عربی خراسانی

عربی خراسانی (به عربی: العربية الخراسانية) گویشی از زبان عربی است که در بین اهالی عرب بومی خراسان تکلم می‌شود.

عربی خراسانی
زبان بومی درایران
شمار گویشوران
۲٬۵۰۰  (۲۰۱۶)
الفبای عربی
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳هیچ کدام (mis)
گلاتولوگkhor1274[۱]

عرب‌های منطقهٔ خراسان در ایران از بازماندگان عرب‌هایی هستند که در قرون اولیه اسلامی و بخصوص در سال (۱۵۰ ه‍.ق) به خراسان وارد شدند. گویش آنها نیز با وجود تأثیر فراوان زبان فارسی تاکنون اصالت خود را حفظ کرده و واژگان اصیل فراوانی در آن یافت می‌شود و اکثریت مردم این منطقه در حال حاضر به زبان عربی با گویشی خاص تکلم می‌کنند.[۲]

منطقهٔ عرب خانه در جنوب خراسان از مهمترین مراکزی است که تاکنون اصالت زبان و گویش عربی در آن برجای مانده‌است. زبان عربی، زبان غالب در این ناحیه به‌شمار می‌آید. از ویژگی‌های آن وجود نمونه‌هایی فراوان از واژگان اصیل عربی در این گویش است.[۳]

نمونه واژگان در گویش عربی خراسانویرایش

گویش عربی خراسان عربی فصیح فارسی
اِحنَ نحن ما (ضمیر)
وِن /وین این کجا
گُعَد قَعَدَ نشست
گام قَامَ برخاست
مُطَر مَطَر باران
حَلَف حَلَفَ سوگند خورد
وُجَفَ وَقَفَ ایستاد
غَدَ غَدا، غُدوّاً رفت

[نیازمند منبع]

منابعویرایش

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "Khorasan Arabic". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
  2. اسماعیل جانی [۱] (زمستان ۱۳۸۷)، «بررسی گویش عربی جنوب خراسان»، مجله تخصصی دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد (چهارم)
  3. یوسف آموزگار، «تاریخچه مختصر اعراب جنوب خراسان (منطقهٔ عرب خانه)»، مجله پژوهشنامه فرهنگ و ادب [۲] پیوند خارجی در |نشریه= وجود دارد (کمک)