فهرست فینال‌های لیگ قهرمانان اروپا

مقاله فهرست

لیگ قهرمانان اروپا مسابقاتی است که به صورت سالانه و فصلی توسط یوفا از سال ۱۹۵۵ تاکنون برگزار می‌شود.[۱] تمامی لیگ‌های کشورهایی که عضو یوفا هستند می‌توانند باشگاه‌های برتر خود را به این مسابقات بفرستند (غیر از لیختن‌اشتاین که لیگ داخلی ندارد).[۲] پیش از فصل ۹۳–۱۹۹۲ این مسابقات با نام جام باشگاه‌های اروپا شناخته می‌شد.[۱] در ابتدا تنها قهرمانان لیگ‌های باشگاهی و مدافع عنوان قهرمانی این مسابقات می‌توانستند به آن راه پیدا کنند، اما این قانون در سال ۱۹۹۷ تغییر کرد و نایب قهرمانان لیگ‌های معتبر نیز می‌توانستند در این رقابت‌ها شرکت کنند.[۳] در دورهٔ لیگ قهرمانان اروپا، مدافع عنوان قهرمانی به‌صورت خودکار به این مسابقات صعود نمی‌کرد، تا این که در سال ۲۰۰۵ با تغییر قانون، لیورپول توانست به‌عنوان مدافع عنوان قهرمانی به لیگ سال بعد راه پیدا کند.[۴]

فهرست فینال‌های لیگ قهرمانان اروپا
Trofeo UEFA Champions League.jpg
جام باشگاه‌های اروپا/ جام لیگ قهرمانان
سال بنیان‌گذاری۱۹۵۵
سرزمیناروپا (یوفا)
تعداد تیم‌های حاضر۳۲ (مرحلهٔ گروهی)
۲ (فینالیست‌ها)
آخرین قهرمانآلمان بایرن مونیخ (۶مین عنوان)
موفق‌ترین باشگاهاسپانیا رئال مادرید (۱۳ عنوان)
Soccerball current event.svg لیگ قهرمانان اروپا ۲۱–۲۰۲۰

تیم‌هایی که برندهٔ لیگ قهرمانان اروپا در ۳ بار متوالی، یا ۵ بار نامتوالی شوند، یک نشانِ چندبرنده دریافت می‌کنند.[۵] شش تیم تاکنون مفتخر به دریافت این نشان شده‌اند عبارتند از رئال مادرید، آژاکس، بایرن مونیخ، آ.ث. میلان، لیورپول، و بارسلونا.[۶] تا سال ۲۰۰۹، باشگاه‌هایی که این نشان را به‌دست می‌آوردند، اجازه داشتند تا جام لیگ قهرمانان اروپا را در اختیار خود نگه دارند و یک جام جدید تهیه می‌شد؛[۷] اما از سال ۲۰۰۹، باشگاه برندهٔ جام یک کپی دقیق از جام را دریافت می‌کند و جام اصلی در نزد یوفا باقی می‌ماند.[۸]

در مجموع، ۲۲ باشگاه برندهٔ جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا شده‌اند. رئال مادرید با رکورد ۱۳ قهرمانی، بیش‌ترین تعداد قهرمانی را دارد که شامل نخستین دورهٔ این بازی‌ها نیز می‌شود. این باشگاه همچنین رکورددار بیش‌ترین قهرمانی متوالی از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ نیز هست. یوونتوس بیش‌ترین تعداد نایب قهرمانی را دارد و در ۷ فینال شکست خورده‌است. اتلتیکو مادرید تنها تیمی است که بدون کسب عنوان قهرمانی، به سه فینال رسیده‌است، در حالی که استاد رنس و والنسیا نیز دو بار نایب قهرمان شده‌اند ولی هیچ‌گاه به مقام قهرمانی دست نیافتند. اسپانیا با ۱۸ قهرمانی از دو باشگاه، بیشترین قهرمانی را داشته‌است.[۹] انگلستان از ۵ باشگاه ۱۳ قهرمان داشته و ایتالیا نیز ۱۲ قهرمانی با سه باشگاه داشته‌است. تیم‌های انگلیسی پس از فاجعه ورزشگاه هیسل در سال ۱۹۸۵، به‌مدت ۵ سال از حضور در این رقابت‌ها منع شدند.[۱۰]

دارندهٔ کنونی عنوان قهرمانی این رقابت‌ها، بایرن مونیخ است که در فینال ۲۰۲۰ توانست پاری سن ژرمن را شکست دهد.

