باز کردن منو اصلی

لهجه کاشانی یا لهجه کاشی یا کاشونی یکی از لهجه‌های زبان فارسی است که در شهر کاشان و برخی روستاهای اطراف رواج دارد. این لهجه با گویش‌های بسیاری از روستاهای اطراف که از زبان‌های ایرانی مرکزی هستند متفاوت است.[۱] این لهجه با وجود تاثیرپذیری از فارسی معیار بسیاری از ویژگی‌های آوایی خود را حفظ کرده‌است.[۲]

محتویات

برخی کلمات کاشانیویرایش

فارسی کاشانی نحوهٔ تلفظ
مارمولک قَلمِجِه Ghalmejeh
دیگر، بعداً دِگِ Dege
قند قَ Gha
این/آن قسمت ای گُلِه Ee goleh
پسندیده، زیبا مَقبول Maghboul
گرفتن، خریدن اِسیدَن (مصدر) Essidan
بند لباس رِجِه Reje
قسمتی از چیزی آله Aleh
آرام، آهسته یاواش Yavash
دهان بُق Bogh
نسیم شِمال Shemal
اینقدر اِقِدِ Eghede
کنارش قرار بده تَنگِش نِه Tangesh neh
همین همی " Hemi"
به تو می‌گویم بشد می گو ام "Beshed Migooam"
سردمان شد چاییدیمو "Chayidimo"
بشین بیشی "Beyshi"
بخواب باخواب "Bakhab"

نمونه‌هایی از ضرب‌المثل‌هاویرایش

در زیر به برخی از ضرب‌المثل‌ها که در این لهجه رایج است اشاره می‌گردد:

  • لاف دِ غربِتُ گوز در بازار مسگرا: لاف‌زدن فرد بی‌شخصیت در جایی که او را نشناسند.

منابعویرایش

  • شاطری، علی‌اصغر (۱۳۹۴). ضرب‌المثلای کاشونی. مرسل. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۶۴۴۶-۸۰-۹.
  • عاطفی، حسن (۱۳۸۶). لغات و ضرب‌المثل‌های کاشانی. مرسل. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۹۷۲-۰۳۷-۱.

پانویسویرایش

جستارهای وابستهویرایش