فرم آنلاین یا وب فرم به فرمی گفته می‌شود که کاربر در آن داده‌ای را وارد می‌کند، داده به سمت سرور ارسال می‌شود و می‌تواند در پایگاه داده ذخیره شود.[۱]

برای ایجاد این نوع فرم‌ها دو نوع زبان 'سمت کلاینت' و 'سمت سرور' رایج هستند. جاوا اسکریپت زبان رایج مورد استفاده در سمت کلاینت و زبان‌هایی مانند پایتون، پی‌اچ‌پی، روبی و... در سمت سرور برای تولید فرم‌های تعاملی مورد استفاده هستند.

براین اساس، تولید فرم آنلاین نیازمند دارا بودن دانش برنامه‌نویسی و مجهز بودن به زیرساخت‌های سخت‌افزاری است. اما اکثریت افرادی که به انواع فرم‌ها نیاز دارند، به چنین امکاناتی دسترسی ندارند. از طرفی ویرایش، نگهداری و گزارش‌گیری از داده جمع‌آوری‌شده بر روی فرم‌ها نیز دارای پیچیدگی‌های فنی است؛ بنابراین نرم‌افزارهایی تحت عنوان «فرم ساز» یا «فرم ساز آنلاین» توسط شرکت‌های مختلفی ایجاد شده‌اند که ویرایشگر تصویری و امکان گزارش‌گیری را به کاربر می‌دهند و اطلاعات بر روی سرورهای این شرکت‌ها هاست می‌شود تا کاربران بدون نیاز به زیرساخت سخت‌افزاری بتوانند فرم آنلاین خود را ایجاد و طراحی کنند.[۲]

این نوع نرم‌افزارها به صورت خدمت نرم‌افزاری بر بستر ابر ارائه می‌شوند و موجب صرفه‌جویی‌های زمانی و مالی فراوانی هم برای افراد و هم برای کسب‌وکارها می‌شوند.[۳] فناوری‌های نوین برنامه‌نویسی کمک کرده‌اند فرم‌های آنلاین در مقایسه با دهه‌های گذشته، تعاملی‌تر، دارای سرعت بارگذاری سریع‌تر، سازگار با موبایل و تبلت باشند.[۴]

منابع

  1. "Form (HTML)". Wikipedia. 2018-05-02.
  2. «فرم ساز آنلاین رایگان با یک تجربه کاربری متفاوت!». ویرگول. ۲۰۱۸-۰۶-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۱۶.
  3. «Top five advantages of software as a service (SaaS) - Cloud computing news» (به انگلیسی). Cloud computing news. ۲۰۱۳-۰۹-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۶-۳۰.
  4. «The Illustrated History of Web Forms - 1stWebDesigner» (به انگلیسی). 1stWebDesigner. ۲۰۱۶-۱۲-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۸-۰۶-۳۰.