باز کردن منو اصلی

باشگاه فوتبال لیورپول

باشگاه فوتبال انگلیسی

باشگاه فوتبال لیورپول (به انگلیسی: Liverpool Football Club) یکی از باشگاه‌های حرفه‌ای فوتبال در لیگ برتر انگلستان است که مرکز آن در شهر لیورپول انگلستان قرار دارد. این باشگاه با پنج عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا،[۳] سه عنوان در لیگ اروپا[۳] و سه عنوان قهرمانی دیگر در سوپر جام اروپا[۳] یکی از موفق‌ترین تیم‌ها در رقابت‌های اروپایی محسوب می‌شود.[۴] همچنین لیورپول با هجده عنوان قهرمانی در لیگ،[۵] هفت عنوان در جام حذفی[۶] و کسب هشت عنوان قهرمانی در جام اتحادیه[۷]باشگاه لیورپول پرافتخار ترین تیم انگلیسی در مسابقات داخلی است.با۴۳کاپ و اول و منچستریونایتد با۴۲ کاپ در رده ی دوم قرار دارد [۸]

لیورپول
Liverpool
لوگو باشگاه لیورپول
نام کاملباشگاه فوتبال لیورپول
لقبسرخ‌ها (به انگلیسی: The Reds)
نام کوتاهLFC
تأسیس۳ ژوئن ۱۸۹۲ (۱۲۶ سال پیش)[۱]
ورزشگاهآنفیلد
گنجایش۵۴٬۰۷۴[۲]
مالکگروه ورزشی فین‌وی
مدیر عاملتام ورنر
مربییورگن کلوپ
لیگلیگ برتر
۱۹–۲۰۱۸دوم
وبگاهوبگاه رسمی
A red shirt with a white stripes at the top, down the sides and arms. Red shorts with white stripes down the side. Red socks with white stripes at the top.
لباس اول
لباس دوم
لباس سوم

این باشگاه در سال ۱۸۹۲ میلادی تأسیس و به سرعت در فوتبال انگلستان تبدیل به تیمی قدرتمند شد. به نحوی که در طی سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۴۷، پنج بار به عنوان قهرمانی لیگ دسته اول دست یافت. با این وجود، لیورپول در اوایل دهه ۵۰ میلادی دچار افت شد و پس از حذف از لیگ دسته اول، هشت سال را در لیگ دسته دوم سپری کرد. در سال ۱۹۵۹ بیل شنکلی به سرمربی‌گری این تیم گماشته شد که این باشگاه در فصل سوم حضور شنکلی در این سمت (۱۹۶۱–۶۲) با قهرمانی در پیکارهای دستهٔ دوم، به دسته بالاتر صعود کرد. بازیکنان لیورپول به‌طور سنتی پیراهن‌های سفید و قرمز به تن می‌کردند اما در نوامبر ۱۹۶۴ میلادی لباس این تیم به صورت یک‌دست به رنگ قرمز تغییر یافت.[۹]
در سال ۱۹۸۵ فاجعه ورزشگاه هیسل باعث خدشه‌دار شدن نام باشگاه در سطح اروپا شد. در این حادثه ۳۹ هوادار یوونتوس به دلیل فروریختن دیواره ورزشگاه کشته‌شدند.[۱۰] چهار سال پس از آن، باشگاه لیورپول متحمل فاجعه دیگری شد. در این فاجعه که به سانحه هیلزبورو مشهور است، ۹۶ نفر از هواداران لیورپول تحت فشار هجوم تماشاگران بین حصار ورزشگاه کشته شدند. به یاد جان باختگان این حادثه دو شعله فروزان به نشان باشگاه افزوده شد. هر دو فاجعه اثرات و واکنش‌های وسیعی بر فوتبال اروپا، انگلستان و خود باشگاه تا به امروز به دنبال داشته‌است.
باشگاه فوتبال لیورپول از زمان شکل‌گیری آن تا به امروز در ورزشگاه آنفیلد بازی می‌کند. طرح‌هایی در دست بود که ورزشگاه جدیدی در استنلی پارک ساخته شود که بر اساس این طرح‌ها معین شده‌بود تا پایان سال ۲۰۱۱ ورزشگاه جدید در این مکان ساخته شود اما به دلیل شرایط نامساعد اقتصادی ساخت این برنامه به حالت تعلیق درآمد. با به وجود آمدن این شرایط، برنامهٔ ذکر شده جای خود را به طرح افزایش گنجایش ورزشگاه آنفیلد تا سقف ۵۴۰۰۰ نفر داد.[۱۱] لیورپول پایگاه هواداری بزرگ و وسیعی در سراسر جهان دارد و در این امر با دیگر باشگاه‌های بزرگ رقابت می‌کند. این باشگاه هفتمین باشگاه پرطرفدار فوتبال در جهان است[۱۲][۱۳][۱۴]

