باز کردن منو اصلی

لا لا لند[توضیح ۱] (انگلیسی: La La Land)؛ یک فیلم در ژانر موزیکال رمانتیک و محصول سال ۲۰۱۶ آمریکا، به نویسندگی و کارگردانی دیمین شزل است. رایان گاسلینگ در نقش یک پیانیست جاز و اما استون در نقش هنرپیشه ای آرزومند که عاشق یکدیگر می‌شوند؛ ستارگان اصلی فیلم هستند. داستان فیلم در زمان حال و در شهر لس آنجلس رخ می‌دهد. رایان گاسلینگ و اما استون بعد از فیلم‌های دیوانه‌وار، احمقانه، عشق و جوخه گانگستر در این فیلم برای بار سوم با یکدیگر همبازی شده‌اند. جی. کی. سیمونز، جان لجند، رزمری دویت و میگن فی نیز از دیگر بازیگران فیلم هستند.

لالا لند
La La Land (film).png
پوستر اکران لا لا لند
کارگردان دیمین شزل
تهیه‌کننده فرد برگر
گری گیلبرت
جردن هوروویتس
مارک پلت
نویسنده دیمین شزل
بازیگران اما استون
رایان گاسلینگ
جی. کی. سیمونز
جان لجند
رزمری دویت
میگن فی
موسیقی جاستین هورویتز
فیلم‌برداری لینوس ساندگرن
تدوین تام کراس
شرکت
تولید
توزیع‌کننده سامیت انترتینمنت[۱][۲][۳]
تاریخ‌های انتشار
  • ۳۱ اوت ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-08-۳۱)
  • ۹ دسامبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-12-۰۹) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۲۸ دقیقه[۴]
کشور ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم ۳۰ میلیون دلار[۵]
فروش گیشه ۴۴۶٫۱ میلیون دلار[۶]

نویسنده و کارگردان فیلم؛ دیمین شزل به عنوان یک درامر به سینمای موزیکال علاقه داشت. شزل در دوران تحصیل خود در دانشگاه هاروارد با جاستین هورویتز هم اتاقی بود و ایده اولیه داستان نیز در همان موقع به ذهنش رسید و آن را با هورویتز در میان گذاشت. شزل در سال ۲۰۱۰ به لس آنجلس سفر کرد و فیلم‌نامه خود را نوشت و قصد داشت آن را بسازد اما هیچ استودیو و تهیه‌کننده‌ای را پیدا نکرد که حاضر باشد روی داستانی که نوشته؛ سرمایه‌گذاری کند. بعد از موفقیت ویپلش؛ سامیت انترتینمنت حاضر شد تهیه فیلم را برعهده بگیرد. کار فیلم‌برداری در شهر لس آنجلس از اوت ۲۰۱۵ آغاز شد و در ماه سپتامبر؛ در همین شهر پایان گرفت. جاستین هورویتز کار آهنگسازی فیلم را برعهده داشت و مندی مور[E ۱] نیز به عنوان طراح سکانس‌های رقص با پروژه همکاری کرد. لالا لند نخستین بار در ۷۳امین جشنواره فیلم ونیز و در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۶ به روی پرده رفت. فیلم اکران گسترده خود را از تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۱۶ در آمریکا آغاز کرد. لالا لند ۴۴۶ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که بودجه ساخت آن میلیون دلار بود.

لالا لند با تحسین جهانی همراه شد. منتقدان، نویسندگی و کارگردانی شزل؛ بازی رایان گاسلینگ و اما استون؛ موسیقی جاستین هورویتز، سکانس‌های موزیکال و فیلم‌برداری فیلم را ستودند. لالا لند در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار؛ در ۱۴ رشته نامزد جایزه شد و رکورد شکست. پیش از این، فقط دو فیلم همه‌چیز درباره ایو و تایتانیک به این رکورد دست پیدا کرده بودند. فیلم شش جایزه اسکار برد: بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول زن، بهترین فیلم‌برداری، بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی صحنه و بهترین ترانه (شهر ستاره‌ها). لالا لند در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب نیز در هفت رشته نامزد دریافت جایزه بود که توانست همه آن‌ها را بدست بیاورد و تبدیل به موفق‌ترین فیلم در تاریخ جوایز گلدن گلوب شود.[۷][۸][۹]

محتویات

داستانویرایش

داستان در زمان حال و در شهر لس آنجلس می‌گذرد. میا، دختر جوانی مشتاق بازیگری است که در کافی شاپ کمپانی برادران وارنر به عنوان پیشخدمت کار می‌کند و در فاصله‌های زمانی آزمون‌های بازیگری خود به بازیگرهای هالیوود قهوه لاته می‌دهد. سباستین نیز یک نوازنده پیانو سبک جاز است که فعلاً با نواختن موسیقی در کافه‌های دلگیر سر می‌کند و از طرف خواهرش لورا تحت فشار برای ازدواج قرار گرفته‌است. میا و سباستین هنگام رانندگی در یک بزرگراه شلوغ در لس آنجلس به هم برخورد می‌کنند و کارشان به مشاجره می‌کشد. بعد از این مشاجره کوچک، میا به آزمون بازیگری خود می‌رود اما آزمونش با موفقیت پیش نمی‌رود و او خسته و ناراحت به خانه برمی‌گردد. هم‌خانه‌های میا با اصرار زیاد او را به یک مهمانی کریسمس می‌برند. در راه بازگشت از مهمانی، میا که ماشینش را بخاطر توقف در پارک ممنوع از دست داده پیاده به خانه برمی‌گردد. در راه بازگشت، او صدای زیبای نواخته شدن پیانو را از داخل یک کافه می‌شنود و وارد کافه می‌شود و در کمال تعجب می‌بیند که پیانیست کسی نیست جز سباستین. سباستین بخاطر نواختن این قطعه که برخلاف سلیقه رئیس بدخلق کافه بنام بیل بوده‌است از آنجا اخراج می‌شود. میا به سمت سباستین می‌رود تا با او حرف بزند اما سباستین به او تنه زده و رد می‌شود.

مدتی بعد در یک مهمانی میا بازهم به‌طور اتفاقی سباستین را در میان یک گروه موسیقی می‌بیند و برای همین جلو می‌رود و درخواست آهنگ من فرار کردم[E ۲] را می‌دهد و خودش هم با آهنگ شروع به درآوردن ادا برای سباستین می‌کند. بعد از این اتفاق سباستین به سراغ میا می‌رود و گفتگویی سرشار از طعنه و کنایه بین آن‌ها شکل می‌گیرد. در راه بازگشت از مهمانی میا و سباستین با هم همراه می‌شوند و به فراز شهر لس آنجلس رفته و برای هم آواز می‌خوانند و می‌رقصند.

