باز کردن منو اصلی

ابوالحسن عبدالجبار بن احمد مشهور به قاضی عبدالجبار (۹۳۵ – ۱۰۲۴ میلادی) متکلم معتزلی و فقیه شافعی که در اسدآباد همدان متولد شد و در دوران وزارت صاحب بن عباد در حکومت آل بویه در ری قضاوت می‌کرد. تثبیب الدلائل در دفاع از اسلام و رد مسیحیت و المغنی در بیان آرای معتزله و شرح الاصول الخمسه که به شرح و تبیین پنج اصل مکتب اعتزال می پردازد، از مهمترین آثار وی است.

ابوالحسن عبدالجبار بن احمد
Abd al-Jabbar ibn Ahmad.jpg
زادروز ۹۳۵ میلادی
اسدآباد (همدان)، ایران
محل زندگی اسدآباد، بغداد، ری
نام‌های دیگر قاضی عبدالجبار
سال‌های فعالیت ۳۵۹–۴۱۵ هجری قمری، ۹۶۹–۱۰۲۴ میلادی
دوره آل بویه
دین اسلام
مذهب شافعی
منصب قاضی‌القضات
آثار المغنی فی أبواب التوحید و العدل

منابعویرایش