باز کردن منو اصلی

عبدالله بن وهب راسبی از اولین بزرگان گروه خوارج بود و به علت سجده‌های زیادش، ملقب به ذوالثَفِنات (دارندهٔ پینه بر پیشانی) شده بود. در سال ۳۷ هجری/۶۵۸ میلادی، خوارج پس از آنکه از علی بن ابی‌طالب جدا شدند، وی را به خلافت منصوب کردند. وی در مه یا ژوئن همان سال در جنگ خونین نهروان کشته شد.[۱]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • Houtsma, M. Th (1936). "ΆBD ALLĀH B. WAHB AL-RĀSIBĪ". Encyclopaedia of Islam. ۱ (first ed.). Leiden: E. J. Brill. p. ۳۲. ISBN 9004097961.