روز بعد سباستین به محل کار میا می‌رود و آن‌ها مدت زیادی با هم دربارهٔ رویاهایشان صحبت می‌کنند. میا می‌گوید از بچگی عاشق سینما شده و می‌خواهد بازیگر شود و سباستین هم از عشقش به موسیقی جاز می‌گوید و اینکه می‌خواهد کافه‌ای مخصوص جاز در شهر باز کند. بعد از این گفتگو گوشی میا زنگ می‌خورد و به او خبر می‌دهند که باید در یک آزمون بازیگری دیگر شرکت کند. او این کار را می‌کند اما آزمونش باز هم خراب می‌شود و او عصبانی به خانه بازمی‌گردد. در خانه نامزد میا که گرگ نام دارد او را به یک شام دورهمی به همراه برادرش که تازه از سفر برگشته دعوت می‌کند. میا بدون هیچ رغبتی به شام می‌رود اما وقتی یاد قرارش با سباستین می‌افتد سریع رستوران را ترک می‌کند و به طرف سینما می‌رود جایی که سباستین منتظر او است. میا و سباستین به تماشای فیلم شورش بی‌دلیل می‌نشیند و سپس به طرف رصدخانه گریفیتس حرکت می‌کنند. عشق میا و سباستین در این مکان به اوج خود می‌رسد و آن‌ها در رؤیای خود مشغول رقصیدن در ستاره‌ها می‌شوند.

رابطه میا و سباستین ادامه پیدا می‌کند. میا که از رد شدن‌های متعدد در آزمون‌های بازیگری خسته شده خودش به نوشتن نمایشنامه روی میاورد و سباستین هم همچنان در کافه‌ها پیانو می‌زند. بیکاری و فشارهای زندگی مشترک با میا بالاخره سباستین را راضی می‌کند که علی‌رغم میل شخصی اش به پیشنهاد کار دوست قدیمی اش بنام کیث جواب مثبت دهد و او و گروهش را همراهی کند. وارد شدن سباستین به این گروه ابتدا اتفاق خوبی به نظر می‌رسد اما به مرور او را از میا دور می‌کند. تورهای متعدد گروه و میل به دیده شدن سباستین باعث می‌شود که بحث بین میا و او بالا بگیرد و مهمانی شامشان خراب شود. میا سباستین را ترک می‌کند و به خانه پدرش بازمی‌گردد.

مدتی از این جدایی و انزوا می‌گذرد تا اینکه مدیر برنامه یک کارگردان مشهور از طریق سباستین به میا خبر می‌دهد که می‌خواهد از او برای فیلمش تست بگیرد. میا ابتدا راضی نمی‌شود اما با اصرار سباستین قبول می‌کند در آزمون شرکت کند. میا در آزمون بازیگری سنگ تمام می‌گذرد و با خواندن آهنگی غمناک توجه کارگردان را جذب می‌کند.

پنج سال می‌گذرد. میا تبدیل به بازیگری بزرگ شده و با مردی ازدواج کرده و یک دختر دارد و سباستین هم به رؤیای خودش رسیده و کلوپ جازی را در شهر باز کرده که با موفقیت رو به رو شده‌است. یک شب که میا به همراه همسرش برای خوش گذرانی به بیرون رفته‌است سر از کافه سباستین درمیاورد. سباستین با دیدن میا در میان جمعیت دچار بهت می‌شود و به سراغ پیانو می‌رود و قطعه عاشقانه میا و سباستین را می‌نوازد و با همین آهنگ در رؤیای زیبایی غرق می‌شود. رؤیایی که در آن او و میا با هم ازدواج کرده و بچه دار شده‌اند و هردو به موفقیت‌های زیادی در شغل دلخواهشان رسیده‌اند. بعد از پایان قطعه میا بلند می‌شود که از کافه بیرون بیرود اما در آخرین لحظه نگاهی به سباستین می‌اندازد و هردو لبخند تلخی به هم می‌زنند. میا کافه را به همراه همسرش ترک می‌کند و سباستین نیز مشغول نواختن پیانو می‌شود.

بازیگرانویرایش

ساختویرایش

 
دیمین شزل بخاطر کارگردانی این فیلم اسکار بهترین کارگردانی را گرفت و تبدیل به جوانترین شخص در تاریخ سینما شد که به این موفقیت دست پیدا کرده‌است.

دیمین شزل به عنوان یک درامر؛ از همان ابتدا به آثار موزیکال علاقه‌مند بود. ایده او این بود که حس و حال فیلم‌های موزیکال قدیمی را بگیرد و آن را با زندگی واقعی ترکیب کند که کارها در آن معمولاً آنطور که دوست داریم، پیش نمی‌رود.[۱۰] شزل فیلم‌نامه لا لا لند را در سال ۲۰۱۰ نوشت، زمانی که به نظر می‌رسید جایی در صنعت سینما نداشته باشد.[۱۱] شزل در دوران تحصیل خود در دانشگاه هاروارد با جاستین هورویتز هم اتاقی شد و دوستیش با او شکل گرفت. او ایده خود را با هورویتز در میان گذاشت و این دو به کمک هم توانستند تصویر کلی از چیزی که در ذهن دارند را بسازند. شزل دوست داشت که فیلم نگاهی با احترام به اشخاصی داشته باشد که به لس آنجلس می‌آیند تا رویاهای خود را دنبال کنند.[۱۲] شزل و هورویتز به عنوان پروژه پایان‌نامه ارشد خود در دانشگاه؛ یک فیلم سیاه و سفید موزیکال با نام گای و مدلین روی نیمکت پارک را ساختند.[۱۳][۱۴] شزل از آثار کلاسیکی همچون مردی با دوربین فیلم‌برداری و منهتن الهام گرفت تا بتواند نگاه واقعی و همراه با احترام به شهر را در فیلم خود بازسازی کند.[۱۵] بعد از فارغ‌التحصیلی، شزل و هورویتز هردو به لس آنجلس رفتند و به نوشتن فیلم‌نامه ادامه دادند. شزل در بازنویسی خود چند تغییر در داستان ایجاد کرد که مهم‌ترین آن، تغییر محل وقوع داستان از بوستون به لس آنجلس بود.[۱۳]

شزل ابتدا قصد داشت تا عناصر جذاب شهرهایی همچون پاریس و سان فرانسیسکو را در لس آنجلس بازسازی کند اما به جای آن تصمیم گرفت تا بر روی عناصری تمرکز کند که لس آنجلس را از دیگر شهرها متمایز می‌کرد: ترافیک، شلوغی و پرزرق و برق بودن شهر و آسمان لس آنجلس از این دست ویژگی‌ها بودند.[۱۵] شزل برای طراحی لحن و سبک اجرای صحنه‌های رقص مبتنی بر جاز فیلم از آثار ژاک دمی و به خصوص دو فیلم چترهای شربورگ و دختران جوان راشفورد[E ۱۶] الهام گرفت.[۱۶] شزل همچنین برای خلق فضای بصری فیلم از آثار موزیکال کلاسیک همچون آواز در باران، واگن دسته موزیک و یک آمریکایی در پاریس الهام گرفت.[۱۷] شزل دربارهٔ الهام گرفتن از فیلم یک آمریکایی در پاریس گفته‌است: «یک آمریکایی در پاریس فیلمی است که ما را در خود حل می‌کند. یک نمونه عالی برای اینکه بفهمیم بعضی از آن موزیکال‌های قدیمی با چه جسارتی ساخته می‌شدند.»[۱۸] شزل دربارهٔ شباهت برخی از ویژگی‌ها و خصوصاً طراحی کاراکترها به آثار موزیکال قبلی خود همچون ویپلش؛ اینگونه توضیح داده‌است: «ویپلش و لالا لند هردو دربارهٔ تقلا کردن و تلاش برای تبدیل شدن به یک هنرمند بزرگ و رسیدن به رؤیا هستند که نیاز هر انسانی است. به نطرم تفاوت این دو این است که لالا لند در این مورد کمی عصبانی‌تر است.»[۱۹]

