باز کردن منو اصلی

محمد سعید بن محمد مفید قمی معروف به قاضی سعید قمی (۱۰۷۱–۱۰۱۲ خورشیدی) فیلسوف، مجتهد، مرجع تقلید شیعه و محدث بزرگ قرن دوازدهم هجری بود. وی یکی از فیلسوفان مکتب قم است.[۱]

محتویات

زندگانیویرایش

وی در قم زاده شد. پدر وی، محمد فقیه قمی، نیز حکیم بود. زمانی که قاضی جوان بود دوران اولیه تحصیل را در قم سپری کرد.[۲] وی در دوران صفوی زندگی می‌کرد و طبیب شخصی شاه عباس صفوی بود. وی با عنوان حکیم کوچک نامبردار است. از آن جا که در قم بعنوان قاضی کار می‌کرد به اسم قاضی مشهور شد. پدر وی به او طب و فلسفه یاد داد.[۳]

استادانویرایش

او شاگرد تعدادی از شاگردان ملاصدرا بود. در حکمت شاگرد ملا رجب‌علی تبریزی و در علوم دینی و حقیقی شاگرد ملا محسن فیض کاشانی بود. استاد دیگر وی عبدالرزاق لاهیجی بود.[۴]

آثارویرایش

مهم‌ترین اثر وی شرح و تاویل احادیث اهل‌بیت است. شرح توحید صدوق، اربعین و رساله حقیقت صلوة از دیگر آثار اوست. ترجمه کتاب فارسی فی الحکمة (اثر ملا رجب‌علی تبریزی) که قاضی سعید قمی آن را با عنوان البرهان القاطع و النور الساطع به عربی برگردانده است.

  • دیوان قاضی سعید قمی[۵]

درگذشتویرایش

او بین سال‌های ۱۱۰۰ تا ۱۱۰۷ قمری در قم درگذشت و قبرش در کنار حکیم هیدجی در ابتدای خیابان چهارمردان (انقلاب) قم و نزدیک مزار علی بن بابویه قرار دارد.[۳]

منابعویرایش

پانویسویرایش

  1. Henry Corbin, p. 4 (1976) Anthologie Des Philosophes Iraniens
  2. Henry Corbin, p. 6 (1976) Anthologie Des Philosophes Iraniens
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ http://www.iranicaonline.org/articles/qazi-said-qomi
  4. ریاض العلما و حیاض الفضلا، عبدالله افندی، جلد ۲، صفحه ۲۸۴؛ سید جلال الدین آشتیانی، مقدمه بر الشواهد ملاصدرا، صفحهٔ ۱۰۱
  5. کنسرسیوم محتوای ملی