باز کردن منو اصلی

آیه ۳۸ سوره ۱۵ قرآن چنین است:

إِلیَ یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ

ترجمه‌های مختلف فارسیویرایش

فولادوند: تا روز [و] وقت معلوم.

طاهری: تا روز [رستاخیز] آن وقت مقرر.

آیتی: تا آن روزی که وقتش معلوم است.

نظر مفسرینویرایش

  • تفسیر نمونه، آن را روز پایان جهان می‌داند که همه موجودات می‌میرند و تنها ذات خداوند است که می‌ماند[۱] زیرا بنابر روایتی از جعفر صادق در تفسیر برهان، ابلیس مابین دو نفخه اول و دوم می‌میرد.[۲]
  • مجمع البیان، نیز وقت معلوم را آخرین روز تکلیف و نفخه اولی دانسته‌اند که همه خلایق می‌میرند.[۳]
  • علامه طباطبایی در المیزان می‌گوید: بسیار روشن به نظر می‌رسد که «یوم وقت معلوم» غیر از «یوم یبعثون» است؛ و معلوم می‌شود خدای تعالی دریغ ورزیده از اینکه او را تا قیامت مهلت دهد، و تا روز دیگری مهلت داده که قبل از روز قیامت است،[۴] همچنین در ذیل آیه ۳۸:۸۱ می‌گوید: آن روز آخرین روزی است که بشر به وسوسه‌های ابلیس، نافرمانی خدای را می‌کند و آن روز قبل از روز قیامت و بعث است.[۵]
  • تفسیر عیاشی از جعفر صادق نقل می‌کند که آن روزی است که قائم آل‌محمد گردن شیطان را می‌زند.[۶]
  • تفسیر شبر آن را نفخه اولی یا روز مرگ(اجل مسمی) ابلیس یا روز قیامت نام برده‌است.[۷]

احادیث مرتبطویرایش

در حدیثی از جعفر صادق آمده‌است که روز وقت معلوم روزی است که رسول خدا، ابلیس را بر روی صخرهای در بیت‌المقدس ذبح می‌کند.[۸]

پانویسویرایش

  1. «کل شی هالک الا وجهه» قصص:۸۸
  2. تفسیر نمونه، ج ۱۹: ص ۳۴۳ (نرم‌افزار نور الانوار)
  3. مجمع البیان؛ ج ۴:ص ۶۲۲ (نرم‌افزار نورالانوار)
  4. ترجمه المیزان؛ ج۱۲:ص ۲۳۴
  5. ترجمه المیزان ۲؛ ج۱۷:ص ۳۴۶ (نرم‌افزار نورالانوار)
  6. عیاشی؛ ج۲: ص ۲۴۲ (نرم‌افزار نورالانوار)
  7. شبر؛ ج۱: ص ۲۶۴ (نرم‌افزار نورالانوار)
  8. تفسیر قمی، ج۲، ص: ۲۴۶

منابعویرایش