروی در افغانستان شرکت کرد.[۴] پدر، برادران، خواهر و جمع زیادی از خانواده وی در زمان جنگ شوروی در افغانستان کشته شدند.[۳] عبدالعلی مزاری تا زمان فروپاشی دولت تحت حمایت شوری سابق در افغانستان، (سال ۱۳۷۱ خورشیدی) به عنوان یکی از رهبران مقاومت علیه حضور بیگانگان و دولت کمونیستی افغانستان، به نبرد ادامه داد.[۵]

سازمان نصر افغانستانویرایش

حزب وحدت اسلامی افغانستانویرایش

حزب وحدت اسلامی افغانستان در سال ۱۳۶۸ و با اتحاد هشت گروه، جریان و حزب شیعه تشکیل شد.[۶] عبدالعلی مزاری به عنوان یکی از نمایندگان سازمان نصر افغانستان، میثاق وحدت را در ۲۵ سرطان/تیر ۱۳۶۸ را امضا کرد.[۶] مزاری در ابتدا، سخنگوی این حزب و در کنگره اول به سمت ریاست شورای مرکزی آن رسید.[۳] مزاری در کنگره دوم این حزب به رهبری حزب وحدت اسلامی افغانستان منصوب شد.[۳] با ورود مجاهدین به کابل، عبدالعلی مزاری نیز از بامیان به مزار شریف و از آنجا به کابل رفت و در غرب پایتخت کشور مستقر شد.

ترورویرایش

 
آرامگاه عبدالعلی مزاری، مزار شریف

در اواخر سال ۱۳۷۳ جنبش نوظهور طالبان تا نزدیکی کابل پیشروی کردند. ظهور طالبان تمام معادلات قدرت در افغانستان و مخصوصاً در کابل و اطراف آن را دگرگون نمود. مزاری در آغاز با فرستادن بخشی از زبده‌ترین نیروهای خویش به ولایت غزنی به مقاومت در برابر پیشروی طالبان پرداخت. نیروهای اعزامی حزب وحدت در آغاز موفق شدند مواضع طالبان را در اطراف شهر غزنی متصرف شوند. اما به دنبال عدم همکاری نیروهای محلی آنان نتوانستند جبهه‌ای مؤثر ضد طالبان در غزنی فعال سازند.[۷]

با شکست طرح فعال ساختن جبهه در ولایت غزنی، مزاری مذاکرات با طالبان را که از چندی پیش آغاز شده بود جدی‌تر دنبال نمود.[۸] در همان زمان در تلاش بود تا به توافقاتی با دولت ربانی نیز دست یابد. با کنار رفتن حزب اسلامی و مستقر شدن طالبان در چهار آسیاب غرب کابل در محاصره کامل قرار گرفت. مزاری تلاش نمود تا با یکی از دو طرف به توافق برسد اما تمامی حزب‌های موجود در افغانستان از کمک به مزاری خودداری کردند و حتی با گروه طالبان همکاری کردند که این عمل باعث شد طالبان پیشروی گسترده‌ای در کابل داشته باشند. تلاش‌ها در راستای توافق با دولت و پیشنهاد دفاع مشترک بی‌نتیجه بود. در آخرین روزهای مقاومت غرب کابل، نیروهای دولتی و طالبان حملات بسیار شدیدی را از مناطق مختلف بالای غرب کابل از زمین و هوا آغاز کردند. در این جنگ‌ها بر خلاف گذشته از یکسو حزب وحدت در محاصره و تمام راه‌های برون رفت از آن وضعیت را از دست داده بود و از سوی دیگر در برابر حملات دولت تنها دفاع می‌کرد. حزب اسلامی کاملاً از خطوط اول عقب‌نشینی کرده بود و نیروهای جنبش نیز کارایی سابق خود را نداشتند.[۹] با وخیم شدن اوضاع در اطراف کابل، بسیاری تلاش داشتند تا مزاری از کابل بیرون شده و به هزاره‌جات برود اما وی در پاسخ این درخواست‌ها گفت:

«من از آمدن طالبان یا وقوع جنگ در غرب کابل هراس ندارم، در نهایت امر، اگر حتی طالبان بر این منطقه مسلط شوند، جز عده‌ای افراد سرشناس، به کس دیگری متعرض نمی‌شوند و جان و مال و ناموس مردم در امان می‌ماند، من یقین دارم که اگر خیلی هم وضعیت خراب شود، مردم کابل من را در سموچ‌های خانه‌هایشان نگاه (نگه‌داری) می‌کنند، اما اگر من فعلاً غرب کابل را ترک کنم، روحیهٔ مردم ضعیف می‌شود، نظامی‌ها ناامید می‌شوند، خط‌ها می‌شکند و قبل از آنکه طالب داخل منطقه شود، نیروهای شورای نظار و سیاف در اینجا می‌آیند و فاجعه افشار تکرار می‌شود. من با خدای خود عهد کرده‌ام که کشته شوم، اما نبینم که فاجعهٔ افشار بالای مردم ما تکرار می‌شود.» [۱۰]

