باز کردن منو اصلی

لیندون بی. جانسون

سیاست‌مدار آمریکایی
(تغییرمسیر از لیندون ب. جانسون)

لیندون جانسون (به انگلیسی: Lyndon B. Johnson) (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۰۸ – درگذشتهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳) سی و ششمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات است.

لیندون جانسون
37 Lyndon Johnson 3x4.jpg
لیندون جانسون
۳۶مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ – ۲۰ ژانویه ۱۹۶۹
معاون رئیس‌جمهورهیوبرت هامفری
پس ازجان اف. کندی
پیش ازریچارد نیکسون
۳۷مین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
رئیس جمهورجان اف. کندی
پس ازریچارد نیکسون
پیش ازهیوبرت هامفری
سناتور از ایالت تگزاس
اطلاعات شخصی
زاده
لیندون بینز جانسون

۲۷ اوت ۱۹۰۸
استون‌وال، تگزاس، ایالات متحده آمریکا
درگذشت۲۲ ژانویهٔ ۱۹۷۳ (۶۴ سال)
استون‌وال، تگزاس، ایالات متحده آمریکا
ملیت ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسیدموکرات
همسر(ان)لیدی برد جانسون
فرزندانلیندا، لوسی
اقامتگاهپارک تاریخی ملی لیندون بی. جانسون
محل
تحصیل
دانشگاه ایالتی تگزاس در سن مارکوس
شغلسیاستمدار
تخصصمعلم
مذهبمریدان مسیح
امضا
خدمات نظامی
خدمت/شاخهنیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
درجهستوان
جنگ‌ها/عملیات‌هاجنگ دوم جهانی

جانسون معاون جان اف کندی رئیس‌جمهور آمریکا بود که در پی قتل او در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ در شهر دالاس ایالت تگزاس به مقام ریاست جمهوری رسید و پس از پایان دورهٔ ریاست جمهوری کندی در دور بعدی انتخابات مقابل بری گلدواتر با اختلاف بالا پیروز شد. جانسون در مقام ریاست جمهوری مورد حمایت قوی حزب دمکرات بود. او مسئول طراحی جامعه بزرگ بود که قوانینی را ایجاد کرد که جنبش حقوق مدنی، سخن پراکنی عمومی، مدیکر، مدیکید، حفاظت محیط زیست، کمک به آموزش و «جنگ با فقر» را در بر می‌گرفت. جانسون به دلیل شخصیت سلطه جوی خود و «شیوهٔ جانسونی» خود، مجبور کردن سیاستمداران قدرتمند به منظور پیشبرد قوانین معروف بود.

جانسون دخالت آمریکا در جنگ ویتنام را از ۱۶٬۰۰۰ سرباز/مستشار در ۱۹۶۳ به ۵۵۰٬۰۰۰ سرباز در ۱۹۶۸ رساند و تلفات آمریکا افزایش یافت و روند صلح متوقف شد. این مداخلات منجر به شکل‌گیری یک جنبش بزرگ ضد جنگ در دانشگاه‌ها و خارج از کشور شد. پس از ۱۹۶۵ در بیشتر شهرهای بزرگ شورش‌های تابستانی شکل گرفت و نرخ جنایت افزایش یافت. در ۱۹۶۸ پس از عملکرد ناموفق در انتخابات مقدماتی نیوهمپشر برای انتخاب مجدد تلاشی نکرد. مورخین دورهٔ او را اوج لیبرالیسم در آمریکا پس از نیودیل می‌دانند.

او دانش‌آموخته دانشگاه ایالتی تگزاس است.[۱]

سرگذشت سیاسیویرایش

جانسون پس از کسب افتخاراتی چند در زمینه دفاع از کشور آمریکا در برابر دشمنان این کشور و ارتقا در مجلس سنای آمریکا در سال ۱۹۶۰ تلاش برای دریافت عنوان نامزدی دموکرات‌ها را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری همین سال، آغاز کرد. هنگامی که از جان اف کندی در این مبارزه شکست خورد، بسیاری از دوستان نزدیک خود را پس از پذیرش پست معاونت در کابینه کندی به تعجب و شگفتی واداشت.

زمانی که کندی در دالاس مورد سوءقصد قرار گرفت، جانسون در اتومبیلی دیگر در کاروان ریاست جمهوری شاهد اصابت گلوله به وی بود. جانسون پس از مرگ کندی در هواپیمای جت مخصوص رئیس‌جمهور در فرودگاه دالاس سوگند ریاست جمهوری ادا کرد.

در دوران زمامداری جانسون مجلس سنای آمریکا قوانین متعددی را در زمینه حقوق مدنی، آموزشی و رفاهی به تصویب رساند. سنا همچنین تلاشی را برای مبارزه با فقر که جانسون از آن با عنوان «جنگ علیه فقر» یاد کرد، در دستور کار قرار داد. لیندون جانسون در سال ۱۹۶۴ به عنوان نامزد دموکرات‌ها در انتخابات شرکت کرد و گوی سبقت را از «بری گلدواتر» رقیب اصلی‌اش ربود. تراژدی جنگ جنوب شرق آسیا و شورش‌های خیابانی در داخل از جمله وقایع مهم تاریخی دو سال پایانی دوران تصدی جانسون هستند. لیندون جانسون در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۳ در سن ۶۴ سالگی درگذشت.

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

جستارهای وابستهویرایش

پیوند به بیرونویرایش

الگو:شخصیت‌های جنگ سرد