قهرمانانویرایش

کلید
  برنده در وقت اضافه
* برنده در پنالتی
& برنده در بازی تکراری

فینال‌هاویرایش

فصل کشور قهرمان نتیجه نایب قهرمان کشور ورزشگاه تماشاگران[۱۱]
۵۶–۱۹۵۵   اسپانیا رئال مادرید ۴–۳ استاد رمس   فرانسه ورزشگاه پارک دو پرنس، پاریس ۳۸٬۲۳۹
۵۷–۱۹۵۶   اسپانیا رئال مادرید ۲–۰ فیورنتینا   ایتالیا ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید ۱۲۴٬۰۰۰
۵۸–۱۹۵۷   اسپانیا رئال مادرید ۳–۲  آ.ث. میلان   ایتالیا ورزشگاه کینگ بودوئن، بروکسل ۶۷٬۰۰۰
۵۹–۱۹۵۸   اسپانیا رئال مادرید ۲–۰ استاد رمس   فرانسه ورزشگاه مرسدس بنز آرنا، اشتوتگارت ۸۰٬۰۰۰
۶۰–۱۹۵۹   اسپانیا رئال مادرید ۷–۳ اینتراخت فرانکفورت   آلمان غربی ورزشگاه همپدن پارک، گلاسگو ۱۲۷٬۶۲۱
۶۱–۱۹۶۰   پرتغال بنفیکا ۳–۲ بارسلونا   اسپانیا ورزشگاه وانکدورف، برن ۳۳٬۰۰۰
۶۲–۱۹۶۱   پرتغال بنفیکا ۵–۳ رئال مادرید   اسپانیا ورزشگاه المپیک آمستردام، آمستردام ۶۵٬۰۰۰
۶۳–۱۹۶۲   ایتالیا آ.ث. میلان ۲–۱ بنفیکا   پرتغال ورزشگاه ومبلی، لندن ۴۵٬۷۰۰
۶۴–۱۹۶۳   ایتالیا اینتر میلان ۳–۱ رئال مادرید   اسپانیا ورزشگاه ارنست هاپل، وین ۷۲٬۰۰۰
۶۵–۱۹۶۴   ایتالیا اینتر میلان ۱–۰ بنفیکا   پرتغال ورزشگاه سن سیرو، میلان ۸۵٬۰۰۰
۶۶–۱۹۶۵   اسپانیا رئال مادرید ۲–۱ پارتیزان   یوگسلاوی ورزشگاه کینگ بودوئن، بروکسل ۵۵٬۰۰۰
۶۷–۱۹۶۶   اسکاتلند سلتیک ۲–۱ اینتر میلان   ایتالیا ورزشگاه ملی لیسبون، لیسبون ۵۶٬۰۰۰
۶۸–۱۹۶۷   انگلستان منچستر یونایتد ۴–۱  بنفیکا   پرتغال ورزشگاه ومبلی، لندن ۹۲٬۲۲۵
۶۹–۱۹۶۸   ایتالیا آ.ث. میلان ۴–۱ آژاکس   هلند ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید ۵۰٬۰۰۰
۷۰–۱۹۶۹   هلند فاینورد ۲–۱  سلتیک   اسکاتلند ورزشگاه سن سیرو، میلان ۵۰٬۰۰۰
۷۱–۱۹۷۰   هلند آژاکس ۲–۰ پاناتینایکوس   یونان ورزشگاه ومبلی، لندن ۹۰٬۰۰۰
۷۲–۱۹۷۱   هلند آژاکس ۲–۰ اینتر میلان   ایتالیا ورزشگاه دکویپ، روتردام ۶۷٬۰۰۰
۷۳–۱۹۷۲   هلند آژاکس ۱–۰ یوونتوس   ایتالیا ورزشگاه ستاره سرخ، بلگراد ۹۳٬۵۰۰
۷۴–۱۹۷۳   آلمان غربی بایرن مونیخ ۴–۰&[۱] اتلتیکو مادرید   اسپانیا ورزشگاه کینگ بودوئن، بروکسل ۲۳٬۰۰۰
۷۵–۱۹۷۴   آلمان غربی بایرن مونیخ ۲–۰ لیدز یونایتد   انگلستان ورزشگاه پارک دو پرنس، پاریس ۵۰٬۰۰۰
۷۶–۱۹۷۵   آلمان غربی بایرن مونیخ ۱–۰ سن‌اتین   فرانسه ورزشگاه همپدن پارک، گلاسگو ۵۴٬۸۶۴