شزل اعلام کرده‌است که هم لالا لند و هم در ویپلش از تجربیاتی که در مسیر تبدیل شدن به یک کارگردان در هالیوود طی کرده، الهام گرفته‌است.[۱۲] شزل می‌گوید ایده اصلی لالا لند از تصمیم او برای ترک ساحل شرقی آمریکا و آمدنش به لس آنجلس برای دنبال کردن رؤیای شخصی‌اش، شکل گرفته‌است: «با شور و شوق بسیار و تصورهای رؤیایی از لس آنجلس به این شهر آمدم اما وقتی به آن رسیدم تنها چیزی که دیدم بزرگراه‌ها و مراکز خرید بودند.»[۱۵]

بعد از تکمیل فیلم‌نامه؛ شزل به دنبال تهیه‌کننده‌ای برای ساخت فیلم گشت اما هیچ استودیویی حاضر نبود تا بر روی یک فیلم موزیکال اورجینال امروزی که هیچ آهنگ معروفی در آن وجود ندارد سرمایه‌گذاری کند. خصوصاً اینکه موسیقی مطرح شده در فیلم قرار بود موسیقی جاز باشد. این وضعیت تا سال‌ها ادامه داشت. بعد از اکران فیلم؛ هالیوود ریپورتر؛ لالا لند را فیلمی از یک ژانر «رو به انقراض» توصیف کرد. شزل در این باره می‌گوید: «از آنجا که من و جاستین (هورویتز) در آن زمان افراد مشهوری نبودیم؛ سرمایه‌گذران نسبت به پتانسیل موجود در فیلم دچار شک می‌شدند و حاضر نبودند تا بر روی ما ریسک کنند.»[۲۰][۱۳] دوستان شزل او را به دو تهیه‌کننده فیلم نسبتاً تازه‌کار معرفی کردند: جردن هوروویتس و فرد برگر[E ۱۷] شزل فیلم‌نامه را برای این دو فرستاد. هوروویتس و برگر از داستان خوششان آمد اما استودیویی که قرار بود با پروژه همکاری کند اعلام کرد که به شرط چند تغییر در فیلم‌نامه، بودجه ای ۱ میلیون دلاری برای ساخت فیلم را در اختیار شزل قرار می‌دهد. تغییرات درخواستی استودیو این‌ها بودند: شخصیت مرد قصه به جای یک پیانیست جاز، یک ستاره موسیقی راک باشد، شروع پیچیده فیلم که روایت غیرخطی داشت باید جای خود را به یک شروع ساده‌تر با روایت خطی بدهد؛ پایان تلخ و شیرین فیلم باید به یک پایان خوش برای دو کاراکتر اصلی تغییر کند. شزل به درخواست استودیو مبنی بر این تغییرات جواب منفی داد: «عاقلانه‌ترین کار ممکن را کردم؛ پیش از آنکه فیلمم را نابود کنند آن را برداشتم و از آن مکان دور شدم.»[۱۳]

شزل که از ساخت لالا لند تاحدود ناامید شده بود؛ نوشتن فیلم‌نامه جدیدی را آغاز کرد: ویپلش. او تصمیم گرفت تا برپایه تجربیاتی که در هنرستان به عنوان یک هنرجوی موسیقی پشت سرگذاشته؛ داستانی بنویسد و آن را بسازد. شزل معتقد بود که مفهوم ساده‌تر این فیلم و نیازش به بودجه کم باعث می‌شود تا سرمایه‌گذاری بر روی آن از دید یک تهیه‌کننده کمتر ریسک پذیر باشد.[۲۱] بعد از آنکه ویپلش در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۴ مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت؛ شزل دوباره تلاش‌های خود برای آنکه لالا لند را به سینما بیاورد آغاز کرد.[۱۳] حدود یک سال بعد و پس از آنکه ویپلش در هشتاد و هفتمین دوره جوایز اسکار نامزد پنج جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شد و توانست ۵۰ میلیون دلار در گیشه بفروشد (که باتوجه به بودجه ناچیز ۳ میلیون دلاریش، فروش خوبی بود)، شزل سرانجام توانست تا توجه استودیوها را برای ساخت فیلمش جذب کند.[۲۰]

سرانجام بعد از گذشت پنج سال از نوشته شدن فیلم‌نامه؛ سامیت انترتینمنت و شرکت بلک لیبل مدیا[E ۱۸] با همکاری مارک پلت، تصمیم گرفتند بودجه لازم را برای ساخت لالا لند؛ در اختیار شزل قرار بدهند.[۲۲] آن‌ها تحت تأثیر موفقیت‌های تجاری و انتقادی ویپلش قرار گرفته بودند.[۱۲] یکی از تهیه‌کنندگان لاینزگیت فیلمز به نام پاتریک واکسبرگر[E ۱۹] که پیش تر در سری فیلم‌های استپ آپ با سامیت انترتینمنت همکاری کرده بود؛ شزل را تحت فشار قرار داد تا بودجه فیلم را بالا ببرد زیرا معتقد بود آثار موزیکال بزرگ نمی‌توانند با بودجه پایین ساخته شوند.[۲۳]

پیش تولید و انتخاب بازیگرانویرایش

 
رایان گاسلینگ برای بازی در این فیلم تپ دنس و پیانو زدن آموخت.

مایلز تلر و اما واتسون نخستین انتخاب‌های شزل برای بازی در نقش سباستین و میا بودند. در واقع؛ در متن اصلی فیلم‌نامه که دیمین شزل آن را نوشته بود، میا و سباستین سن کمی داشتند. با این حال، اما واتسون پیشنهاد بازی در فیلم را رد کرد و ترجیح داد تا در فیلم موزیکال دیو و دلبر بازی کند. تلر نیز که پیش تر سابقه همکاری با شزل را در ویپلش داشت؛ به خاطر طولانی شدن مراحل پیش تولید از بازی در فیلم کنار گذاشته شد.[۱۱] شزل تصمیم گرفت تا بدون تغییر چندانی در فیلم‌نامه، بازیگران بزرگسال برای نقش‌های اصلی انتخاب کند و سن شخصیت‌ها را کمی بالاتر ببرد. با این تغییر سن؛ شزل مجبور شد یکی از اصلی‌ترین محورهای داستانی را نیز تغییر دهد و شخصیت‌ها را از نوجوانان تازه‌وارد به لس آنجلس که به دنبال موفقیت هستند؛ به آدم‌های بزرگی تبدیل کند که تجربه چندسال تجربه زندگی در این شهر را داشته و سخت تلاش می‌کنند تا رؤیای قدیمی خود را به حقیقت بدل کنند.[۱۳] بعد از گزینه‌های مختلف، رایان گاسلینگ برای بازی در نقش سباستین انتخاب شد. او برای اینکه در فیلم بازی کند، پیشنهاد حضور در نقش دیو در فیلم دیو و دلبر را رد کرد.[۲۴]

