باز کردن منو اصلی

فهرست‌ها یکی از انواع نگارشی و متون پدید آمده در تمدن اسلامی هستند که امروزه می‌توان با عنوان کتاب‌شناسی از آنها نام برد. اصلی‌ترین مشخصۀ کتب «فهرست» که آن را از دیگر انواع آثار مثل «طبقات»، «رجال»، «معجم» و «تراجم» و «مشیخه» جدا می‌کند، توجه به آثار و کتب مکتوب است و نه نقل شفاهی.[۱] البته نویسندگان و مؤلفان روش‌های متفاوتی در تدوین فهرست‌ها به کار می‌برند که گویای تنوع مخاطبان و کاربران آنها است. از میان فهرست‌های کهن محدثان شیعی (اعم از امامی و غیر امامی) اینک تنها فهرست‌های احمد بن علی نجاشی و شیخ طوسی (هر دو از علمای امامی قرن ۵ هجری) در دست است که هر سه از یک روش یعنی ذکر نام مصنفان شیعه به ترتیب حروف الفبا پیروی می‌کنند.[۲]

منابعویرایش

  1. عمادی حائری، سید محمد؛ مقایسه روش شناختی دو کتاب‌شناسی کهن در جهان اسلام (فهرست نجاشی و فهرست ابن اخیر)؛ آیینه میراث؛ دوره جدید، سال۶؛ شماره۳؛ پیاپی ۴۲؛ پاییز ۸۷، صص۱۴۰٬۱۴۳
  2. برای نمونه بنگرید به نجاشی، احمد بن علی؛ فهرست اسماء مصنفی الشیعه، المشتهر به رجال نجاشی؛ مصحح موسی شبیری زنجانی؛ قم؛ جماعة المدرسین الحوزة العلمیه القم، مؤسسه النشر الاسلامی؛ ۱۴۲۴قمری – ۱۳۸۲خورشیدی