اصلی‌ترین رقبای لیورپول در انگلستان تیم‌های منچستریونایتد، و اورتون هستند.[۱۵][۱۶]

تاریخچه

سال‌های آغازین (۱۸۹۲–۱۹۵۹)

 
باشگاه فوتبال لیورپول در نخستین سال بنیان‌گذاری، فصل ۱۸۹۲–۱۸۹۳

بنیان‌گذاری باشگاه فوتبال لیورپول و پنج عنوان قهرمانی در لیگ دسته اول از مهم‌ترین رویدادهای این دوره از تاریخ باشگاه لیورپول هستند. تاریخچهٔ تأسیس باشگاه لیورپول، کاملاً در ارتباط با رقیب محلی‌اش اورتون و شهردار صاحب کارخانه آبجو سازی لیورپول به نام جان هولدینگ است. او در آنفیلدرود زمینی را به اورتون اجاره داد که این باشگاه از آن زمان به بعد در آن زمین، بازی‌های خانگی‌اش را برگزار می‌کرد. با قهرمانی تیم اورتون در فصل ۱۸۹۱ و هم‌چنین کسب اولین موفقیت‌های بزرگ، به وجهه و محبوبیت تیم به میزان زیادی افزوده شد. در سال ۱۸۹۲ هولدینگ اجاره زمین را بالا برد. باشگاه اورتون تصمیم گرفت آنفیلدرود را ترک کند و یک زمین در آن نزدیکی بخرد تا از آن پس بازی‌های خانگی‌اش را در آن انجام دهد. به دنبال اختلافات پیش آمده، جان هولدینگ با ورزشگاهی خالی روبرو شد و بنابر شرایط پیش آمده تصمیم گرفت باشگاه لیورپول اف. سی را تأسیس کند و ورزشگاه آنفیلد را در اختیار آن قرار دهد.[۱۷] نخستین بازی تیم تازه تأسیس هولدینگ در ۱ سپتامبر ۱۸۹۲، بازی دوستانه در برابر تیم روترهام تاون بود.[۱۸]

نخستین تیم لیورپول در سال ۱۸۹۲ بنیان نهاده شد[۱۹] که متشکل از اکثریت بازیکنان اسکاتلندی و اقلیت انگلیسی بود[۱۹][۲۰] که با پیراهن‌های آبی – سفید بازی می‌کردند،[۲۱] اما پس از چهار سال از بنیان‌گذاری باشگاه در سال ۱۸۹۶ رنگ پیراهن باشگاه به قرمز – سفید تغییر کرد.[۲۲] این تیم نخستین بار در فصل ۱۸۹۲–۹۳ در لیگ منطقهٔ لانکاشر شرکت کرد که با قهرمانی در این پیکارها به لیگ دسته دوم راه پیدا کرد[۲۳] نخستین بازی رسمی تاریخ باشگاه لیورپول در این لیگ با تیم هایروالتون در ورزشگاه آنفیلد در تاریخ ۳ سپتامبر ۱۸۹۲ برگزار شد که لیورپول با نتیجه ۸ بر ۰ حریف خود را از پیش روی برداشت.[۱۹] لیورپول توانست برای نخستین بار در فصل ۱۸۹۴–۹۵ در سطح اول فوتبال انگلیس یعنی رقابت‌های لیگ دسته اول شرکت کند که نخستین رویارویی با رقیب همشهری نیز در همین فصل روی داد.[۲۴] لیورپول اولین فصل بازی در لیگ دسته اول را با ایستادن در انتهای جدول به پایان برد و دوباره به لیگ دسته دوم سقوط کرد،[۲۵] برخلاف اورتون که در آن فصل در جایگاه دوم جدول جای گرفت[۲۶].