سرانجام با وجود تلاش‌های مداوم سیاسی و مقاومت نظامی، حزب وحدت اسلامی در غرب کابل شکست خورد و «مزاری» در ۲۲ حوت ۱۳۷۳ در حالی‌که برای مذاکره با سران طالبان راهی چهار آسیاب بود توسط طالبان دستگیر شد. در .بعد از ظهر روز دوشنبه ۲۲ حوت ۱۳۷۳ بدن تیرباران شده عبدالعلی مزاری به همراه ابوذر غزنوی عضو شورای مرکزی، استاد اخلاصی عضو شورای مرکزی و مسئول کمیتهٔ امنیت، آقای قائمی عضو شورای مرکزی و مسئول کمیته مالی، آقای ابراهیمی عضو شورای مرکزی، سیدعلی علوی محافظ و همرزم عبدالعلی مزاری، قوماندان جان محمد یکی از فرماندهان برجستهٔ غند دوم پیادهٔ حزب وحدت اسلامی و سه تن دیگر در حومه شهر غزنی به مردم داده شد. بر اثر تیرباران شدید این افراد، شناسایی آنان به سختی قابل شناسایی بود.[۱۱] مردم محلی در میان برف زمستان جنازه وی را تا به یکاولنگ بامیان بر سر دوش آوردند و از آنجا توسط هلیکوپتر به مزارشریف منتقل شد و در هفتم حمل ۱۳۷۴ با حضور عدهٔ زیادی از مردم به خاک سپرده شد.[۱۲] هوادارانش، مقبره بزرگی در نزدیکی زیارتگاه روضه سخی در شهر مزار شریف برای او بر پا کردند. با اشغال مزار شریف بدست طالبان مقبره او را منفجر کردند.[۱۳]

با وجود گذشت بیش از دو دهه از مرگ مزاری هوادارانش در کشورهای مختلف جهان در برج حوت (اسفند) مراسم‌های گرامیداشت برگزار می‌کنند و در کنار بررسی و مرور کارنامه مزاری به شرایط روز مردم هزاره و کشور افغانستان می‌پردازند.[۱۴] در ۲۱ حوت ۱۳۹۴ طی فرمان محمد اشرف غنی ریاست جمهوری اسلامی افغانستان، عبدالعلی مزاری ملقب به «شهید وحدت ملی افغانستان» شد و روز ۲۲ حوت به نام وی در تقویم رسمی کشور درج گردید.[۱۵]

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «مدرسه که رفتم معنی نداشتن پدر را حس کردم». خبرگزاری فارس.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ زندگینامه رهبر شهید استاد مزاری، نشریه سراج، مرکز فرهنگی اجتماعی سراج، ۱۳۷۴.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ هفته‌نامه امروز ما - شماره سوم - ۵ حمل ۱۳۷۴
  4. ویژه‌نامه شاهد یاران-چاپ تهران-شماره ۵۹ بخش ستاره درخشان
  5. ویژه نامهٔ شاهد یارانhttp://www.shahedmag.com/official/shahed/toc.asp?magID=5237&No=5-چاپ تهران-شماره 59 بخش ستارهٔ درخشان
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ http://daryanet.ir (۵ قوس ۱۳۹۷). «دولت اسلامی و شیعیان افغانستان». مجمع جهانی شیعه‌شناسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۱۲-۲۷.
  7. بخش اخبار شامگاهی رادیو بی‌بی‌سی ۱۳۷۳/۹/۱۲
  8. ۲- رمز عبور ۴، ویژه نامه ضمیمه روزنامهٔ “ایران”:
  9. Jawedan | جاودان - شهید عبدالعلی مزاری
  10. نشریه امروز ما - شماره هفتم - ۴ اسد ۱۳۷۴ - صفحه:‌ ۲۶
  11. هفته نامه امروز ما - شماره سوم - ۵ حمل ۱۳۷۴.
  12. ویژه‌نامه شاهد یاران-شماره ۵۹-صفحات ۲۷–۲۰
  13. http://babamazari.info/archives/16 بابه مزاری | زندگی‌نامه، تصاویر و سخنرانی ها
  14. بی‌بی‌سی، ایوب آروین. «عبدالعلی مزاری؛ نگاهی به رهبر حزب وحدت اسلامی بعد از بیست سال». BBC Persian. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۰۵.
  15. «رئیس جمهوری افغانستان لقب 'شهید وحدت ملی' را به عبدالعلی مزاری داد». BBC Persian. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۵-۰۵.