بعد از مدتی؛ اما استون برای بازی در نقش میا انتخاب شد.[۲۰] استون اعلام کرده بود از وقتی در سن هشت سالگی به تماشای تئاتر موزیکال بینوایان نشسته بود؛ به آثار موزیکال علاقه پیدا کرد. او در این باره می‌گوید: «بازی کردن در یک فیلم موزیکال و غرق شدن در آهنگ و موسیقی همواره یکی از مهم‌ترین رویاهای من بود.» او از فیلم مشهور روشنایی‌های شهر ساخته چارلی چاپلین به عنوان یکی از فیلم‌های موردعلاقه اش که از آن برای ایفای نقش الهام گرفته بود: نام برد.[۲۰][۱۰] استون در دوران کودکی آموزش رقص گروهی دیده بود و همچنین به مدت یک سال به کلاس‌های یادگیری رقص باله می‌رفت.[۲۰] به گفته استون؛ او بسیار با شخصیت میا احساس همدردی می‌کرده‌است: «وقتی پانزده سال داشتم با مادرم به لس آنجلس آمدیم. از همان موقع در آزمون‌های مختلف بازیگری شرکت می‌کردم اما در بیشتر آن‌ها وقتی هنوز یک خط دیالوگ هم بر زبان نیاورده بودم؛ از گفتن ادامه جمله منع می‌شدم.»[۲۵] استون بر اساس تجربیات خود یک طرح کلی برای شخصیت میا نوشت که بعضی از آن‌ها به فیلم اضافه نیز شدند. رد شدن پیاپی میا در آزمون بازیگری یکی از آن‌ها بود.[۱۹]

شزل نخستین بار اما استوت را در نمایش موزیکال کاباره[E ۲۰] ملاقات کرد. این نمایش در سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی راب مارشال در برادوی به روی صحنه رفت. شزل و هورویتز که هردو برای تماشای نمایش به آنجا رفته بودند تحت تأثیر بازی اما استون قرار گرفته بودند که آن شب با وجود سرماخوردگی به روی صحنه رفته بود.[۲۰][۲۶] سپس شزل و استون در نیویورک باهم دیدار کردند. در آن زمان شزل مشغول انجام مراحل پیش تولید فیلم بود.[۲۷] استون که متوجه شد شزل از اجرای او در نمایش کاباره خوشش آمده؛ اعتماد به نفس بیشتری برای بازی در فیلم پیدا کرد.[۲۷] شزل لیستی از فیلم‌های موزیکال را که در نوشتن از لالا لند از آن‌ها الهام گرفته بود را به استون داد که در صدر آن‌ها فیلم چترهای شربورگ قرار داشت. استون همه آن‌ها را دید و سعی کرد از آثار موزیکال کلاسیک در کار خود الهام بگیرد زیرا این مسئله برای شزل بسیار اهمیت داشت.[۲۷]

رایان گاسلینگ در فیلم در نقش یک پیانیست سبک جاز به اسم سباستین ظاهر شده‌است. گاسلینگ نیز همچون استون از بسیاری از خاطره‌ها و تجاربی که در مسیر تبدیل شدن به یک ستاره سینما کسب کرده بود؛ برای نزدیک شدن به نقش استفاده کرد.[۲۰] گاسلینگ تعریف می‌کند که در زمان جوانی برای تست دادن نزد یک تهیه‌کننده رفته‌است اما هنگامی که مشغول تست دادن برای یک صحنه گریه دار بود ناگهان تلفن تهیه‌کننده زنگ خورد و او بی اعتنا به گاسلینگ و بازیش تلفن را جواب داد. این خاطره در فیلم به عنوان یکی از سکانس‌های آزمون هنرپیشگی کاراکتر میا استفاده شد.[۲۰][۲۵][۲۸] شزل برای پیشنهاد دادن این نقش به گاسلینگ او را در یک رستوران در نزدیکی هالیوود هیلز ملاقات کرد. گاسلینگ آن زمان مشغول آماده شدن برای بازی در فیلم رکود بزرگ بود. او فیلم‌نامه را خواند و بازی در فیلم را پذیرفت.[۱۳]

اما استون و رایان گاسلینگ پیش از لالا لند در دو فیلم دیوانه‌وار، احمقانه، عشق و جوخه گانگستر همبازی شده بودند و در هردوی این فیلم‌ها نیز در نقش یک زوج عاشق ظاهر شدند.[۲۹] شزل در پاسخ به این سؤال که آیا نگران تکراری بودن زوج گاسلینگ و استون در فیلم بوده‌است یا نه، گفته: «من عاشق این ایده هالیوود قدیم بودم که یک زوج هنری را در چندین فیلم تکرار می‌کردند. اما و رایان برای من یادآور اسپنسر تریسی و کاترین هپبورن، هامفری بوگارت و لورن باکال، و ویلیام پاول و میرنا لوی بودند.»[۱۹] استون و گاسلینگ هردو برای بازی در فیلم آموزش رقص و آواز خواندن دیدند تا بتوانند خودشان بدون بدل در صحنه‌های موزیکال بازی کنند.[۲۵][۱۳]

به غیر از استون و گاسلینگ که بازی در نقش‌های اصلی را برعهده دارند؛ بازیگرانی همچون جی. کی. سیمونز؛ جان لجند؛ سونویا میزونو، جسیکا راث؛ فین ویتراک، رزمری دویت و میگن فی در فیلم ظاهر شده‌اند. سیمونز بعد از ویپلش دومین همکار خود را با شزل تجربه کرد. جان لجند نیز برای بازی در این فیلم، گیتار زدن آموخت.[۲۰] کار انتخاب بازیگران از ژوئیه تا اوت ۲۰۱۵ طول کشید.[۳۰][۳۱][۳۲][۳۳][۳۴][۳۵]

مندی مورد وظیفه طراحی سکانس‌های رقص و آموزش به بازیگران را برعهده داشت. تمرینات رقص در سالن تمرین مور که در لس آنجلس قرار داشت، برگزار می‌شد. این تمرینات که از مه ۲۰۱۵ آغاز شده بود، سه الی چهارماه به طول انجامید. گاسلینگ و استون به غیر از تمرینات مشترک، هیچگاه با هم در یک اتاق نبودند. گاسلینگ در یک اتاق جدا پیانو زدن تمرین می‌کرد و استون نیز به همراه مور در یک اتاق دیگر آموزش رقص می‌دید.[۲۰][۱۳] از آن جا که سکانس خای رقص میا بیشتر از سباستین بود؛ در نتیجه استون مجبور بود بیشتر از گاسلینگ در این زمینه فعالیت کند. گاسلینگ که پیش از این تجربه ای در پیانو زدن نداشت، مجبور بود که این کار را یاد بگیرد زیرا شزل نمی‌خواست در سکانس‌های پیانو زدن سباستین از بدل استفاده کند. در آخر هم گاسلینگ خودش در تمامی سکانس‌ها بازی کرد و قطعات را نواخت.[۳۶] مورد معتقد بود که احساس موجود در رقص از تکنیک آن بیشتر اهمیت دارد. استون این مسئله را تأیید می‌کند و می‌گوید در سکانس‌هایی همچون رقص میا و سباستین بر فراز شهر لس آنجلس؛ این نکته اهمیت بیشتری داشت.[۲۰] شزل برای کمک به بازیگران و عوامل فیلم و برای اینکه آن‌ها بتوانند هرچه بیشتر با فضای فیلم آشنا شود؛ هر هفته یکی از فیلم‌های کلاسیک مورد علاقه خود همچون کلاه سیلندری؛ آواز در باران و شب‌های عیاشی را برای آن‌ها پخش می‌کرد.[۱۳]