 
جان هولدینگ، بنیان‌گذار باشگاه فوتبال لیورپول

در سال بعد، لیورپول در رقابتی تنگاتنگ با منچستر سیتی که با آن هم امتیاز بود، این تیم را پشت سر گذاشت و یک‌بار دیگر به دسته اول راه یافت.[۲۷] لیورپول از آن پس جای خود را در این لیگ تثبیت کرد و توانست در سال ۱۹۰۱ برای نخستین مرتبه قهرمان لیگ انگلیس شود[۲۸] لیورپول در این فصل با به ثمر رساندن ۵۹ گل بهترین خط حمله لیگ را نیز به دست آورد[۲۷] همچنین سم ریبولد با زدن ۱۸ گل، بهترین گل‌زن لیورپول در این فصل شد.[۲۹]

لیورپول در فصل ۱۹۰۳–۰۴ به دسته دوم سقوط کرد[۳۰] که پس از بازگشت دوباره به لیگ دسته اول، برای دومین مرتبه در سال ۱۹۰۶ به عنوان قهرمانی لیگ دسته اول دست یافت.[۳۱] در آغاز فصل، اورتون بیشترین شانس قهرمانی را داشت، و همگان انتظار داشتند تا لیورپول در جام حذفی به قهرمانی برسد. همه چیز دقیقاً برعکس شد، لیورپول قهرمان لیگ شد و جام حذفی به اورتون رسید. این دو باشگاه همشهری، سه بار موفق شده‌اند که در یک فصل، هردو جام را به شهر خود ببرند، موفقیتی که یک بار نیز نصیب منچستر یونایتد و منچستر سیتی و یک بار نیز نصیب دو تیم همشهری آرسنال و تاتنهام و همچنین آرسنال و چلسی شده‌است.

 
الکس ریزبک، اولین کاپیتان لیورپول که با این تیم قهرمان لیگ دسته اول شد (۱۹۰۰–۰۱)

لیورپول پس از دومین قهرمانی، پایه‌هایش را در لیگ دسته اول محکم‌تر کرد، بدون اینکه در سال‌های بعد به موفقیت چشمگیری دست پیدا کند. آن‌ها تا بروز ناگهانی جنگ جهانی اول، نقشی متوسط در لیگ دسته اول را ایفا می‌کردند، اما به هرحال توانستند در سال ۱۹۱۴ برای نخستین بار به فینال جام حذفی راه یابند که در بازی پایانی ۱–۰ مغلوب حریف خود بارنلی شدند.[۳۲] لیورپول پس از جنگ جهانی اول دو سال پیاپی در سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۲۳ قهرمان لیگ دسته اول شد و در همان سال توسط وینسته چنگرتا مالک منچستر یونایتد خریداری شد.[۳۳][۳۴] پس از جنگ جهانی دوم لیورپول بار دیگر در سال ۱۹۴۷ قهرمان لیگ شد که پس از این قهرمانی با افتی محسوس این تیم در فصل ۱۹۵۳–۵۴ به لیگ دسته دوم سقوط کرد. در این فصل لیورپول در ۴۲ بازی با کسب ۲۸ امتیاز در رتبه پایانی جدول رده‌بندی قرار گرفت.[۳۵] از برجسته‌ترین بازیکنان این دوره تاریخ باشگاه لیورپول می‌توان به جک پارکینسون، هری چمبرز، گوردون هاجسون، الیشا اسکات، باب پیزلی، ادی اسپایسر و بیلی لیدل اشاره کرد.

عصر بیل شنکلی تا فاجعه هیسل (۱۹۵۹–۱۹۸۵)

این دوره را می‌توان درخشان‌ترین و پرافتخارترین سال‌های تاریخ باشگاه دانست به‌گونهٔ که این تیم در طی این سال‌ها توانست ۱۰ بار فاتح لیگ دسته اول، ۲ بار جام حذفی، ۴ بار در جام اتحادیه، ۴ عنوان در جام باشگاه‌های اروپا، ۲ عنوان در جام یوفا، ۱ عنوان در سوپر جام اروپا و ۹ عنوان قهرمانی در جام خیریه را به دست آورد.