۷۷–۱۹۷۶   انگلستان لیورپول ۳–۱ بروسیا مونشن‌گلادباخ   آلمان غربی ورزشگاه المپیک رم، رم ۵۲٬۰۰۰
۷۸–۱۹۷۷   انگلستان لیورپول ۱–۰ کلوب بروژ   بلژیک ورزشگاه ومبلی، لندن ۹۲٬۰۰۰
۷۹–۱۹۷۸   انگلستان ناتینگهام فارست ۱–۰ مالمو   سوئد ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ ۵۷٬۰۰۰
۸۰–۱۹۷۹   انگلستان ناتینگهام فارست ۱–۰ هامبورگ   آلمان غربی ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید ۵۰٬۰۰۰
۸۱–۱۹۸۰   انگلستان لیورپول ۱–۰ رئال مادرید   اسپانیا ورزشگاه پارک دو پرنس، پاریس ۴۸٬۳۶۰
۸۲–۱۹۸۱   انگلستان استون ویلا ۱–۰ بایرن مونیخ   آلمان غربی ورزشگاه دکویپ، روتردام ۴۶٬۰۰۰
۸۳–۱۹۸۲   آلمان غربی هامبورگ ۱–۰ یوونتوس   ایتالیا ورزشگاه المپیک آتن، آتن ۷۵٬۰۰۰
۸۴–۱۹۸۳   انگلستان لیورپول ۱–۱*[۲] آ.اس. رم   ایتالیا ورزشگاه المپیک رم، رم ۶۹٬۶۹۳
۸۵–۱۹۸۴   ایتالیا یوونتوس ۱–۰ لیورپول   انگلستان ورزشگاه کینگ بودوئن، بروکسل ۵۹٬۰۰۰
۸۶–۱۹۸۵   رومانی استوا بخارست ۰–۰*[۳] بارسلونا   اسپانیا ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان، سبیا ۷۰٬۰۰۰
۸۷–۱۹۸۶   پرتغال پورتو ۲–۱ بایرن مونیخ   آلمان غربی ورزشگاه ارنست هاپل، وین ۶۲٬۰۰۰
۸۸–۱۹۸۷   هلند پی‌اس‌وی آیندهوون ۰–۰*[۴] بنفیکا   پرتغال ورزشگاه مرسدس بنز آرنا، اشتوتگارت ۷۰٬۰۰۰
۸۹–۱۹۸۸   ایتالیا آ.ث. میلان ۴–۰ استوا بخارست   رومانی ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۹۷٬۰۰۰
۹۰–۱۹۸۹   ایتالیا آ.ث. میلان ۱–۰ بنفیکا   پرتغال ورزشگاه ارنست هاپل، وین ۵۷٬۵۰۰
۹۱–۱۹۹۰   یوگسلاوی ستاره سرخ بلگراد ۰–۰*[۵] المپیک مارسی   فرانسه ورزشگاه سن نیکولا، باری (ایتالیا) ۵۶٬۰۰۰
۹۲–۱۹۹۱   اسپانیا بارسلونا ۱–۰  سمپدوریا   ایتالیا ورزشگاه ومبلی، لندن ۷۰٬۸۲۷
۹۳–۱۹۹۲   فرانسه المپیک مارسی ۱–۰ آ.ث. میلان   ایتالیا ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ ۶۴٬۴۰۰
۹۴–۱۹۹۳   ایتالیا آ.ث. میلان ۴–۰ بارسلونا   اسپانیا ورزشگاه المپیک آتن، آتن ۷۰٬۰۰۰
۹۵–۱۹۹۴   هلند آژاکس ۱–۰ آ.ث. میلان   ایتالیا ورزشگاه ارنست هاپل، وین ۴۹٬۷۳۰
۹۶–۱۹۹۵   ایتالیا یوونتوس ۱–۱*[۶] آژاکس   هلند ورزشگاه المپیک رم، رم ۶۷٬۰۰۰
۹۷–۱۹۹۶   آلمان بروسیا دورتموند ۳–۱ یوونتوس   ایتالیا ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ ۵۹٬۰۰۰
۹۸–۱۹۹۷   اسپانیا رئال مادرید ۱–۰ یوونتوس   ایتالیا ورزشگاه آمستردام آرنا، آمستردام ۴۸٬۵۰۰