فیلمبرداری و پس از تولیدویرایش

 
دیمین شزل در پشت صحنه فیلم

دیمین شزل لالا لند را نامه‌ای عاشقانه به لس آنجلس می‌داند. او در مصاحبه با نیویورک تایمز در این مورد گفته‌است: «لس آنجلس همیشه برای من با شهرهای دیگر آمریکا فرق می‌کرده‌است. من در لس آنجلس به دنیا نیامده‌ام و فقط به مدت شش سال در آن زندگی کرده‌ام اما همیشه تصوری مبهم و عجیب دربارهٔ آن داشته‌ام. لس آنجلس یک شهر تاریخی است. انگار که جادویی نهفته در خود دارد و هرکسی به وقتش از آن آگاه می‌شود.»[۳۷]

دیمین شزل برای خلق لوکیشن‌ها از هیچ تصویرسازی کامپیوتری یا جلوه‌ها ویژه‌ای بهره نبرد و از مکان‌های واقعی برای فیلمبرداری استفاده کرد.[۳۸] لوکیشن‌های متعددی در لالا لند وجود دارند. هرموسا بیچ، هالیوود هیلز، تئاتر ریالتو، محوطه کمپانی برادران وارنر و رصدخانه گریفیتس تنها بخشی از لوکیشن‌هایی هستند که شزل از آن‌ها فیلمبرداری کرد.[۳۹] شزل با الهام از فیلم‌های دهه سی لالا لند را با لنزهای «سینما اسکوپ» فیلمبرداری کرد[۴۰] تا حس و حال نوستالژیک فیلم واقعی باشد.[۴۱] مدت‌های زیادی است که از این تکنیک برای ساختن فیلم استفاده نمی‌شود. شزل همچنین می‌خواست لالا لند فیلمی پر زرق و برق و پر از انواع نورهای مختلف باشد و برای همین به دقت و وسواس زیادی بر روی طراحی صحنه‌ها نظارت داشت.[۴۲][۴۳] دیمین شزل وظیفه تدوین فیلم را بر عهده تام کراس گذاشت که پیش تر با او در ویپلش همکاری کرده و برای آن اسکار هم گرفته بود. فیلم مراحل پس از تولید را با سرعت بیشتری طی کرد و سرانجام برای نمایش در جشنواره فیلم ونیز آمده شد.

انتشارویرایش

نخستین نمایش لا لا لند در ۳۱ اوت ۲۰۱۶ و در طی جشنواره فیلم ونیز بود. فیلم با استقبال بسیار بالای منتقدین همراه بود و در پایان اولین نمایش با ده دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران همراه بود. لالا لند در نهایت موفق شد جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن این جشنواره را برای اما استون بدست بیاورد. این اولین جایزه اما استون برای این فیلم بود که در ادامه با گرفتن جوایزی همچون بفتا و گلدن گلوب و اسکار نوار موفقیتش را تکمیل کرد و رکورد عجیبی هم از خود به جای گذاشت.[۴۴][۴۵]

بعد از نمایش موفقیت‌آمیز در ونیز لالا لند در جشنواره فیلم تلیوراید[۴۶] و جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو[۴۷] اکران شد که بازهم با بازخوردهایی مثبت و موفقیت‌آمیز همراه بود. لالا لند همچنین در جشنواره فیلم لندن و فستیوال فیلم ویرجینا نیز اکران شد. لالا لند ابتدا در اوایل ماه ژوئیه به صورت محدود اکران شد و فروش چندانی نداشت اما بعد از موفقیت بسیار زیاد فیلم در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب لالا لند به‌طور گسترده و در سینماهای معمولی و سینماهای آی‌مکس اکران شد.[۴۸] اکران لالا لند در انگلستان نیز هم‌زمان با کریسمس سال ۲۰۱۷ آغاز شد.

باکس آفیسویرایش

بعد از اعلام خبر نامزد شدن لالا لند در چهارده رشته اسکار کنجکاوی عمومی دربارهٔ این فیلم افزایش یافت و سانس‌ها و سالن‌های فیلم رشد چشم‌گیری پیدا کرد. بعد از این اتفاق لالا لند با ۴۳٪ افزایش فروش رو به رو شد.[۴۹] تا اواخر آوریل ۲۰۱۷ لالا لند ۱۵۱ میلیون دلار در آمریکا و کانادا و ۲۸۹٫۷ میلیون دلار نیز در باقی کشورها فروش کرد و جمع فروش جهانی خود را به ۴۴۰٬۷ رساند. لالا لند در حالی به این فروش دست یافت که تنها سی میلیون دلار خرج ساختنش شده بود. لالا لند بیستمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۶ شد[۵۰] و همچنین توانست پرفروش‌ترین فیلم غیر ابرقهرمانی و غیر انیمیشنی سال بشود.[۵۱]

بازخوردهاویرایش

 
جاستین هورویتز به همراه دیمین شزل و اما استون در نمایش لالا لند

لالا لند با استقبال بالایی رو به رو شد و هم از منتقدان نقدها و نمرات خوبی دریافت کرد و هم در میان مردم محبوب شد.منتقدان قلم داستانی، کارگردانی، موسیقی و بازی اما استون و رایان گاسلینگ را ستودند و لالا لند را در زمره بهترین آثار موزیکال و عاشقانه در تاریخ سینما جای دادند. سایت متاکریتیک لالا لند را بهترین فیلم سال ۲۰۱۶ معرفی کرد.[۵۲][۵۳][۵۴][۵۵] فیلم تا به حال بر اساس ۵۳ نقد از منتقدین وبگاه متاکریتیک نمره ۹۳/۱۰۰ را دریافت کرده[۵۶] و در سایت راتن تومیتوز نیز با استناد بر ۳۳۸ باز هم امتیاز ۹۳/۱۰۰ را گرفته‌است.[۵۷] همچنین لالا لند از نظر کاربران سایت بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها یکی از ۲۵۰ فیلم برتر تاریخ سینماست.[۵۸]

