باز کردن منو اصلی

عبدالله بن جعفر بن ابوطالب برادرزاده علی بن ابی طالب بود. پدرش جعفر از اولین اسلام آورندگان بود و جزو مسلمانانی بود که به حبشه مهاجرت کردند.[۱] او همسر دختر علی، زینب کبرا می‌باشد.

عبدالله جعفر
ابوهاشم عبدالله جعفر ابوطالب
زادروزسال ۲ یا ۳ پس از هجرت
حبشه
درگذشتسال ۸۰، ۸۴، ۸۵، ۸۷، ۹۰ پس از هجرت
مدینه یا ابواء
علت مرگبیماری
آرامگاهبقیع یا جای دیگر
محل زندگیحبشه، مدینه، کوفه
ملیتعربستان
نام‌های دیگرابومحمد
تبارعرب
شناخته‌شده برایمسلمانان
نقش‌های برجستهکشته دادن دو فرزند در عاشورا
مشاور و رایزن علی و حسن و حسین
شهر خانگیمدینه
دیناسلام
مذهبشیعه
همسرزینب کبرا، لیلی بنت مسعود
فرزندانعون و محمد، یحیی، هارون، صالح،
ام‌ابیها، ام‌محمد، علی، جعفر، ام‌کلثوم،
ام‌عبدالله، عباس، محمد، ابراهیم
والدیناسمای عمیس، جعفر ابوطالب
خویشاوندانعلی (عمو و پدرزن)، محمد ابوبکر (برادر ازپدرجدا)،
حسن و حسین (برادرزن و پسرعمو)، عبدالملک مروان (داماد)، عبدالله عباس (داماد)

محتویات

دوران کودکی و جوانیویرایش

عبدالله در زمانی که پدرش در حبشه بود، متولد شد. مادرش اسما بنت عمیس خثعمیه بود که بعد از کشته شدن جعفر، با ابوبکر ازدواج کرد و محمد بن ابی بکر را به دنیا آورد. بعد از چند سال در هنگامی که جعفر به مدینه بازگشت، عبدالله را نیز با خود آورد. عبدالله به خاطر بخششهایش مشهور شد و لقب بحر الجود را کسب کرد.[۱]

دوران خلافت علیویرایش

به نظر می‌رسد که وی فعالیت سیاسی مهمی نداشته، گرچه نامش در زمان خلافت علی و پس از آن در چندین جا در تاریخ آمده‌است. وقتی که معاویه با چو انداختن شایعاتی در صدد تخریب وجهه قیس بن سعد والی شجاع علی در مصر بود، عبدالله بن جعفر به علی پیشنهاد داد که قیس را بردارد و محمد بن ابی بکر را به جایش به مصر بگمارد. علی بالاخره راضی شد و این کار را کرد. اما انتخاب محمد بن ابی بکر در سال ۳۶ هجری/۷–۶۵۶ میلادی، باعث شد که مصر در مدت کوتاهی دچار کشمکش و آشوب گردد.[۱]

دوران خلافت یزیدویرایش

در سال ۶۰ هجری/۶۸۰ میلادی پس از روی کار آمدن یزید و در هنگامی که مردم کوفه به حسین نامه نوشتند تا به آنجا بیاید و زمام امورشان را در دست بگیرد، عبدالله تلاش کرد حسین را از این کار بازدارد، اما موفق نشد.[۱]

مرگویرایش

 
دو قبر سمت چپ عقیل بن ابی‌طالب (پایین) و عبدالله بن جعفر

در منابع سالهای مختلفی برای مرگ عبدالله ذکر شده همانند ۸۰، ۸۵، ۸۷ و ۹۰ هجری.[۱]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • Zetterstéen, K.V (1986). "ʿAbd Allāh b. Ḏj̲aʿfar". Encyclopaedia of Islam. ۱ (second ed.). Leiden: E. J. Brill. p. ۴۴. ISBN 90-04-08114-3.