۹۹–۱۹۹۸   انگلستان منچستر یونایتد ۲–۱ بایرن مونیخ   آلمان ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۹۰٬۰۴۵
۲۰۰۰–۱۹۹۹   اسپانیا رئال مادرید ۳–۰ والنسیا   اسپانیا ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی ۷۸٬۷۵۹
۰۱–۲۰۰۰   آلمان بایرن مونیخ ۱–۱*[۷] والنسیا   اسپانیا ورزشگاه سن سیرو، میلان ۷۱٬۵۰۰
۰۲–۲۰۰۱   اسپانیا رئال مادرید ۲–۱ بایر لورکوزن   آلمان ورزشگاه همپدن پارک، گلاسگو ۵۲٬۰۰۰
۰۳–۲۰۰۲   ایتالیا آ.ث. میلان ۰–۰*[۸] یوونتوس   ایتالیا الدترافورد، منچستر ۶۳٬۲۱۵
۰۴–۲۰۰۳   پرتغال پورتو ۳–۰ موناکو   فرانسه ورزشگاه فلتینس آرنا، گلزن‌کیرشن ۵۲٬۰۰۰
۰۵–۲۰۰۴   انگلستان لیورپول ۳–۳*[۹] آ.ث. میلان   ایتالیا ورزشگاه المپیک آتاترک، استانبول ۷۰٬۰۲۴
۰۶–۲۰۰۵   اسپانیا بارسلونا ۲–۱ آرسنال   انگلستان ورزشگاه استاد دو فرانس، سن-دنی ۷۹٬۵۰۰
۰۷–۲۰۰۶   ایتالیا آ.ث. میلان ۲–۱ لیورپول   انگلستان ورزشگاه المپیک آتن، آتن ۷۴٬۰۰۰
۰۸–۲۰۰۷   انگلستان منچستر یونایتد ۱–۱*[۱۰] چلسی   انگلستان ورزشگاه لوژنیکی، مسکو ۶۷٬۳۱۰
۰۹–۲۰۰۸   اسپانیا بارسلونا ۲–۰ منچستر یونایتد   انگلستان ورزشگاه المپیک رم، رم ۶۲٬۴۶۷
۱۰–۲۰۰۹   ایتالیا اینتر میلان ۲–۰ بایرن مونیخ   آلمان ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید ۷۳٬۱۷۰
۱۱–۲۰۱۰   اسپانیا بارسلونا ۳–۱ منچستر یونایتد   انگلستان ورزشگاه ومبلی، لندن ۸۷٬۶۹۵
۱۲–۲۰۱۱   انگلستان چلسی ۱–۱*[۱۱] بایرن مونیخ   آلمان ورزشگاه آلیانتس آرنا، مونیخ ۶۲٬۵۰۰
۱۳–۲۰۱۲   آلمان بایرن مونیخ ۲–۱ بروسیا دورتموند   آلمان ورزشگاه ومبلی، لندن ۸۶٬۲۹۸
۱۴–۲۰۱۳   اسپانیا رئال مادرید ۴–۱  اتلتیکو مادرید   اسپانیا ورزشگاه استادیو دا لوز، لیسبون ۶۰٬۹۷۶
۱۵–۲۰۱۴   اسپانیا بارسلونا ۳–۱ یوونتوس   ایتالیا ورزشگاه المپیک برلین، برلین ۷۰٬۴۴۲
۱۶–۲۰۱۵   اسپانیا رئال مادرید ۱–۱*[۱۲] اتلتیکو مادرید   اسپانیا ورزشگاه سن سیرو، میلان ۷۱٬۹۴۲
۱۷–۲۰۱۶   اسپانیا رئال مادرید ۴–۱ یوونتوس   ایتالیا ورزشگاه میلنیوم، کاردیف ۶۵٬۸۴۲
۱۸–۲۰۱۷   اسپانیا رئال مادرید ۳–۱ لیورپول   انگلستان ورزشگاه ملی المپیسکی، کی‌یف ۶۱٬۵۶۱
۱۹–۲۰۱۸   انگلستان لیورپول ۲–۰ تاتنهام   انگلستان ورزشگاه واندا متروپولیتانو، مادرید ۶۳٬۲۷۲
۲۰–۲۰۱۹   آلمان بایرن مونیخ ۱–۰ پاری سن ژرمن   فرانسه ورزشگاه استادیو دا لوز، لیسبون ۰[الف]

