فناوری مقرراتی

فناوری مقرراتی(به انگلیسی:Regulatory technology) و با کوته نوشت رگ‌تک (regtech) فناوری جدیدی است که از فناوری اطلاعات برای بهبود فرایندهای تنظیم مقرراتی استفاده می‌کند. کاربرد اصلی آن در بخش مالی است اما در حال گسترش به بسیاری از کسب و کارهای مقررات‌گذاری شده‌است و برای صنعت کالاهای مصرفی نیز جلوه خاصی دارد. این مفهوم اغلب به عنوان یک زیرشاخه فناوری مالی در نظر گرفته می‌شود. فناوری مقرراتی بر نظارت مقرراتی، گزارش‌دهی و انطباق با قوانین تأکید ویژه دارد، در نتیجه به صنعت مالی منفعت می‌رساند. هدف فناوری مقرراتی بهبود شفافیت و همین‌طور سازگاری و استانداردسازی فرایندهای نظارتی، ارائه تفسیرهای صحیح از مقررات مبهم و در نتیجه ارائه سطوح بالاتر کیفیت با هزینه کمتر است.[۱]

فناوری مقرراتی تا به امروز بر دیجیتالی شدن گزارش دهی دستی و فرایندهای انطباق به عنوان مثال در زمینه الزامات شناسایی مشتری خود متمرکز بوده‌است. این امر موجب صرفه جویی قابل توجه در صنعت خدمات مالی و نهادهای مقررات‌گذار می‌شود. با این حال، یک مقاله دانشگاهی در سال ۲۰۱۶ پیشنهاد کرد که قابلیت فناوری مقرراتی بسیار بیشتر است و می‌گوید «این فناوری این قابلیت را دارد که بتواند یک رژیم نظارتی بلادرنگ و متناسب ایجاد کند که خطرات را شناسایی و برطرف می‌کند و در عین حال تطبیق مقررات بسیار کارآمدتری را نیز تسهیل می‌کند».[۲]

منشأویرایش

در سطح دولتی، مرجع راهبرد امور مالی انگلستان اولین نهاد دولتی بود که اصطلاح فناوری مقرراتی را ایجاد و ترویج کرد و آن را چنین تعریف کرد: " فناوری زیر مجموعه ای از فناوری مالی است که بر فناوری‌هایی تمرکز می‌کند که می‌تواند انجام الزامات مقراتی را به طور موثرتر و بهینه تر از قابلیت‌های موجود تسهیل کند."[۳]

منابعویرایش

  1. "Is Regtech "The next big thing"? – First part - Banking blog". blogs.deloitte.ch. Retrieved 2017-11-09.
  2. "FinTech, RegTech and the Reconceptualization of Financial Regulation". Northwestern Journal of International Law & Business, Forthcoming.
  3. FCA (2016-02-23). "RegTech". innovate.fca.org.uk. Financial Conduct Authority. Retrieved 2016-06-05.