باز کردن منو اصلی

ابوالحسن عبدالجبار بن احمد مشهور به قاضی عبدالجبار (۹۳۵ – ۱۰۲۴ میلادی) متکلم معتزلی و فقیه شافعی که در اسدآباد همدان متولد شد و در دوران وزارت صاحب بن عباد در حکومت آل بویه در ری قضاوت می‌کرد. تثبیب الدلائل در دفاع از اسلام و رد مسیحیت و المغنی در بیان آرای معتزله و شرح الاصول الخمسه که به شرح و تبیین پنج اصل مکتب اعتزال می پردازد، از مهمترین آثار وی است.

ابوالحسن عبدالجبار بن احمد
Abd al-Jabbar ibn Ahmad.jpg
زادروز۹۳۵ میلادی
اسدآباد (همدان)، ایران
محل زندگیاسدآباد، بغداد، ری
نام‌های دیگرقاضی عبدالجبار
سال‌های فعالیت۳۵۹–۴۱۵ هجری قمری، ۹۶۹–۱۰۲۴ میلادی
دورهآل بویه
دیناسلام
مذهبشافعی
منصبقاضی‌القضات
آثارالمغنی فی أبواب التوحید و العدل

منابعویرایش