عملکردهاویرایش

بر پایهٔ تیمویرایش

عملکرد باشگاه‌ها در جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا
باشگاه قهرمانی نایب قهرمانی فصل‌های قهرمانی فصل‌های نایب قهرمانی
  رئال مادرید ۱۳ ۳ ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۵۹، ۱۹۶۰، ۱۹۶۶، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ ۱۹۶۲، ۱۹۶۴، ۱۹۸۱
  میلان ۷ ۴ ۱۹۶۳، ۱۹۶۹، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰، ۱۹۹۴، ۲۰۰۳، ۲۰۰۷ ۱۹۵۸، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵، ۲۰۰۵
  بایرن مونیخ ۶ ۵ ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱، ۲۰۱۳، ۲۰۲۰ ۱۹۸۲، ۱۹۸۷، ۱۹۹۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲
  لیورپول ۶ ۳ ۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۲۰۰۵، ۲۰۱۹ ۱۹۸۵، ۲۰۰۷، ۲۰۱۸
  بارسلونا ۵ ۳ ۱۹۹۲، ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵ ۱۹۶۱، ۱۹۸۶، ۱۹۹۴
  آژاکس ۴ ۲ ۱۹۷۱، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳، ۱۹۹۵ ۱۹۶۹، ۱۹۹۶
  اینتر میلان ۳ ۲ ۱۹۶۴، ۱۹۶۵، ۲۰۱۰ ۱۹۶۷، ۱۹۷۲
  منچستر یونایتد ۳ ۲ ۱۹۶۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۸ ۲۰۰۹، ۲۰۱۱
  یوونتوس ۲ ۷ ۱۹۸۵، ۱۹۹۶ ۱۹۷۳، ۱۹۸۳، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸، ۲۰۰۳، ۲۰۱۵، ۲۰۱۷
  بنفیکا ۲ ۵ ۱۹۶۱، ۱۹۶۲ ۱۹۶۳، ۱۹۶۵، ۱۹۶۸، ۱۹۸۸، ۱۹۹۰
  ناتینگهام فارست ۲ ۰ ۱۹۷۹، ۱۹۸۰
  پورتو ۲ ۰ ۱۹۸۷، ۲۰۰۴
  سلتیک ۱ ۱ ۱۹۶۷ ۱۹۷۰
  هامبورگ ۱ ۱ ۱۹۸۳ ۱۹۸۰
  استوا بخارست ۱ ۱ ۱۹۸۶ ۱۹۸۹
  مارسی ۱ ۱ ۱۹۹۳ ۱۹۹۱
  دورتموند ۱ ۱ ۱۹۹۷ ۲۰۱۳
  چلسی ۱ ۱ ۲۰۱۲ ۲۰۰۸
  فاینورد ۱ ۰ ۱۹۷۰
  استون ویلا ۱ ۰ ۱۹۸۲
  پی‌اس‌وی آیندهوون ۱ ۰ ۱۹۸۸
  ستاره سرخ بلگراد ۱ ۰ ۱۹۹۱
  اتلتیکو مادرید ۰ ۳ ۱۹۷۴، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶
  استاد رنس ۰ ۲ ۱۹۵۶، ۱۹۵۹
  والنسیا ۰ ۲ ۲۰۰۰، ۲۰۰۱
  فیورنتینا ۰ ۱ ۱۹۵۷
  آینتراخت فرانکفورت ۰ ۱ ۱۹۶۰
  پارتیزان ۰ ۱ ۱۹۶۶
  پاناتینایکوس ۰ ۱ ۱۹۷۱
  لیدز یونایتد ۰ ۱ ۱۹۷۵
  سن-اتین ۰ ۱ ۱۹۷۶
  مونشن‌گلادباخ ۰ ۱ ۱۹۷۷
  کلوب بروژ ۰ ۱ ۱۹۷۸
  مالمو ۰ ۱ ۱۹۷۹
  آ. اس رم ۰ ۱ ۱۹۸۴
  سمپدوریا ۰ ۱ ۱۹۹۲
  بایر لورکوزن ۰ ۱ ۲۰۰۲
  موناکو ۰ ۱ ۲۰۰۴
  آرسنال ۰ ۱ ۲۰۰۶
  تاتنهام هاتسپر ۰ ۱ ۲۰۱۹
  پاری سن ژرمن ۰ ۱ ۲۰۲۰

