باز کردن منو اصلی
برگی از قدیس نگاشتهٔ Vita Sancti Martini نوشته شده توسط Sulpicius Severus

قدیس نگاری (نگاشتن شرح زندگانی مقدسان یا سپنتانگاری) (به انگلیسی hæɡiˈɒɡrəfi; hagiography از واژهٔ یونانی ἅγιος) hagios) در معنی مقدس و γραφία) graphia) در معنی نگاشتن) به بخشی از ادبیات گفته می‌شود که به زندگی و بزرگداشت قدیسان مسیحی می‌پردازد. این ادبیات اعمال شهدای مسیحی را مانند محاکمه و مرگ آن‌ها و همچنین زندگی نامهٔ راهبه‌ها، راهبان و اسقف‌های مقدس و معجزات مربط به کلیساها، صومعه‌ها و بقایای قدیسان می‌نگارد.[۱]

تاریخویرایش

آغاز این ادبیات را می‌توان به سده ۲ پس از میلاد مسیح نسبت داد. در سده‌های میانه نیز رسم بر این بود که این ادبیات و شرح زندگی قدیسان را در صومعه‌ها با صدای بلند می‌خواندند. شاید مهم‌ترین مجموعه از این متون را بتوان Legenda aurea (افسانهٔ طلایی: Golden Legend) دانست که در سده ۱۳ میلادی توسط Jacobus da Varagine نوشته شد. سپنتانگاری مدرن از سده ۱۷ میلادی توسط جان بولاند (Jean Bolland) آغاز شد و پیروان این سبک را بولندیست می‌گویند.[۲]

 
نمونه ای از قدیس نگاشته‌ای مربوط به کلیسای ارتودوکس شرقی، سده ۱۲ .

منابعویرایش