علم‌الدین سخاوی

ابوالحسن، علی بن محمد سخاوی شهرت‌یافته به علمُ الدین سخاوی (۱۱۶۳م - ۱۲۴۴م) فقیه برجستهٔ مصری در قرائت، تفسیر، اصول و حدیث؛ زبان‌شناس، ادیب و شاعر عربی بود.[۱][۲][۳][۴]

علم‌الدین سَخاوی
زادهٔ۱۱۶۳م/ ۵۵۸ق
سخا، مصر
درگذشت۱۴ نوامبر ۱۲۴۴م / ۱۲ جمادی‌الثانی ۶۴۲ق
دمشق
محل زندگیمصر و شام
پیشهفقیه، ادیب و شاعر؛ آموزگار کودکان
کارهای برجستهقرائت در مسجد جامع اموی و بسیاری شاگردان او
سبکدر ادبیات عربی: «دورهٔ سوم عباسی»
عنوانعَلَمُ الدین

آثار ویرایش

  • هدایة المرتاب و غایة الحُفّاظ و الطلّاب فی معرفة متشابهات القرآن
  • عَمدة المفید و عُدّة المجید
  • جمال القرّاء و کمال الإقراء
  • الکوکب الوقّاد فی الاعتقاد
  • سِفر السعادة و سفیر الافادة
  • شرح المفضل للزمخشری
  • ذات الحُلل و مَهاة الکُلل
  • منظومة فی متشابه القرآن
  • شرح حِرز الأمانی
  • أرجوزة فی سیرة النبی
  • القصائد السبع
  • کتاب تفسیر القرآن
  • منظومة فی أحزاب القرآن
  • تحفة الفَرّاض و طرفة المهذّب المرتاض
  • شرح أحاجی الزمخشری النحویة
  • إخوانیات مع کمال‌الدین الشریشی

منابع ویرایش

  1. ابن خلّکان، احمد (۱۹۷۲). وفیات الأعیان. ج. ۲. بیروت: دار صادر. ص. ۳۰. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. ابن عماد حنبلی، عبدالحی (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ج. ۵. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۲۲۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ج. ۵. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۱۵۴. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  4. فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۵۵۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)