بر پایهٔ کشورویرایش

تیم‌هایی از ۱۰ کشور مختلف قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده‌اند، و تیم‌های ۱۳ کشور نیز به فینال راه یافتند. با این حال، از فصل ۱۹۹۶–۹۷، به‌جز پورتو که در فصل ۲۰۰۳–۰۴ قهرمان شد، دیگر تیم‌های قهرمان از یکی از چهار لیگ برتر اروپا بودند: اسپانیا (۱۱)، انگلیس (۵)، ایتالیا (۳)، و آلمان (۳). همچنین، نایب قهرمان‌ها نیز همگی از این چهار لیگ برتر بودند، با این استثنا که موناکو در فصل ۲۰۰۳–۰۴ نایب قهرمان شد.

کشور قهرمان نایب قهرمان
  اسپانیا ۱۸ ۱۱
  انگلستان ۱۳ ۹
  ایتالیا ۱۲ ۱۶
  آلمان ۸ ۱۰
  هلند ۶ ۲
  پرتغال ۴ ۵
  فرانسه ۱ ۵
  اسکاتلند ۱ ۱
  رومانی ۱ ۱
  یوگسلاوی ۱ ۱
  یونان ۰ ۱
  بلژیک ۰ ۱
  سوئد ۰ ۱