 
مجسمهٔ بیل شنکلی در فضای بیرونی ورزشگاه آنفیلد

این دوره با گماشته شدن بیل شنکلی به عنوان سرمربی باشگاه آغاز شد. زمانی که شنکلی به این سمت برگزیده شد، لیورپول پنج سال را در لیگ دسته دوم بازی می‌کرد. شنکلی در بدو ورود به باشگاه با اخراج ۲۴ بازیکن و تأسیس اتاق "The Boot Room" در محوطهٔ کناری ورزشگاه آنفیلد انقلابی نوین در سطح باشگاه بحران زدهٔ آن روزهای لیورپول به وجود آورد. برای او نظم و انضباط، روحیه جنگندگی و یکی بودن با باشگاه مهم‌ترین مسئله بود.[۳۶] در نخستین سال حضور، او با خرید دو بازیکن به نام یان کلهن و راجر هانت سعی در بهبود عملکرد تیم داشت که همین دو بازیکن نیز بعدها به دو تن از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه بدل شدند. لیورپول سه سال با هدایت بیل شنکلی در دسته دوم حضور داشت که در فصل سوم(۱۹۶۱–۶۲) با قهرمانی در این رقابت‌ها بار دیگر به لیگ دسته اول بازگشت و از آن زمان تاکنون همواره در سطح اول رقابت‌های فوتبال انگلیس حضور داشته‌است. فصل ۱۹۶۴–۶۵ با سرمربی‌گری بیل شنکلی، آغاز عصر طلایی این باشگاه در سطح انگلیس و اروپا بود. لیورپول در این فصل با کسب ۵۷ امتیاز بالاتر از منچستریونایتد و اورتون به مقام قهرمانی دست یافت.[۳۷] این قهرمانی ششمین قهرمانی تاریخ لیورپول در لیگ بود که به‌دست می‌آمد.

تحت مدیریت بیل شنکلی، لیورپول سه عنوان قهرمانی در لیگ، دو عنوان در جام حذفی و یک عنوان در جام یوفا، که نخستین جام اروپایی تاریخ باشگاه محسوب می‌شد را به‌دست‌آورد. این قهرمانی در جام یوفا که در سال ۱۹۷۳ با غلبه بر مونشن گلادباخ به‌دست آمد، سبب آغاز عصر طلایی لیورپول در سطح اروپا شد.[۳۸] جملات و گفتاوردهای زیادی از بیل شنکلی، اسطوره باشگاه لیورپول، برجای مانده که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به این گفتاورد استناد کرد:

برخی از مردم گمان می‌کنند فوتبال مسئله مرگ و زندگی است. من از چنین طرز فکری ناامید می‌شوم. می‌توانم به شما اطمینان بدهم که [فوتبال] مسئلهٔ خیلی خیلی مهم‌تری از مرگ و زندگی است.[۳۹]
پس از دوره پانزده سالّهٔ سرمربی‌گری شنکلی در لیورپول، در سال ۱۹۷۴ دستیار او، باب پیزلی به عنوان سرمربی لیورپول برگزیده شد. پیزلی در بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۳ این سمت را بر عهده داشت، دورانی که از آن به عنوان درخشان‌ترین دوران تاریخ باشگاه لیورپول نام برده می‌شود، سال‌های که نمایش‌های او با این تیم، دوران بیل شنکلی را تداعی می‌کرد. پیزلی در طی این ۹ سال با کسب ۲۰ جام مختلف، لیورپول را تبدیل به قدرت اصلی فوتبال در قاره اروپا و انگلیس کرد.[۴۰][۴۱] باب پیزلی تا به امروز تنها سرمربی است که توانسته با یک تیم سه بار قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شود.[۴۲] هم‌چنین پیزلی در رده‌بندی تأثیرگذارترین سرمربیان تاریخ فوتبال جهان در رتبه ششم این جدول جای دارد.[۴۳]

افتخارات لیورپول در طی سال‌های سرمربی‌گری باب پیزلی

فصل ۱۹۷۴
۱۹۷۵
۱۹۷۵
۱۹۷۶
۱۹۷۶
۱۹۷۷
۱۹۷۷
۱۹۷۸
۱۹۷۸
۱۹۷۹
۱۹۷۹
۱۹۸۰
۱۹۸۰
۱۹۸۱
۱۹۸۱
۱۹۸۲
۱۹۸۲
۱۹۸۳
لیگ دسته اول
   
   
   
جام حذفی
جام اتحادیه      
جام خیریه            
جام باشگاه‌های اروپا      
جام یوفا  
سوپر جام اروپا  
 
دروازه یادبود باب پیزلی، پرافتخارترین سرمربی تاریخ باشگاه لیورپول، ورزشگاه آنفیلد.

