لارنس الیویه

هنرپیشه و کارگردان انگلیسی
(تغییرمسیر از لارنس اولیویه)

لارنس اولیویه (به انگلیسی: Laurence Kerr Olivier, Baron Olivier)، (زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۰۷ - درگذشتهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹) هنرپیشه، تهیه‌کننده، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل انگلستان بود. بسیاری از منتقدان او را از بزرگ‌ترین هنرپیشه‌های قرن بیستم می‌دانند. اولیویه بیش از ۱۲۰ نقش تئاتری بازی کرد و یکی از بزرگ‌ترین «بازیگران شکسپیری» به‌شمار می‌رود. او همچنین در ۶۰ فیلم سینمایی بازی کرد و ۱۱ بار نامزد اسکار شد. او که هنرمندی کلاسیک بود، با بازی در آثاری چون بلندی‌های بادگیر در ۱۹۳۹ و ربکا در ۱۹۴۰ به شهرت رسید.

لارنس اولیویه
Lord Olivier 6 Allan Warren.jpg
لارنس الیویه در سال ۱۹۷۲
نام اصلی لارنس کِر الیویه
زمینه فعالیت سینما و تئاتر
تولد ۲۲ مهٔ ۱۹۰۷
دورکینگ، ساری
مرگ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ (۸۲ سال)
استینین، ساسکس غربی
ملیت انگلستان
پیشه هنرپیشه، تهیه‌کننده، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت ۱۹۲۶–۱۹۸۸
وبگاه رسمی وبگاه رسمی
صفحه در وبگاه IMDb

زندگی‌نامهویرایش

 
لارنس الیویه در ۱۹۶۱

در ۲۲ مهٔ ۱۹۰۷ در دورکینگ، ساری زاده شد. مادرش در جوانی درگذشت. اگرچه پسرِ پنج نسل از روحانیون انگلیکن بود، گرایش خاصی به تئاتر و نمایش‌نامه داشت. هم‌چنین، پدرش تصمیم گرفت که پسرش هنرپیشه شود. از این رو در ۱۷ سالگی به مدرسه هنرهای نمایشی رفت. او در کودکی کارش را در هنر با اجرای نمایشنامه‌های شکسپیری آغاز کرد و طی چند سال یکی از بهترین بازیگران تئاتر لندن شد. او سریع در تئاتر پیش رفت، طوری‌که بسیاری او را بهترین هنرپیشه تئاتر قرن بیستم می‌دانند. ۱۹۲۶ به «کمپانی رپرتوار بیرمنگهام» پیوست. نخستین نقش مهم سینمایی‌اش را در بلیت زرد بازی کرد، هرچند که خودش برای بازی در سینما چندان ارزشی قائل نبود. ۱۹۴۸ برای بازی در هملت برندهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد، او که کارگردان این فیلم هم بود، نامزد اسکار بهترین کارگردانی هم شد. اولیویه نقش «آرچی رایس» شخصیت برجستهٔ مهمان‌دار (۱۹۵۷) نوشتهٔ جان آزبرن را بازی کرد. ۱۹۷۰، به دنبال حمایت مردم، از زندگی اشرافی برخوردار شد. ۱۹۷۴ به اختلالات عضلانی و پوست دچار شد. از این رو، بیش از هشت بار در هفته، نمی‌توانست بر روی صحنه برود. در آخرین روزهای زندگی، اجرای نقش «شاه لیر» شکسپیر را برای برنامهٔ تلویزیونی پذیرفت. او سرانجام بر اثر نارسایی کلیوی در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ در ۸۲ سالگی در خانه‌اش در نزدیکی استینین، ساسکس غربی درگذشت و در Poets' Corner کلیسای وست‌مینستر به خاک سپرده شد.

زندگی شخصیویرایش

به همراه جیل ازموند (۱۹۳۲)
به همراه ویوین لی (۱۹۴۸)
به همراه ویوین لی (۱۹۵۷)
به همراه جوآن پلورایت (۱۹۶۰)

۱۹۴۰ پس از بازی در انگلستان در آتش عاشق ویوین لی شد و با او ازدواج کرد. در اواسط دهه پنجاه لی به بیماری روحی دچار شد. الیویه در ۱۹۶۰ از او جدا شد.

جوایزویرایش

وی یکی از دو کارگردانی است که اسکار بازیگری گرفته‌اند، دیگری روبرتو بنینی است. وی همچنین یکی از رکوردداران بیشترین نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد است؛ الیویه ۹ بار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شد.

جوایز و نامزدی‌های لارنس الیویه
الیویه
جایزه برنده نامزد شد
جایزه اسکار
۴ ۱۳
جایزه افتخاری
۴
جایزه بفتا سینمایی
۳ ۹
جایزه گلدن گلوب
۳ ۶
جایزه بفتا تلویزیونی
۰ ۲
Evening Standard Theatre Awards
۳ ۳
جایزه امی
۵ ۹
جایزه تونی
۰ ۱

فیلم‌شناسیویرایش

الیویه در فیلم بلندی‌های بادگیر، ۱۹۳۹
الیویه در فیلم ربکا، ۱۹۴۰

نگارخانهویرایش

پیوند به بیرونویرایش