نظرات منتقدانویرایش

  • پیتر ترورس در مجله رولینگ استون به فیلم چهار ستاره کامل داد و نوشت: «گاسلینگ و استون از هر نظر معرکه‌اند. گرچه انصافاً این دو بازیگر شهودی به اندازه مثلاً فرد استر یا جینجر راجرز در عالم ژانر موزیکال زاده نشده‌اند اما تمنای میا و سباستین برای بیان خویش در قالبی تغزلی را فوق‌العاده زنده و احساس‌برانگیز جلوه می‌دهند. این دو بازیگر واقعاً سنگ تمام می‌گذارند. گاسلینگ با فیلم‌های عاشقانه قبلی اش همچون دفترچه خاطرات و ولنتاین غمگین باعث شده همیشه این تصور را داشته باشیم که از پس هر کاری بر می‌آید. اما استون تابناک است. او به‌طور غریزی دریافته که نقش عمری اش را پیدا کرده و از هرچه دارد برای آن مایه می‌گذارد. به صلاح خود آکادمی است کار استون، شزل و گاسلینگ و فیلم باشکوهشان را با ملاطفتی اسکاری بر صدر نشانند.»[۵۹]
  • جیمز براردینلی در ریل ویوز به فیلم ۳/۵ ستاره از ۴ داد و نوشت: «دیمین شزل نمی‌خواهد صرفاً داستانی تعریف کند (که این کار را می‌کند). نمی‌خواهد صرفاً مخاطبش را مسحور کند (البته این کار را انجام می‌دهد). نمی‌خواهد برای تأثیرگذار کردن داستانش به حس نوستالژی اتکا کند (گرچه این حس نقش مهمی در فیلم دارد). لالا لند صرفاً برترین موزیکال سینمایی از گذشته دور تاکنون نیست بلکه به احتمال زیاد برترین موزیکال سینمایی از هر نوعی در تاریخ سینماست. بله! این فیلمی است شورانگیز تر از شیکاگوی راب مارشال و بی‌نوایان تام هوپر. لالا لند فیلمی بی نقص است.»[۶۰]
  • ای. او. اسکات در نیویورک تایمز نوشت: «دیمین شزل کاری غیرممکن انجام داده‌است. لالا لند هم فیلمی رؤیایی و خوش رنگ است و هم یک درام عاشقانه درجه یک.»[۶۱]
  • پیتر بردشاو در گاردین به فیلم پنج ستاره کامل داد و از آن به عنوانی «موزیکالی درخشان و درجه یک» نام برد.[۶۲]
  • تام چاریتی در سایت‌اندساوند علاوه بر دادن امتیاز کامل به فیلم، مهارت کارگردانی دیمین شزل را ستود و نوشت: «دیمین شزل موفق شده با مهارتی مثال زدنی یک فیلم کمیاب و خالص بسازد که هم رمانس خوبی دارد و هم کمدی را به خوبی در خود حل می‌کند. لالا لند با آن رنگ‌های جنون‌آمیز آبی و زرد و سبزش درست مثل یک شعر حماسی عاشقانه می‌ماند.»[۶۳]
  • دایان دبراسکا در سینما اسکورپ علاوه بر تحسین فیلمبرداری و جنبه‌های بصری فیلم امتیاز کامل را به لالا لند داد و درباره‌اش نوشت: «لالا لند در نگاه اول شبیه به دیگر فیلم‌های موزیکال و عاشقانه‌ای می‌ماند که سعی می‌کند دربارهٔ اهمیت رؤیا داشتن حرف بزند اما نکته دقیقاً همینجاست:لالا لند بیشتر از آنکه دربارهٔ رؤیا حرف بزند آن را نشان می‌دهد و رمز موفقیتش نیز همین است.»[۶۴]

رکوردشکنیویرایش

 
دیمین شزل به همراه رایان گاسلینگ در پشت صحنه فیلم

در مراسم گلدن گلوب سال ۲۰۱۷ فیلم لا لا لند رکورد شکست و برنده هفت جایزه از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه شد.[۶۵] تا به حال هیچ فیلمی در تاریخ به این موفقیت دست پیدا نکرده‌است[۶۶]

همچنین لا لا لند در صدر فهرست نامزدهای هشتاد و نهمین دوره اسکار قرار گرفت. این فیلم در ۱۴ رشته از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگران نقش اصلی نامزد شده‌است. پیش از این فقط فیلم‌های همه چیز دربارهٔ ایو و تایتانیک به این افتخار دست پیدا کرده بودند.[۶۷] لالا لند افتخار آفرینی خود را در بفتا هم ادامه داد و برنده پنج جایزه از جمله بهترین فیلم و بهترین بازیگر نقش اول زن برای اما استون شد. در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار لا لا لند موفق شد شش جایزه اسکار از جمله بهترین کارگردانی برای دیمین شزل و بهترین بازیگر نقش اول زن برای اما استون را بدست آورد و از نظر تعداد دریافت اسکار هم رتبه اول را به خود اختصاص دهد. در این مراسم در اتفاقی نادر که در تاریخ اسکار سابقه نداشته‌است ابتدا نام لا لا لند به عنوان بهترین فیلم اعلام شد و سپس گفته شد اشتباه شده و جایزه به فیلم مهتاب تعلق گرفت.[۶۸]

آلبوم موسیقیویرایش

موسیقی متن لا لا لند
 
موسیقی متن اثر جاستین هورویتز
پخش ۹ دسامبر ۲۰۱۶ توسط اینتراسکوپ رکوردز
سبک پاپ-جاز
زمان ۴۵:۵۳
ناشر اینتراسکوپ رکوردز
تهیه‌کننده جوردن هورویتز

آلبوم موسیقی این فیلم که توسط جاستین هورویتز ساخته شده‌است در دو آلبوم مختلف در دسترس است.[۶۹] آلبوم اول شامل چهارده قطعه از جمله قطعه‌های با کلام و آهنگ معروف شهر ستاره‌ها می‌باشد و آلبوم دوم در سی قطعه بی‌کلام عرضه شده‌است.[۷۰] نکته جالب در مورد این آلبوم این است که آهنگ همان‌طور که در فیلم خوانده می‌شوند در آلبوم قرار گرفته‌اند. برای مثال در نسخه‌ای از ترانه شهر ستاره‌ها که رایان گاسلینگ و اما استون آن را با هم می‌خوانند صدای خنده این دو به وضوح در آهنگ شنیده می‌شود.[۷۰] علت این کار انتقال حس و حال واقعی کاراکترها و آهنگ به شنونده اعلام شده‌است.[۷۱]

 
سکانس معروفی که رایان گاسلینگ به تنهایی در اسکله قدم می‌زند و آهنگ شهر ستاره‌ها را می‌خواند در این محل فیلمبرداری شده‌است.

قطعه‌هاویرایش

شمارهنامهنرمندمدت
۱.«یک روز آفتابی دیگر»بازیگران لالا لند۳:۴۸
۲.«یک نفر در شلوغی»اما استون-کالی هرناندز-سونویا میزونو و جسیکا روث۱:۳۸
۳.«میا و سباستین»جاستین هورویتز۱:۳۸
۴.«یک شب عاشقانه»رایان گاسلینگ و اما استون۳:۵۷
۵.«عادت هرمان»جاستین هورویتز۱:۵۲
۶.«شهر ستاره‌ها»رایان گاسلینگ۱:۵۱
۷.«افلاک نما»جاستین هورویتز۴:۱۷
۸.«مونتاژ تابستان (مادلین)»جاستین هورویتز۲:۰۵
۹.«شهر ستاره‌ها»رایان گاسلینگ و اما استون۲:۳۰
۱۰.«آغاز یک آتش»جان لجند۳:۱۲
۱۱.«مهمانی ازدواج»جاستین هورویتز۱:۲۷
۱۲.«آزمون (احمق‌هایی که رؤیایی دارند)»اما استون۳:۴۸
۱۳.«سخن آخر»جاستین هورویتز۷:۳۹
۱۴.«پایان»جاستین هورویتز۰:۴۶
۱۵.«شهر ستاره‌ها (زمزمه)»اما استون۲:۴۳

نمایش خانگیویرایش

نسخه دیجیتال لالا لند بر روی دی وی دی در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ پخش شد و نسخه بلوری و بلوری HD نیز به همراه پشت صحنه و مراحل مختلف ساخت فیلم در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ در دردسترس عموم قرار گرفت.[۷۲]