پس از پیزلی، دستیار او جو فاگان به سمت سرمربی‌گری این تیم برگزیده شد. فاگان در فصل اول حضور خود(۱۹۸۳–۸۴) در این باشگاه به عنوان سرمربی توانست سه‌گانه لیگ، اتحادیه و جام باشگاه‌های اروپا را برای لیورپول کسب کند[۴۴][۴۵]. در فینال جام باشگاه‌های اروپا فصل ۱۹۸۳–۸۴ لیورپول در شهر رم پس از تساوی ۱–۱ با حریف خود، آ.اس. رم، توانست در ضربات پنالتی حریف خود را از پیش روی بردارد و برای چهارمین مرتبه قهرمان اروپا شود.[۴۶] در فصل بعد لیورپول در پیکارهای لیگ به مقام دوم دست یافت و در پی حذف از جام حذفی و جام اتحادیه، تنها امید خود را برای کسب جام در مسابقات باشگاه‌های اروپا جستجو می‌کرد، لیورپول پس از حذف پاناتینایکوس در نیمه پایانی جام باشگاه‌ها به دیدار پایانی این پیکارها راه یافت که در آن بازی در شهر بروکسل باید به مصاف تیم یوونتوس می‌رفت اما حادثهٔ هیسل که پیش از آغاز این مسابقه در ورزشگاه محل برگزاری رخ داد، باعث پایان یافتن عصر طلایی لیورپول در سطح اروپا شد.

یک ساعت پیش از آغاز مسابقه فینال در ورزشگاه هیسل، تماشاگران لیورپول با شکستن فنس‌هایی که میان آنان و طرفداران یوونتوسی قرار داده شده‌بود به سمت طرفداران یوونتوس حمله‌ور شده و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار دادند، طرفداران یوونتوسی که کاملاً غافلگیر شده بودند، ناچار با آنان درگیر شده و به ناگاه عقب‌نشینی کردند؛ فشار یوونتوسی‌ها به دیوارهای پیرامون ورزشگاه، منجر به ویرانی آن گشت و سبب گشت که دیوار بر روی آنان ویران شود. این حادثه سبب کشته شدن ۳۹ نفر و زخمی شدن ۶۰۰ نفر شد که اکثراً از طرفداران یوونتوس بودند. این فاجعه را سیاه‌ترین ساعت در تاریخ مسابقات یوفا نام‌گذاری کرده‌اند.[۴۷] اما با کمال تعجب، این مسابقه در همان روز در حضور تماشاگران برگزار شد که یوونتوس با نتیجه ۱ بر ۰ این بازی را برنده شد. این حادثه اثرات و واکنش‌های وسیعی بر فوتبال انگلستان برجای گذاشت به گونهٔ که سبب محرومیت ۵ سالهٔ تمامی تیم‌های انگلیسی و محرومیت ۶ سالهٔ لیورپول از حضور در تمامی رقابت‌های اروپایی شد.[۴۸][۴۹]
از بزرگترین بازیکنان این دوره از تاریخ باشگاه لیورپول (۱۹۵۹–۱۹۸۵) می‌توان به بازیکنانی هم‌چون: راجر هانت، کنی دالگلیش، یان کلهن ،کوین کیگان، فیل نیل، ری کلمنس، آلان کندی، فیل تامپسون، گرام سونس، املین هیوز و یان راش اشاره کرد.

۱۹۸۵ تاکنون

پس از حادثه هیسل، کنی دالگلیش به عنوان سرمربی - بازیکن در لیورپول آغاز به کرد که در فصل نخست سرمربی‌گریش (۱۹۸۵–۸۶) توانست این تیم را فاتح لیگ و جام حذفی کند. این برای نخستین بار بود که لیورپول در یک سال توامان قهرمان لیگ و جام حذفی می‌شد.[۵۰] در فصل بعد نیز کنی دالگلیش هم‌چنان به‌عنوان سرمربی - بازیکن هدایت این تیم را بر عهده داشت. در این فصل لیورپول پس از اورتون مقام دوم لیگ را به دست آورد و پس از حذف در جام حذفی، در فینال جام اتحادیه ۱۹۸۷ با نتیجه ۲–۱ مغلوب آرسنال شد. در پی این نتایج دالگلیش تصمیم گرفت که با خرید چند بازیکن جدید روند نتیجه‌گیری باشگاه را باری دیگر ترمیم کند. او با خرید بازیکنانی هم مانند: جان بارنز، جان الدریج و پیتر بیردزلی عملکرد تیم را دوباره احیا کرد. اما بروز حادثهٔ دیگر در سال ۱۹۸۹ سبب شد بار دیگر باشگاه وارد بحرانی تازه شود.

