باز کردن منو اصلی

فلافل گلولهٔ سرخ شدهٔ نخود و ادویه‌جات است. این غذا در خاورمیانه و به‌ویژه افغانستان، اهواز، بیروت، دمشق و بغداد، آبادان و بندرعباس زیاد استفاده می‌شود.

فلافل
Spherical fritters in a bowl
توپک‌های فلافل
وعده خوراک خیابانی
منطقه یا ناحیه مصر (پیش از گسترش شمال آن تا شام)
دمای سرو گرم
ترکیبات اصلی نخود
انواع به صورت ساندویچ یا تنها
سایر اطلاعات دستور تهیه فلافل
  پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به فلافل در ویکی‌انبار 
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۱٬۳۹۳ کیلوژول (۳۳۳ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها ۳۱٫۸۴ g
چربی ۱۷٫۸۰ g
پروتئین ۱۳٫۳۱ g
آب ۳۴٫۶۲ g
ویتامین آ ۱۳ IU
ویتامین ب۱ (تیامین) ۰٫۱۴۶ میلی‌گرم (۱۱٪)
ویتامین ب۲ (ریبوفلاوین) ۰٫۱۶۶ میلی‌گرم (۱۱٪)
ویتامین ب۳ (نیاسین) ۱٫۰۴۴ میلی‌گرم (۷٪)
پانتوتنیک اسید (ویتامین ب۵) ۰٫۲۹۲ میلی‌گرم (۶٪)
ویتامین ب۶ ۰٫۱۲۵ میلی‌گرم (۱۰٪)
اسید فولیک (ویتامین ب۹) ۷۸ میکروگرم (۲۰٪)
ویتامین ب۱۲ ۰٫۰۰ میکروگرم (۰٪)
کلسیم ۵۴ میلی‌گرم (۵٪)
آهن ۳٫۴۲ میلی‌گرم (۲۷٪)
منیزیم ۸۲ میلی‌گرم (۲۲٪)
منگنز ۰٫۶۹۱ میلی‌گرم (۳۵٪)
فسفر ۱۹۲ میلی‌گرم (۲۷٪)
پتاسیم ۵۸۵ میلی‌گرم (۱۲٪)
سدیم ۲۹۴ میلی‌گرم (۱۳٪)
روی ۱٫۵۰ میلی‌گرم (۱۵٪)
درصدها نسبی‌اند
منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا

محتویات

واژه‌شناسیویرایش

کلمه فِلافِل برگرفته از کلمه «فلفل» می‌باشد. این کلمه گسترش پیدا کرده و در زبان‌های دیگر از جمله زبان فارسی (پلپل) استفاده شده‌است. اما کلمه فلافل در اصل به معنی گلوله نخود می‌باشد.

البته بعضی معتقدند که فلافل (به مصری جدید: طعميه) غذایی ساخته شده توسط قبطیان مصر (مسیحیان مصر) برای روزهای روزه داری مسیحیان بوده (مسیحیان باید در زمان این روزه از خوردن هرگونه گوشت پرهیز کنند؛ و تنها از خوراکیهای گیاهی استفاده کنند) و کلمه فلافل از سه بخش "فا" "لاً و "فل" تشکیل شده که در زبان قبطیان به معنی " کاملاً از نخود " می‌باشد؛ و این غذا توسط قبطیان به شام و سایر کشورها گسترش یافته‌است.[۱]

نگارخانهویرایش

فلافل به‌صورت ساندویچ و … سرو می‌شود

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش