باز کردن منو اصلی

فرانسوا میتران

سیاست‌مدار فرانسوی و بیست‌ویکمین رئیس‌جمهور فرانسه

فرانسوا موریس آدرین ماری میتِران (به فرانسوی: François Maurice Adrien Marie Mitterrand) (۲۶ اکتبر ۱۹۱۶ – ۸ ژانویه ۱۹۹۶(1996-01-08))، سیاست‌مدار اهل فرانسه بود. میتران بیست و یکمین رئیس‌جمهور فرانسه بود. او به مدت ۱۴ سال از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۵ میلادی این مقام را در اختیار داشت. او نخستین کسی بود که به نمایندگی از حزب سوسیالیست فرانسه به مقام ریاست‌جمهوری رسید. فرانسوا میتران در ۸ ژانویه ۱۹۹۶ در سن ۷۹ سالگی بر اثر سرطان پروستات درگذشت.

فرانسوا میتران
Reagan Mitterrand 1984 (cropped 2).jpg
فرانسوا میتران سال ۱۹۸۴
بیست و یکمین رئیس‌جمهور فرانسه
مشغول به کار
۲۱ مه ۱۹۸۱ – ۱۷ مه ۱۹۹۵
نخست‌وزیرپیر مائوروی
لوران فابیوس
ژاک شیراک
میشل روکار
ادیت کرسون
پیر برگووی
ادوار بالادور
پس ازوالری ژیسکار دستن
پیش ازژاک شیراک
Co-Prince of Andorra
مشغول به کار
۲۱ مه ۱۹۸۱ – ۱۷ مه ۱۹۹۵
نخست‌وزیرÒscar Ribas Reig
Josep Pintat-Solans
Òscar Ribas Reig
Marc Forné Molné
RepresentativeJean-Yves Caullet
پس ازوالری ژیسکار دستن
پیش ازژاک شیراک
رهبر حزب سوسیالیست
مشغول به کار
۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ – ۲۴ ژانویه ۱۹۸۱
پس ازAlain Savary
پیش ازلیونل ژوسپن
وزیر دادگستری فرانسه
مشغول به کار
۳۱ ژانویه ۱۹۵۶ – ۱۲ ژوئن ۱۹۵۷
رئیس جمهوررنه کوتی
نخست‌وزیرGuy Mollet
پس ازروبر شومان
پیش ازEdouard Corniglion-Molinier
وزیر کشور فرانسه
مشغول به کار
۱۹ ژوئن ۱۹۵۴ – ۲۳ فوریه ۱۹۵۵
رئیس جمهوررنه کوتی
نخست‌وزیرPierre Mendès-France
پس ازLéon Martinaud-Deplat
پیش ازMaurice Bourgès-Maunoury
Minister-Delegate to the Council of Europe
مشغول به کار
۲۸ ژوئن ۱۹۵۳ – ۴ سپتامبر ۱۹۵۳
رئیس جمهورونسان اوریول
نخست‌وزیرJoseph Laniel
پس ازPierre Pflimlin (۱۹۵۲)
مشغول به کار
۲۰ ژانویه ۱۹۵۲ – ۲۸ فوریه ۱۹۵۲
رئیس جمهورونسان اوریول
نخست‌وزیرEdgar Faure
وزیر ماوراء آبهای فرانسه
مشغول به کار
۱۲ ژوئیه ۱۹۵۰ – ۱۵ اوت ۱۹۵۱
رئیس جمهورونسان اوریول
نخست‌وزیرRené Pleven
Henri Queuille
پس ازPaul Coste-Floret
پیش ازLouis Jacquinot
Minister of Veterans and War Victims
مشغول به کار
۲۴ نوامبر ۱۹۴۷ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۸
رئیس جمهورونسان اوریول
نخست‌وزیرروبر شومان
پس ازDaniel Mayer
پیش ازAndré Maroselli
مشغول به کار
۲۲ ژانویه ۱۹۴۷ – ۲۱ اکتبر ۱۹۴۷
رئیس جمهورونسان اوریول
نخست‌وزیرروبر شومان
پس ازMax Lejeune
پیش ازDaniel Mayer
اطلاعات شخصی
زاده
فرانسوا موریس آدرین ماری میتران

۲۶ اکتبر ۱۹۱۶
Jarnac، جمهوری سوم فرانسه
درگذشت۸ ژانویهٔ ۱۹۹۶ (۷۹ سال)
پاریس، فرانسه
حزب سیاسیCross of Fire
(1934–36)
Democratic and Socialist Union of the Resistance
(1945–64)
Convention of Republican Institutions
(1964–71)
حزب سوسیالیست
(۱۹۷۱–۹۶)
همسر(ان)دانیل میتران
فرزندانپاسکال
ژان کریستف
ژیلبر
مازارین
محل
تحصیل
دانشگاه پاریس
Free School of Political Studies
مذهبکاتولیک رومی
امضا
وبگاهFrançois Mitterrand Institute

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشت، می‌توان به لومیر و شرکا اشاره کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.

سیاستویرایش

پس از جنگ، چند سالی در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ وزیر از جمله وزیر امور سربازان بازنشسته، وزارت شهرستان‌ها و قلمروهای ماورابحار فرانسه، نماینده در شورای اروپا، وزیر کشور و وزیر دادگستری بود.[۱]

در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۴ نامزد ریاست‌جمهوری شد که هر دو ناموفق بود. اما در رقابت‌های انتخاباتی در ۱۹۸۱ موفق شد والری ژیسکار دستن را شکست دهد و مدت ۱۴ سال در کاخ الیزه حکومت نمود.

میتران معروف به «اغواگر بزرگ سیاست فرانسه» بود.[۱]

زندگی شخصیویرایش

میتران در سال ۱۹۴۴ با همسرش دانیل میتران (با نام اصلی دنیل گوزِ) ازدواج کرد. حاصل این ازدواج ۳ فرزند پسر بود که یکی از پسرها در دو ماهگی درگذشت.[۱]

در سال ۱۹۶۲ میلادی که میتران ۴۶ سال داشت، در ساحل اوسه‌گور در جنوب غربی فرانسه با دختری به نام ان پنژو (متولد ۱۹۴۳) آشنا شد. این دختر ۲۷ سال از میتران کوچک‌تر بود. این دختر، فرزند یکی از خانواده‌های سرشناس کاتولیک اهل کلرمون-فران (از خویشاوندان صاحبان شرکت لاستیک‌سازی میشلن) بود. پدر آن دختر، دوست میتران بود. این آشنایی باعث پیدایش عشقی آتشین اما پنهان میان آن دو شد. آنها در ۱۹۷۴ صاحب دختری به نام مازارین شدند. به علت پنهانی بودن این روابط، میتران و ان پنژو مجبور بودند صحبت‌ها و ابراز احساسات خود را از طریق نامه به یکدیگر بیان کنند. در سال ۲۰۱۶ کتابی به نام «نامه‌های میتران به ان» منتشر شد که محتوای آن، متن بیش از ۱۲۰۰ نامه میتران از ۱۹۶۲ تا زمان مرگش در ۱۹۹۶ به ان بود. انتشار این کتاب دیدگاه افرادی که میتران را به عنوان فردی مغرور و بدبین می‌شناختند به چالش کشید.[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «نامه‌های میتران به معشوقه‌اش - بی‌بی‌سی فارسی، ۱ آبان ۱۳۹۵». BBC Persian.

پیوند به بیرونویرایش