باز کردن منو اصلی

عملیات فتح‌المبین از عملیات‌های نظامی ایران بر علیه نیروهای عراق، در فروردین ۱۳۶۱ در خلال جنگ ایران و عراق بود، که با تلفات بالای انسانی پس از هفت روز نبرد سنگین و با پیروزی قاطع نیروهای ایرانی و عقب‌نشینی ارتش عراق، به پایان رسید.

عملیات فتح‌المبین
بخشی از جنگ ایران و عراق
Ghatlegah almahdi.JPG

قتلگاه المهدی در یادبود عملیات فتح‌المبین
زمان ۲ فروردین ۱۳۶۱ تا ۱۰ فروردین ۱۳۶۱
مکان استان خوزستان، جنوب غرب ایران
نتیجه پیروزی ایران
تغییرات سرزمینی بازپس‌گیری محوطه اطراف دزفول-شوش
جنگندگان
 عراق  ایران
فرماندهان
عراق صدام حسین ایران محسن رضایی
علی صیاد شیرازی
حسن باقری
احمد کاظمی
حسین خرازی
یحیی رحیم صفوی
حسین حسنی سعدی
مسعود منفرد نیاکی
نیروها
۸۰٫۰۰۰ تا ۱۶۰٫۰۰۰ سرباز ارتش
۴۰٫۰۰۰ تا ۵۰٫۰۰۰ سرباز ثابت
سپاه و بسیج
۳۰٫۰۰۰ سرباز
تلفات
۲۵٫۰۰۰ کشته
۱۵٫۰۰۰ تا ۲۰٫۰۰۰ اسیر
تصرف ۴۰۰ قبضه تانک
۳۰٫۰۰۰ کشته (سپاه و بسیج)
۱٫۱۰۸ کشته (ارتش)
انهدام ۱۹۶ قبضه تانک
عملیات فتح‌المبین
رمز عملیاتیا زهرا
آغاز عملیات۲ فروردین ۱۳۶۱
پایان عملیات۱۰ فروردین ۱۳۶۱
جبههجنوبی
مکان عملیاتمنطقه غرب دزفول وشوش
فرماندهیمشترک
سازمان عمل‌کنندهمشترک

این عملیات در ساعت سی دقیقه بامداد روز دوشنبه ۲ فروردین ۱۳۶۱ در جبهه جنوبی، در منطقه غرب شهرهای دزفول و شوش[۱] با وسعت حدود ۲٫۵۰۰ کیلومتر مربع در استان خوزستان انجام شد. طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین از اواسط آبان ۱۳۶۰ آغاز شده بود. بسیاری بر این باورند که این عملیات نقطه عطف جنگ ایران و عراق است، که در نهایت منجر به بیرون راندن نیروهای عراقی از بخش بزرگی از خاک خوزستان شد. هر چند برخی دیگر از مفسران جنگ، عملیات بیت‌المقدس را تعیین‌کننده‌ترین عملیات در طول جنگ ایران و عراق می‌دانند.

عملیات فتح‌المبین باعث آزادسازی ۲٫۴۰۰ کیلومتر مربع از سرزمین‌های اشغالی، شامل ده‌ها بخش و روستا و نیز چندین جاده ارتباطی مهم شد، همچنین شهرهای دزفول، شوش، اندیمشک و پایگاه هوایی دزفول نیز، از دید و تیر مؤثر ارتش عراق خارج گردید.

محتویات

اجرای عملیاتویرایش

عملیات فتح‌المبین با فرماندهی مشترک ارتش و سپاه پاسداران و با استعداد ۳۵ گردان از نیروهای ارتش و ۱۰۰ گردان از نیروهای سپاه پاسداران، در مقابل ۷ تیپ زرهی، ۲۰ تیپ پیاده، ۱۰ گردان توپخانه ارتش عراق که معادل با حدود ۸۰٫۰۰۰ تا ۱۶۰٫۰۰۰ نفر نیرو بود، اجرا گردید. این عملیات در دوم فروردین ۱۳۶۱ بعد از حدود ۱۸ ماه از شروع جنگ ایران و عراق، آغاز شد. هدف نیروهای ایرانی محاصره نیروهای عراقی بود که بتوانند آنها را در بیرون از شهرهای دزفول و شوش متوقف کرده و از سقوط یا تصرف شهر دزفول نیز جلوگیری نمایند. نیروهای ارتش ایران تحت فرماندهی علی صیاد شیرازی، در شب دوم فروردین، عملیات زرهی خود را آغاز کردند. این عملیات با یورش موج انسانی توسط نیروهای سپاه پاسداران به فرماندهی محسن رضایی، همراهی می‌شد. هر یک از یورش‌های موج انسانی، در حدود ۱٫۰۰۰ نفر از نیروهای سپاه پاسداران و بسیج را شامل می‌گردید.

در طی این عملیات نیروهای ایرانی به خاطر استفاده از استراتژی حملات موج انسانی، تلفات بسیار سنگینی را در خطوط مقدم خود، متحمل شدند. نیروهای ایرانی می‌بایست با ارتش عراق که از حمایت زرهی، توپخانه و پشتیبانی هوایی مناسب برخوردار بودند و موقعیت خود را تثبیت کرده بودند، می‌جنگیدند. پس از آنکه نیروهای ایران به مدت حدود یک هفته عملیات سنگین خود را ادامه دادند و تلفات سنگینی به نیروهای ارتش عراق وارد آوردند، سرانجام صدام حسین دستور عقب‌نشینی نیروهای عراقی را صادر نمود. نیروهای ایرانی توانستند در مدت یک هفته، سه تیپ از نیروهای ارتش عراق را در منطقه عملیات، محاصره کرده و از بین ببرند.

اهداف عملیاتویرایش

  1. آزادسازی بخش وسیعی از مناطق اشغال شده منطقه غرب شوش و اندیمشک، همچون سایت ۴ و ۵ رادار و ده‌ها روستای منطقه.
  2. انهدام دو لشکر عراق (۱۰ زرهی و ۱ مکانیزه).
  3. دست یابی به خطوط پدافندی مناسب و استفاده از حداقل نیروهای خودی در آن خطوط
  4. خارج کردن شهرهای شوش، و اندیمشک از تیررس آتش توپخانه دشمن.
  5. دور کردن آتش مؤثر دشمن از جاده اهوازاندیمشک.[۲]

نتیجه عملیاتویرایش

در نهایت عملیات فتح‌المبین با پیروزی قاطع نیروهای ایران و آزادسازی حدود ۲۵۰۰ کیلومتر مربع از مناطق اشغال شده توسط ارتش عراق، به پایان رسید. تلفات نیروهای ایران حدود ۳۰٫۰۰۰ نفر و تلفات نیروهای عراق ۲۵٫۰۰۰ نفر به علاوه ۱۵٫۰۰۰ نفر اسیر گزارش شده است.[۳][۴][۵]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «فتح المبین». defamoghaddas.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۰۶.
  2. راسخون؛ آشنایی با عملیات فتح‌المبین
  3. سایت حوزه، مشخصات عملیات فتح المبین
  4. تبیان، عملیات فتح المبین
  5. شرح عملیات فتح المبین

پیوند به بیرونویرایش