باز کردن منو اصلی
IE expansion.png

فرضیهٔ کورگان (به انگلیسی: Kurgan hypothesis) یکی از فرضیه‌ها در باب خاستگاه نیاهندواروپاییان است. این فرضیه گرچه در میان فرضیه‌های موجود در این زمینه محبوب‌ترین و پذیرفته‌شده‌ترین است، ولی هنوز هم دربارهٔ آن اختلاف نظرهایی هست. برپایهٔ این فرضیه، صاحبان فرهنگ کورگان در استپ‌های پونتیک، همانا گویشوران زبان نیا-هندواروپایی بوده‌اند.

نخستین‌بار ماریا گیمبوتاس (Marija Gimbutas) در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی، این فرضیه را پیش نهاد. او موطن هندواروپائیان را استپ های اورال/ولگا (Uralic/Volgan steppe) معرفی نمود. وی نظریه خود را با توجه به فرهنگی باستان شناختی که اون آنرا فرهنگ کورگان (در زبان اسلاوی و ترکی به معنای تپه) می نامید، مطرح کرد. نشانه ی بارز این فرهنگ، نوع خاصی از تپه های تدفین بود که در سرتاسر منطقه کشف شده بودند. وی به این باور اعتقاد داشت که هندواروپائیان جنگجویانی سوارکار بودند که در جنگ ها از سلاح هایی بُرنده استفاده می کردند. آنان نخستین کسانی بودند که اسب ها را رام کرده و از این توانایی خود برای تحمیل فرهنگشان بر همسایگان خود در اروپای باستان استفاده میکردند. گیمبوتاس بر این باوربود که کوچ نیاهندواروپاییان به سوی اروپا، فرهنگ باستانی اروپا را از زن‌سالاری به سوی پدرسالاری سوق داده‌است. [۱] جی پی مالری -که در کل، فرضیهٔ کورگان مورد پذیرش اوست- این نظر را قبول ندارد و آن را ناشی از تصور غلط از تاریخ اروپا می‌داند.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. محمدرضا, عدلی, (2015-10-23). "سرچشمه‌های فرهنگ هندی: نگاهی به تمدن پیشاآریایی و آریایی نخستین". پژوهشنامه ادیان. 9 (1). ISSN 2008-0476.

Wikipedia contributors, "Kurgan hypothesis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurgan_hypothesis&oldid=695319581 (accessed January 16, 2016).