نامزدی و جوایزویرایش

هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوبویرایش

  • برنده بهترین فیلم کمدی یا موزیکال
  • برنده بهترین بازیگر نقش اول زن فیلم کمدی یا موزیکال برای اما استون
  • برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال برای رایان گاسلینگ
  • برنده بهترین کارگردانی برای دیمین شزل
  • برنده بهترین فیلم‌نامه اورجینال برای دیمین شزل
  • برنده بهترین ترانه اورجینال برای ترانه شهر ستاره‌ها ساخته شده توسط جاستین هورویتز
  • برنده بهترین موسیقی متن برای جاستین هورویتز

هفتادمین دوره جوایز بفتاویرایش

  • برنده بفتای بهترین فیلم
  • برنده بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن برای اما استون
  • برنده بفتای بهترین کارگردانی برای دیمین شزل
  • برنده بفتای بهترین فیلم‌برداری برای لینوس ساندگرن
  • برنده بفتای بهترین موسیقی متن برای جاستین هورویتز
  • نامزد بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای رایان گاسلینگ
  • نامزد بفتای بهترین فیلم‌نامه غیر اقتباسی برای دیمین شزل
  • نامزد بفتای بهترین صدابرداری برای آی لینگ-لی و استیو مورو
  • نامزد بفتای بهترین طراحی صحنه برای سندی رینولدز-واسکو و دیوید وسکو
  • نامزد بفتای بهترین طراحی تولید برای شین ولینگتو و مگی اوریست
  • نامزد بفتای بهترین تدوین برای تام کراس

هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکارویرایش

برنده جایزه نتیجه
دیمین شزل جایزه اسکار بهترین کارگردانی برنده
اما استون
در نقش میا دولان
جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن برنده
جاستین هورویتز جایزه اسکار بهترین ترانه
برای ترانه شهر ستاره‌ها
متن ترانه از بنج پاسک جاستین پل
برنده
جاستین هورویتز جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم برنده
لینوس ساندگرن جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری برنده
سندی رینولدز-واسکو و دیوید وسکو جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه برنده
رایان گاسلینگ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
دیمین شزل جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی نامزدشده
اندی نلسون، آی لینگ-لی و استیو مورو جایزه اسکار بهترین صداگذاری نامزدشده
تام کراس جایزه اسکار بهترین تدوین نامزدشده
آی لینگ-لی و میلدرد لاتو مورگان جایزه اسکار بهترین تدوین صدا نامزدشده
ماری زوفرس جایزه اسکار بهترین طراحی لباس نامزدشده

واژه‌نامهویرایش

  1. Mandy Moore
  2. I Ran
  3. Mia Dolan
  4. Sebastian Wilder
  5. Keith
  6. Laura Wilder
  7. Greg
  8. Alexis
  9. Caitlin
  10. Bill
  11. Callie Hernandez
  12. Tracy
  13. David
  14. Damon Gupton
  15. Harry
  16. The Young Girls of Rochefort
  17. Fred Berger
  18. Black Label Media
  19. Patrick Wachsberger
  20. Cabaret

توضیحاتویرایش

  1. اصطلاح لا لا لند یا سرزمین رؤیایی اغلب در اشاره به شهر لس آنجلس و هالیوود به واسطه سبک زندگی پر زرق و برق و پر از بریز و بپاش در این شهر بکار می‌رود.