محل‌های برگزاریویرایش

محل‌های برگزاری فینال جام باشگاه‌های اروپا و لیگ قهرمانان اروپا
مکان میزبانی(ها) سال(ها)
  ورزشگاه ومبلی (قدیم)، لندن ۵ ۱۹۶۳، ۱۹۶۸، ۱۹۷۱، ۱۹۷۸، ۱۹۹۲
  ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید ۴ ۱۹۵۷، ۱۹۶۹، ۱۹۸۰، ۲۰۱۰
  ورزشگاه کینگ بودوئن، بروکسل ۴ ۱۹۵۸، ۱۹۶۶، ۱۹۷۴، ۱۹۸۵
  ورزشگاه ارنست هاپل، وین ۴ ۱۹۶۴، ۱۹۸۷، ۱۹۹۰، ۱۹۹۵
  ورزشگاه سن سیرو، میلان ۴ ۱۹۶۵، ۱۹۷۰، ۲۰۰۱، ۲۰۱۶
  ورزشگاه المپیک رم، رم ۴ ۱۹۷۷، ۱۹۸۴، ۱۹۹۶، ۲۰۰۹
  ورزشگاه پارک ده پرنس، پاریس ۳ ۱۹۵۶، ۱۹۷۵، ۱۹۸۱
  ورزشگاه همپدن پارک، گلاسکو ۳ ۱۹۶۰، ۱۹۷۶، ۲۰۰۲
  ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ ۳ ۱۹۷۹، ۱۹۹۳، ۱۹۹۷
  ورزشگاه المپیک آتن، آتن ۳ ۱۹۸۳، ۱۹۹۴، ۲۰۰۷
  ورزشگاه مرسدس بنز آرنا، اشتوتگارت ۲ ۱۹۵۹، ۱۹۸۸
  ورزشگاه دکویپ، روتردام ۲ ۱۹۷۲، ۱۹۸۲
  ورزشگاه نیوکمپ، بارسلونا ۲ ۱۹۸۹، ۱۹۹۹
  ورزشگاه استاد دو فرانس، سن دنی ۲ ۲۰۰۰، ۲۰۰۶
  ورزشگاه ومبلی (جدید)، لندن ۲ ۲۰۱۱، ۲۰۱۳
  ورزشگاه استادیو دا لوز، لیسبون ۲ ۲۰۱۴، ۲۰۲۰
  ورزشگاه وانکدورف، برن ۱ ۱۹۶۱
  ورزشگاه المپیک آمستردام، آمستردام ۱ ۱۹۶۲
  ورزشگاه ملی لیسبون، لیسبون ۱ ۱۹۶۷
  ورزشگاه ستاره سرخ، بلگراد ۱ ۱۹۷۳
  ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان، سویل ۱ ۱۹۸۶
  ورزشگاه سن نیکولا، باری ۱ ۱۹۹۱
  ورزشگاه یوهان کرایف آرنا، آمستردام ۱ ۱۹۹۸
  ورزشگاه الدترافورد، منچستر ۱ ۲۰۰۳
  ورزشگاه فلتینس آرنا، گلزنکیرشن ۱ ۲۰۰۴
  ورزشگاه المپیک آتاترک، استانبول ۱ ۲۰۰۵
  ورزشگاه لوژنیکی، مسکو ۱ ۲۰۰۸
  ورزشگاه آلیانتس آرنا، مونیخ ۱ ۲۰۱۲
  ورزشگاه المپیک برلین، برلین ۱ ۲۰۱۵
  ورزشگاه میلنیوم، کاردیف ۱ ۲۰۱۷
  ورزشگاه المپیسکی، کی‌یف ۱ ۲۰۱۸
  ورزشگاه متروپولیتانو، مادرید ۱ ۲۰۱۹

جستارهای وابستهویرایش

یادداشت‌هاویرایش

  1. به دلیل دنیاگیری کروناویروس در اروپا بازی نهایی پشت درب‌های بسته برگزار شد.

۱. ^ اولین بازی که دو روز زودتر برگزار شده بود با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسیده بود.[۱۲]

۲. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. لیورپول در پنالتی ۴–۲ برنده شد.[۱۳]

۳. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۰–۰ به پایان رسید. استوا بخارست در پنالتی ۲–۰ برنده شد.[۱۴]

۴. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۰–۰ به پایان رسید. پی‌اس‌وی در پنالتی ۶–۵ برنده شد.[۱۵]

۵. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۰–۰ به پایان رسید. ستاره سرخ بلگراد در پنالتی ۵–۳ برنده شد.[۱۶]

۶. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. یوونتوس در پنالتی ۴–۲ برنده شد.[۱۷]

۷. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. بایرن مونیخ در پنالتی ۵–۴ برنده شد.[۱۸]

۸. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۰–۰ به پایان رسید. میلان در پنالتی ۳–۲ برنده شد.[۱۹]

۹. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۳–۳ به پایان رسید. لیورپول در پنالتی ۳–۲ برنده شد.[۲۰]

