باز کردن منو اصلی

فهرست سفیران ایران در ترکیه و عثمانی سابق.

قاجارویرایش

خورشیدی قمری توضیحات
جعفر مشیرالدوله ۱۲۱۵–۱۲۲۲ ۱۲۵۲–۱۲۵۹
میرزا محمد خان [؟خویی][پانویس ۱] ؟–اوایل ۱۲۶۹ مصلحت‌گذار (کاردار)
میرزا احمد خان خویی ؟۱۲۳۰–۱۲۳۲ (مصلحت‌گذار [کاردار])
و وزیر مقیم
عبدالرحیم ساعدالملک ۱۲۳۲–۱۲۳۵
فرخ خان غفاری ۱۲۳۵–۱۲۳۷
حسین مشیرالدوله ۱۲۳۷–۱۲۵۰
۱۲۴۷
۱۲۷۵–۱۲۸۷
از وزیر مختار به سفیر کبیر
ارتقا یافت
[پانویس ۲]
حسنعلی امیرنظام گروسی ۱۲۵۰–۱۲۵۲
محسن مظاهر
(معین‌الملک)
۱۲۵۲–۱۲۶۹
اسدالله ناظم‌الدوله ۱۲۶۹–۱۲۷۳
محمود علاءالملک
(محمود دیبا)
۱۲۷۳–۱۲۸۰ [پانویس ۳]
رضا ارفع‌الدوله
(رضا ارفع)
۱۲۸۰–۱۲۸۶
محمود احتشام‌السلطنه
(محمود علامیر)
۱۲۸۹–۱۲۹۶ ۱۳۲۹–۱۳۳۶
علیقلی مشاورالممالک
(علیقلی مسعود انصاری)
فروردین ۱۲۹۹ - فروردین ۱۳۰۱
علیقلی نبیل‌الدوله
(ضرابی)[پانویس ۴]
مرداد ۱۲۹۹ - فروردین ۱۳۰۱ کاردار
اسحاق مفخم‌الدوله فروردین ۱۳۰۱ - تیر ۱۳۰۳
سید محمدصادق طباطبایی شهریور ۱۳۰۳ - آبان ۱۳۰۴

پهلویویرایش

جمهوری اسلامیویرایش

پانویسویرایش

  1. دربارهٔ او و نفر بعدی میان منابع اختلاف وجود دارد. در حالی که فریدون آدمیت در کتاب «امیرکبیر و ایران» نام مصلحت‌گذار ایران در عثمانی را میرزا احمد خان خویی آورده است و در «روابط با آتاتورک و جانشینانش تاریخچه روابط ایران و ترکیه در دوره پهلوی» نیز چنین نامی آمده است، «احوال بزرگان: میرزا سید جعفرخان مشیروالدوله» از فردی به نام «میرزا محمد خان» به عنوان مصلحت‌گذار ایران در عثمانی یاد کرده است و در «جنگ بیرق، شیر و خورشید ایران در مقابل با ماه و ستاره عثمانی» آمده است که فردی به نام «محمد خان» که مصلحت‌گذار ایران در عثمانی بوده در اوایل ۱۲۶۹ ه‍.ق فوت می‌کند و پسرش «میرزا احمد خان» جانشین او می‌شود.
  2. در سال ۱۲۴۰ ه‍. خ. محمدرحیم علاءالدوله به عنوان سفیر فوق‌العاده برای تبریک جلوس سلطان عبدالعزیز راهی عثمانی شد. در ۱۲۴۷ ه‍. خ. حسین مشیرالدوله از وزیر مختار به سفیر کبیر ارتقا یافت.
  3. در سال ۱۲۷۵ ه‍. خ. ابوالقاسم قراگوزلو (ناصرالملک) به عنوان سفیر فوق‌العاده جهت اعلام تاج‌گذاری مظفرالدین شاه راهی عثمانی شد.
  4. در پی سقوط دولت حسن وثوق‌الدوله و رئیس‌الوزرایی حسن مشیرالدوله (پیرنیا) علیقلی مشاورالممالک به شوروی فرستاده شد تا با رهبران شوروی مذاکره نماید. در این دوره علیقلی نبیل‌الدوله نفر اول سفارت ایران در استانبول بود.
  5. در تابستان ۱۳۰۸ سفارت از استانبول به آنکارا منتقل شد.

منابعویرایش

  • خرازی، سعید (۱۳۸۴). «روابط با آتاتورک و جانشینانش تاریخچه روابط ایران و ترکیه در دوره پهلوی». زمانه (۴۰): ۵۳–۶۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۳-۰۲.
  • «احوال بزرگان: میرزا سید جعفرخان مشیروالدوله». یادگار (۱۶): ۴۳–۵۰. ۱۳۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۰۷.
  • آذری‌شهرضایی، ‌رضا (۱۳۸۴). «مقالات: جنگ بیرق، شیر و خورشید ایران در مقابل با ماه و ستاره عثمانی». گفتگو (۴۳): ۸۶–۹۵. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۰-۰۷.

جستارهای وابستهویرایش