باز کردن منو اصلی

عبدالکریم خوئینی زنجانی عالم و روحانی شیعه زاده ۱۲۹۱ق و درگذشته به سال ۱۳۵۷ ق است.

محتویات

تولدویرایش

در حدود سال ۱۲۹۱ قمری در شهر خوئین که در ۸ فرسخی زنجان می‌باشد، در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. او فقیه و روحانی دینی بوده‌است. پدرش ملاابراهیم بن اسحق بن عمران از شاگردان شیخ انصاری و مادرش دختر شیخ عبدالکریم روغنی قزوینی می‌باشد. علاوه بر اینکه دختر مجتهد بود، خود نیز تحصیلات عالیه داشت و آن گونه که نقل شده، در درس خارج پدرش در پس پرده حاضر می‌شد و استفاده می‌کرد. او در نجف ازدواج کردند و آنگاه به قزوین مراجعت نموده، بعد از آن هم به خوئین رفته در همان‌جا فوت کرده‌است. مادر شیخ زنجانی علاقه زیادی به روحانیت داشت، به گونه‌ای که حاضر نمی‌شد، هیچ‌یک از فرزندانش غیر روحانی باشند.[۱]

تحصیلاتویرایش

شیخ عبدالکریم تحصیلات مقدماتی و سطح خودش را در حوزه علمیه قزوین در مدرسه علمیه معصومیّه گذراند، و پس از اتمام تحصیلات مقدماتی جهت ادامه تحصیل از حضور علمای بزرگ اسلامی آن زمان عازم نجف شد. از اساتید او در نجف می‌توان سید محمدکاظم یزدی، صاحب عروه، شیخ الشریعه اصفهانی، آخوند ملا کاظم خراسانی، صاحب کفایه و میرزا محمدتقی شیرازی را نام برد. از همدرسان او در نجف نیز می‌توان سید محمد حجت کوه‌کمری، سید محمد حسین بروجردی و آقا بزرگ طهرانی را نام برد.

مراجعت به زنجانویرایش

شیخ عبدالکریم خوئینی در حدود سال ۱۳۲۶ (قمری) به زنجان مراجعت کرد و مشغول ترویج دین و رسیدگی به امور مسلمین و تربیت شاگردان علوم دینی شد. از جمله شاگردانی که او در زنجان تربیت کرد می‌توان میرزا باقر زنجانی که از مدرسین مشهور و نمونه در علوم اسلامی بوده و سید احمد زنجانی که از علمای طراز اول قم در زمان بروجردی بود را نام برد.

کتاب‌هاویرایش

  1. شرح کفایه معروف به خودآموز کفایه. این تألیف در ۲ مجلّد بوده و به فارسی نوشته شده‌است. با توجه به استفاده عموم طلاب از این کتاب، تاکنون ۳۰ بار به زیر چاپ رفته است.
  2. فوائد که دارای مطالب متفرقه است و چاپ نشده‌است.
  3. حاشیه عروه الوثقی که با وفات شیخ زنجانی ناقص ماند.
  4. رساله علمیه.[۲]

وفاتویرایش

شیخ عبد الکریم خوئینی در ۲۸ صفر ۱۳۱۷ در قم در گذشت و در قبرستان نو مدفون گردید.

منابعویرایش

  1. |زین العابدین احمدی، علماء نامدار زنجان، دارالنشر اسلامی، 1374
  2. آقا شیخ بزرگ تهرانی، نقباء البشر، صفحات 1155-1156
  • سایت حوزه قم
  • تربت پاکان قم، عبدالحسین جواهرکلام، قم، انصاریان، ۱۳۸۳.