منابعویرایش

  1. Gleiberman, Owen (August 31, 2016). "Film Review: 'La La Land'". Variety. Archived from the original on June 20, 2018. Retrieved October 29, 2017. 
  2. Frater, Patrick (March 17, 2015). "Lionsgate Seals $1.5 Billion Deal With China's Hunan TV". Variety. Archived from the original on June 20, 2018. Retrieved March 1, 2017. 
  3. Lin, Lilian (January 25, 2017). "Will China Go Gaga for 'La La Land'?". The Wall Street Journal. Archived from the original on June 20, 2018. Retrieved March 1, 2017. 
  4. "La La Land (12A)". British Board of Film Classification. October 14, 2016. Archived from the original on June 20, 2018. Retrieved February 22, 2017. 
  5. Bart, Peter. "Peter Bart: 'La La Land' Adds Musical Backbeat To Wide-Open Awards Race". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 20, 2018. Retrieved December 2, 2016. 
  6. "La La Land (2016)". Box Office Mojo. Archived from the original on June 20, 2018. Retrieved December 22, 2017. 
  7. cite web|title=Golden Globe Awards Trivia|url=http://www.goldenglobes.com/trivia-0%7Cpublisher=Golden Globe|accessdate=January 8, 2017}}
  8. cite web|title='La La Land' breaks record for most Golden Globes won by a movie|url=http://www.latimes.com/entertainment/la-et-golden-globes-2017-live-la-la-land-breaks-record-for-most-1483935005-htmlstory.html%7Cpublisher=LA Times|date=January 8, 2017|accessdate=January 9, 2017
  9. citeweb|url=http://www.huffingtonpost.com/entry/la-la-land-won-more-globes-than-any-other-film-ever_us_58730d96e4b043ad97e435b0 |title=‘La La Land’ Won More Globes Than Any Other Film, Ever|date=8 January 2017|work=The Huffington Post |accessdate=9 January 2017
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ Anderson, Ariston (August 31, 2016). "'La La Land': Emma Stone, Director Damien Chazelle Talk Bringing Back Hope in Films". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 9, 2016. 
  11. ۱۱٫۰ ۱۱٫۱ Hipes, Patrick; Patten, Dominic (April 14, 2015). "Ryan Gosling & Emma Stone Circling Damien Chazelle's 'La La Land'". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved August 20, 2015. 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ ۱۲٫۲ Smith, Nigel M (September 8, 2016). "Damien Chazelle on La La Land: 'Los Angeles is full of people chasing dreams'". The Guardian. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 9, 2016. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ ۱۳٫۴ ۱۳٫۵ ۱۳٫۶ ۱۳٫۷ ۱۳٫۸ ۱۳٫۹ Ford, Rebecca (November 3, 2016). "How 'La La Land' Went From First-Screening Stumbles to Hollywood Ending". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved November 3, 2016. 
  14. Goldstein, Meredith. "'La La Land' could have been set in Boston". The Boston Globe. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved September 20, 2016. 
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ Murphy, Mekado (November 4, 2016). "L.A. Transcendental: How 'La La Land' Chases the Sublime". The New York Times. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved Nov 5, 2016. 
  16. Hammond, Pete (August 30, 2016). "Damien Chazelle's 'La La Land', An Ode to Musicals, Romance & L.A. , Ready to Launch Venice and Oscar Season". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 9, 2016. 
  17. Phillips, Michael (September 12, 2016). "Ryan Gosling sings, dances, reads in margins of Gene Kelly's annotated script". Chicago Tribune. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 10, 2016. 
  18. McGovern, Joe (February 2, 2017). "How America in Paris Won Best Picture and Changed Hollywood". Entertainment Weekly. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved September 24, 2017. 
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ McGovern, Joe (August 30, 2016). "La La Land director on the 'timeless glamour' of Ryan Gosling & Emma Stone". Entertainment Weekly. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 10, 2016. 
  20. ۲۰٫۰۰ ۲۰٫۰۱ ۲۰٫۰۲ ۲۰٫۰۳ ۲۰٫۰۴ ۲۰٫۰۵ ۲۰٫۰۶ ۲۰٫۰۷ ۲۰٫۰۸ ۲۰٫۰۹ ۲۰٫۱۰ Reegan, Rebecca (September 12, 2016). "With 'La La Land,' Emma Stone and director Damien Chazelle aim to show that original musicals aren't all tapped out". Los Angeles Times. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 10, 2016. 
  21. Hammond, Pete (September 3, 2016). "Tom Hanks Interrupts His Own 'Sully' Q&A To Lavishly Praise 'La La Land' – Telluride". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 9, 2016. 
  22. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام YM وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  23. Roxborough, Scott (September 25, 2016). "Zurich: Lionsgate's Patrick Wachsberger on His Journey from Jerry Lewis to 'Twilight,' 'La La Land'". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 10, 2016. 
  24. Wiest, Brianna. "Emma WATSON Almost Starred in 'La La Land'". Teen Vogue. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved April 25, 2017. 
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ ۲۵٫۲ Jones, Emma (October 6, 2016). "La La Land: Gosling and Stone serenade Hollywood". BBC. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 10, 2016. 
  26. Grobar, Matthew (November 5, 2016). "Emma Stone Reveals Unorthodox 'La La Land' Audition; Mel Gibson on 'Hacksaw Ridge' Inspiration – The Contenders". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved Nov 6, 2016. 
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ ۲۷٫۲ Gay, Jason (October 14, 2016). "Emma Stone Takes the Biggest Leap of Her Career With La La Land". Vogue. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 16, 2016. 
  28. "This painful audition scene in 'La La Land' was based on Ryan Gosling's real-life experience". Los Angeles Times. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved October 10, 2016. 
  29. Neha Prakash (February 9, 2017). "Emma Stone Talks About Meeting Ryan Gosling for the First Time 7 Years Ago". Glamour. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved June 22, 2018. 
  30. Hipes, Patrick (July 8, 2015). "Sonoya Mizuno, Jessica Rothe & Callie Hernandez Move into 'La La Land'". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved August 20, 2015. 
  31. Ford, Rebecca (July 10, 2015). "'La La Land' Adding 'American Horror Story' Actor Finn Wittrock (Exclusive)". The Hollywood Reporter. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved August 20, 2015. 
  32. Hipes, Patrick (August 4, 2015). "Rosemarie DeWitt Chimes in For 'La La Land'". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved August 20, 2015. 
  33. Kroll, Justin (August 4, 2015). "John Legend in Talks to Join Emma Stone and Ryan Gosling in Musical 'La La Land'". Variety. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved August 6, 2015. 
  34. A. Lincoln, Ross (August 11, 2015). "John Magaro Joins 'War Machine'; Jason Fuchs Moves to 'La La Land'". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved August 16, 2015. 
  35. Pederson, Erik (August 10, 2015). "Tony Sirico Joins Woody Allen's Latest; Meagen Fay Tunes Up for 'La La Land'". Deadline Hollywood. Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved January 12, 2017. 
  36. Lázaro, Margarita (January 13, 2017). "27 curiosidades de 'La La Land'". El Huffington Post (español). Archived from the original on June 22, 2018. Retrieved March 24, 2017. 
  37. . https://mobile.nytimes.com/2016/11/06/movies/la-la-land-stars-ryan-gosling-emma-stone-and-los-angeles.html?referer=https://www.google.co.in/. 
  38. http://www.indiewire.com/2016/11/oscars-2017-cinematography-shooting-on-film-la-la-land-fences-silence-1201745115/
  39. http://www.latimes.com/entertainment/envelope/91130420-132.html
  40. http://www.thereelbits.com/2016/12/15/review-la-la-land/
  41. http://motion.kodak.com/kodakgcg/us/en/motion/blog/blog_post/?contentid=4295000679
  42. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام ToolAutoGenRef5 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  43. . http://www.latimes.com/entertainment/envelope/91130420-132.html. 
  44. . http://www.labiennale.org/en/cinema/73rd-festival/line-up/off-sel/venezia73/la-la-land.html. 
  45. . http://variety.com/2016/film/festivals/damien-chazelles-la-la-land-to-open-venice-film-festival-in-competition-1201797771/. 
  46. . http://deadline.com/2016/09/telluride-film-festival-2016-lineup-full-list-1201811906/. 
  47. . http://www.ew.com/article/2016/07/26/toronto-film-festival-2016-lineup. 
  48. . http://www.imax.com/news/la-la-land-dances-select-imax-theatres. 
  49. . http://deadline.com/2017/01/dogs-purpose-split-resident-evil-gold-box-office-1201895463/. 
  50. . http://deadline.com/2017/03/la-la-land-box-office-profit-2016-1202047487/. 
  51. . http://www.boxofficemojo.com/movies/?id=lalaland.htm. 
  52. . http://www.chicagotribune.com/entertainment/movies/ct-la-la-land-rev-mov-0902-20160901-column.html. 
  53. . http://variety.com/2016/film/festivals/ryan-gosling-emma-stone-la-la-land-wow-venice-1201848676/. 
  54. . http://www.vanityfair.com/hollywood/2016/08/la-la-land-venice-reviews. 
  55. . http://www.metacritic.com/feature/best-movies-of-2016. 
  56. “La La Land”. Metacritic. Retrieved February 21, 2017. 
  57. . https://www.rottentomatoes.com/m/la_la_land/. 
  58. http://www.imdb.com/chart/top
  59. . http://www.rollingstone.com/movies/reviews/peter-travers-la-la-land-movie-review-w453736. 
  60. . http://www.reelviews.net/reelthoughts/reelthought_1483033865. 
  61. . https://www.nytimes.com/2016/12/08/movies/la-la-land-review-ryan-gosling-emma-stone.html. 
  62. . https://www.theguardian.com/film/2016/aug/31/la-la-land-review-ryan-gosling-emma-stone. 
  63. . http://www.bfi.org.uk/news-opinion/sight-sound-magazine/reviews-recommendations/la-la-land-first-look. 
  64. . http://cinema-scope.com/cinema-scope-online/la-la-land-damien-chazelle-us-special-presentations/. 
  65. بی‌بی‌سی. [عالم هپروت جوایز گلدن گلوب را درو کرد «عالم هپروت جوایز گلدن گلوب را درو کرد»]. 
  66. «فیلم «لالا لند» جوایز گلدن گلوب ۲۰۱۷ را درو کرد». یورونیوز فارسی. 
  67. «'فروشنده' نامزد اسکار شد». بی‌بی‌سی فارسی. 
  68. «اشتباه تاریخی در اسکار ۲۰۱۷: اسکار بهترین فیلم اشتباه خوانده شد». زومجی، ۹ اسفند ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۲۷ فوریه ۲۰۱۶. 
  69. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام ToolAutoGenRef6 وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  70. ۷۰٫۰ ۷۰٫۱ http://filmmusicreporter.com/2016/11/17/la-la-land-soundtrack-details/
  71. . http://www.billboard.com/articles/news/7647895/city-of-stars-la-la-land-best-original-song-2017-golden-globes/. 
  72. . http://lionsgateathome.com/la-la-land. 

پیوند به بیرونویرایش