 
بنای یادبود قربانیان هیلزبورو در محوطهٔ بیرونی آنفیلد

این حادثه معروف به فاجعه هیلزبورو است که در روز ۱۵ آوریل ۱۹۸۹ در جام حذفی انگلیس در دیدار نیمه پایانی مقابل ناتینگهام فارست رخ داد. این حادثه در حالی روی داد که بیش از گنجایش ورزشگاه بلیت فروخته شده بود در نتیجه به علت تراکم بیش از حد تماشاگران در ورزشگاه هیلزبورو شهر شفیلد، هواداران لیورپول مأیوسانه سعی کردند خود را از ازدحام جمعیت نجات دهند که به همین سبب راه خروج که تنها از یک تونل تشکیل می‌شد، به سرعت و به‌طور کامل مسدود شد. در همین حین، واکنش پلیس برای جلوگیری از ازدحام، باعث شد تا عده‌ای بیشتر از مردم زیر دست و پا له شده و کشته شوند.[۵۱] در این حادثه ۷۶۶ نفر زخمی و ۹۶ هوادار لیورپول جان خود را از دست دادند.[۵۲] انگشت اتهام از همان ابتدا به سوی تماشاگران لیورپول گرفته شد و دولت و پلیس دلیل فاجعه را «ازدحام جمعیت و اوباش‌گری تماشاگران لیورپول» اعلام کردند و ریاست وقت یوفا از هواداران لیورپول با عنوان «هیولا» یاد کرد، اما با گذر زمان مشخص گردید که پلیس و مسئولان برگزاری این مسابقه مقصران بروز این فاجعه انسانی بودند.[۵۳] در سال ۲۰۱۲ دیوید کامرون نخست‌وزیر انگلیس طی یک سخنرانی رسمی در مجلس عوام اعلام کرد که «بی عدالتی مضاعف» در حق کشته شدگان این حادثه رخ داده و از این که سعی شده قربانیان حادثه به عنوان مقصران حادثه قلمداد شوند، از خانواده آنان به صورت رسمی عذر خواهی کرد.[۵۴][۵۵]

 
تصویری از پنجمین جام اروپایی لیورپول، فینال ۲۰۰۵ استانبول

با وجود آنکه لیورپول توانست با پیروزی بر تیم اورتون در بازی فینال، قهرمان جام حذفی سال ۱۹۸۹ شود، اما پس از این حادثه لیورپول در یکی از دشوارترین مراحل تاریخ خود قرار گرفت به گونهٔ که دیگر هیچ‌گاه نتوانست مانند سابق در لیگ انگلیس و جام باشگاه‌های اروپا نتیجه بگیرد. آن‌ها یک سال پس از این حادثه، از سال ۱۹۹۰ تا به امروز، دیگر هیچ‌گاه نتوانسته‌اند قهرمان لیگ انگلیس شوند. این تیم در دهه نود میلادی به‌طور کامل به یک تیم معمولی تبدیل شده بود، به نحوی که در این دهه تنها یک مرتبه در فینال ۱۹۹۲ با شکست ساندرلند قهرمان جام حذفی شد.[۵۶] از دیگر افتخارات این تیم در این دهه، ۱ قهرمانی در جام اتحادیه و ۱ قهرمانی در جام خیریه بود. با ظهور نسلی جدید در این باشگاه هم مانند: رابی فاولر، مایکل اوون، جیمی ردنپ، جیمی کاراگر، استیو مک‌منمن و استیون جرارد و با سرمربی‌گری ژرارد هولیه بار دیگر لیورپول به روزهای اوج خود در اروپا نزدیک شد. آنان توانستند در فصل ۲۰۰۰–۰۱ سه جام یوفا، اتحادیه و جام حذفی را توامان فتح کنند. در فینال جام یوفا لیورپول توانست با نتیجه ۵–۴ تیم دیپورتیو آلاوس اسپانیا را شکست دهد.[۵۷]

