باز کردن منو اصلی

فارسی معیار یا پارسی معیار یک زبان معیار است که به نحوهٔ سخن‌گفتن و نگارش فارسی‌زبانان در رسانه‌های عمومی مانند تلویزیون، رادیو، نشریات و سخنرانی‌های رسمی در مجامع عمومی اطلاق می‌شود. زبان فارسی معیار می‌تواند بخش‌هایی از زبان علمی، زبان ادبی و زبان محاوره را در خود جای داده باشد، اما هیچ‌کدام به خودی خود زبان معیار نیستند.[۱] فارسی معیار به‌معنای زبان مشترک میان کشورهای ایران و افغانستان نیست و یک ایرانی یا افغانستانی لزوماً به زبان فارسی معیارِ یکدیگر سخن نمی‌گویند، ملاک برای تشخیص فارسی معیار، میزان پذیرش در میان اکثریت جامعه است.[۲]

منابعویرایش

  1. پورنامداریان، تقی (فروردین ۱۳۹۱). «فرهنگ، زبان معیار و ادبیات فارسی» (PDF). بخارا. ناشر (۸۶): ص۳۱-۴۰. از پارامتر ناشناخته |= صرف‌نظر شد (کمک)
  2. رضایی، والی. «زبان معیار چیست و چه ویژگی‌هایی دارد؟» (PDF). والی رضایی. دریافت‌شده در ‏۱ سپتامبر ۲۰۱۴. تاریخ وارد شده در |بازبینی= را بررسی کنید (کمک)