۱۰. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. منچستر یونایتد در پنالتی ۶–۵ برنده شد.[۲۱]

۱۱. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. چلسی در پنالتی ۴–۳ برنده شد.[۲۲]

۱۲. ^ بازی در ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه با نتیجهٔ ۱–۱ به پایان رسید. رئال مادرید در پنالتی ۵–۳ برنده شد.[۲۳]

منابعویرایش

  • "Football's premier club competition: History". Union of European Football Associations (UEFA). 14 June 2010. Retrieved 8 July 2010.
  • "European Champions' Cup". Rec. Sport. Soccer Statistics Foundation (RSSSF). 2 June 2010. Retrieved 8 September 2009.
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Football's top club competition". UEFA.com. Union of European Football Associations. Retrieved 7 November 2014.
  2. "Competition format". UEFA.com. Union of European Football Associations. 18 June 2010. Retrieved 8 July 2010.
  3. "1997/98: Seventh heaven for Madrid". UEFA.com. Union of European Football Associations. 30 April 2010. Retrieved 8 July 2010.
  4. "Liverpool get in Champions League". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 10 June 2005. Retrieved 8 July 2010.
  5. "UEFA Champions League Museum" (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. p. 10. Retrieved 22 June 2015.
  6. Vieli, André, ed. (October 2005). "A brand-new trophy" (PDF). UEFA Direct. Union of European Football Associations (42): 8. Retrieved 7 July 2010.
  7. "Regulations of the UEFA Champions League 2007/08" (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. Archived from the original (PDF) on 12 March 2007. Retrieved 7 July 2010.
  8. "Regulations of the UEFA Champions' League 2009/10" (PDF). UEFA.com. Union of European Football Associations. Retrieved 20 October 2012.
  9. Haslam, Andrew (27 May 2009). "Spain savour European pre-eminence". UEFA.com. Union of European Football Associations. Retrieved 7 July 2010.
  10. "1985: English teams banned after Heysel". BBC News. British Broadcasting Corporation. 31 May 1985. Retrieved 8 August 2006.
  11. "UEFA Champions League – Statistics Handbook 2012/13" (PDF). UEFA. p. 141. Retrieved 22 September 2013.
  12. "1973/74: Muller ends Bayern wait". UEFA.com. Union of European Football Associations. 15 May 1974. Retrieved 28 February 2012.
  13. "1983/84: Kennedy spot on for Liverpool". UEFA.com. Union of European Football Associations. 30 May 1984. Retrieved 28 February 2012.
  14. "1985/86: Steaua stun Barcelona". UEFA.com. Union of European Football Associations. 7 May 1986. Retrieved 28 February 2012.
  15. "1987/88: PSV prosper from Oranje boom". UEFA.com. Union of European Football Associations. 25 May 1988. Retrieved 28 February 2012.
  16. "1990/91: Crvena Zvezda spot on". UEFA.com. Union of European Football Associations. 29 May 1991. Retrieved 28 February 2012.
  17. "1995/96: Juve hold their nerve". UEFA.com. Union of European Football Associations. 22 May 1996. Retrieved 28 February 2012.
  18. "2000/01: Kahn saves day for Bayern". UEFA.com. Union of European Football Associations. 23 May 2001. Retrieved 28 February 2012.
  19. "2002/03: Shevchenko spot on for Milan". UEFA.com. Union of European Football Associations. 28 May 2003. Retrieved 28 February 2012.
  20. "2004/05: Liverpool belief defies Milan". UEFA.com. Union of European Football Associations. 25 May 2005. Retrieved 28 February 2012.
  21. "2007/08: Fate favours triumphant United". UEFA.com. Union of European Football Associations. 21 May 2008. Retrieved 28 February 2012.
  22. "Shoot-out win ends Chelsea's long wait for glory". UEFA.com. Union of European Football Associations. 19 May 2012. Retrieved 19 May 2012.
  23. "Spot-on Real Madrid defeat Atlético in final again". UEFA.com. Union of European Football Associations. 28 May 2016. Retrieved 29 May 2016.