باز کردن منو اصلی

غلامحسین غریب

نویسنده، شاعر، و موسیقی‌دان ایرانی

غلام‌حسین غریب گرکانی (زادهٔ ۲ تیر ۱۳۰۲ تهران - درگذشتهٔ ۲۳ آذر ۱۳۸۳ تهران) نویسنده، شاعر، موسیقی‌دان و نوازندهٔ کلارینت اهل ایران بود.

غلامحسین غریب
زادروزدوم تیرماه ۱۳۰۲
تهران
درگذشت۲۳ آذر ۱۳۸۳
آرامگاهقطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیتایرانی
نام‌های دیگرغلام‌حسین غریب گرکانی
تحصیلاتلیسانس موسیقی
پیشهنویسنده، شاعر، موسیقی‌دان و نوازندهٔ کلارینت
شناخته‌شده برایبنیان‌گذار انجمن هنری خروس جنگی، نویسنده، ریاست هنرستان عالی موسیقی، استاد ساز کلارینت.
نقش‌های برجستهاز بنیانگذاران انجمن هنری خروس جنگی
آثارقصه گوی میدان پُر آفتاب، شکست حماسه، خون مهر، ساربان
فرزندانسیاوش غریب، چیستا غریب، کرشمه غریب
خویشاوندانمیرزا عبدالعظیم خان قریب، دکتر محمد قریب،
وبگاه
سایت رسمی استاد غلامحسین غریب «غریب و خروس جنگی»

زندگی هنریویرایش

غلام‌حسین غریب گرکانی در ۲ تیر سال ۱۳۰۲ در تهران متولد شد. او یکى از بهترین شاگردان و فارغ ‏التحصیلان هنرستان عالى موسیقى بود.[۱]

وی یکی از بنیان‌گذاران نهضت هنری خروس‌جنگی و اولین نوازنده ساز بادی در ارکستر سمفونیک تهران بود. او که عضو هیئت مؤسس ۵ نفره این ارکستر بود٬ نواختن کلارینت را زیرنظر نوازندگان چک فرا گرفت.

وی در سال ۱۳۳۵ براى ادامه تحصیل و مطالعه بیشتر و تخصصی کلارینت و سازهاى بادى به کشورهاى ایتالیا، آلمان و فرانسه سفر کرد و پس از بازگشت به ایران، با سمت معاونت هنرستان عالى موسیقى فعالیت خود را آغاز نمود. وی در سال ١٣٣۹[۲] به سمت ریاست کنسرواتوار موسیقی تهران (هنرستان عالی موسیقی) برگزیده شد و مدت سیزده سال در این سمت خدمت و نوازندگان سازهای بادی بسیاری را تربیت کرد.[۱]

غلامحسین غریب از دوستان نزدیک نیما یوشیج بود اولین داستان او به نام ساربان در سال ۱۳۲۷ با ویرایش نیما یوشیج منتشر شد. غلامحسین غریب، به همراه جلیل ضیاپور، حسن شیروانی و بعدها هوشنگ ایرانی پیشروترین نهضت هنری به نام خروس جنگی را تأسیس کردند که در تاریخ هنر ایران بسیار تأثیرگذار بوده است.

پسر او سیاوش آهنگساز و مدرس گیتار کلاسیک و دختران او چیستا و کرشمه نوازنده و مدرس پیانو هستند.

سالشمار زندگیویرایش

پانویسویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «غلامحسین غریب گرکانی». هنرستان موسیقی پسران. ۲ تیر ۱۳۹۳.
  2. امیر اشرف آریانپور. «از قاجار تا امروز روند آموزش موسیقی در ایران» (PDF). انسانی.

منابعویرایش