پس از هولیه این تیم در مسابقات بین‌المللی با مربی جدید خود، رافائل بنیتز اسپانیایی روند رو به رشدی را تجربه کرد. این تیم در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۰۴–۰۵ در روز ۲۵ مه ۲۰۰۵ به فینال لیگ قهرمانان رسید و در یک دیدار تماشایی در مقابل آ.ث. میلان، درحالی که با سه گل عقب بود بازی را به تساوی کشاند و توانست این تیم را در ضربات پنالتی با نتیجه ۶ بر ۵ مغلوب کرده و به طرزی باورنکردنی، جبران سال‌های بی‌فروغش را بنماید و برای پنجمین مرتبه قهرمان اروپا شود.[۵۸] اما برخلاف این جام، در همان فصل در لیگ برتر انگلیس، به مقامی بالاتر از رده پنجم دست نیافت.

به دلیل یک تغییر قانون کوتاه مدت در یوفا، لیورپول اجازه یافت در فصل ۲۰۰۵–۰۶ بعد از پشت سر گذاشتن سه مرحله مقدماتی، در لیگ قهرمانان بازی کند. اما نتوانست در این جام موفق شود. البته در همان سال عنوان قهرمانی جام حذفی را به دست آورد.[۵۹] لیورپول در سال ۲۰۰۷ نیز به فینال لیگ قهرمانان رسید که در شهر آتن با نتیجه ۲–۱ مغلوب آ.ث. میلان شد.[۶۰] در فصل ۲۰۱۳–۱۴ لیورپول پس از پنج سال غیبت در لیگ قهرمانان اروپا توانست با ایستادن در رتبه دوم جدول لیگ برتر جواز حضور در مسابقات لیگ قهرمانان را به دست آورد. لیورپول در این فصل با ارائه بازی‌های زیبا و درخشش دو مهاجم خود لوییز سوارز و دنیل استوریج و با زدن ۱۰۱ گل در مسابقات لیگ، بار دیگر توجهات را به سوی خود جلب کرد.[۶۱]

رنگ و نماد باشگاه

در طول تاریخ باشگاه لیورپول، رنگ لباس خانگی این تیم اغلب قرمز بوده اما در بدو تأسیس باشگاه، بازیکنان لباس آبی و سفیدی بر تن می‌کردند که به لباس باشگاه اورتون شباهت داشت. اما از سال ۱۸۹۶ میلادی رنگ لباس خانگی این تیم، به رنگ قرمز تغییر یافت.[۶۲]

در ژانویهٔ ۲۰۱۲ این باشگاه اعلام کرد که قراردادی به مبلغ ۲۵ میلیون پوند با واریور بسته‌است که از فصل ۲۰۱۲–۱۳ به مدت شش سال این شرکت به جای آدیداس لباس‌های باشگاه را تولید کند اما با فسخ قرارداد، از آغاز فصل ۲۰۱۵–۱۶، شرکت تولیدی نیو بالانس لباس‌های این باشگاه را تولید خواهد کرد.[۶۳][۶۴]

لباس اول باشگاه لیورپول[۶۲]
 
 
 
 
 
۱۸۹۲ تا ۱۸۹۶
 
 
 
 
۱۸۹۶ تا ۱۹۰۷
 
 
 
 
۱۹۰۷ تا ۱۹۱۰
 
 
 
 
۱۹۱۰ تا ۱۹۳۳
 
 
 
 
۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴
 
 
 
 
 
 
۱۹۶۴ تا ۲۰۰۰
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴
 
 
 
 
 
۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲
 
 
 
 
 
۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶
 
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹
 
 
 
 
 
 
 
 
۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰

نماد باشگاه لیورپول برگرفته از نماد شهر لیورپول است که به پرنده لیور (Liverbird) مشهور است. این نماد بر روی یک سپر قرار دارد، که در بالای آن شکلی از دروازه شنکلی قرار دارد که بر روی آن شعار معروف لیورپول تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت (به انگلیسی You'll Never Walk Alone) به چشم می‌خورد. در پی کشته شدن ۹۶ هوادار لیورپولی در سانحه ورزشگاه هیلزبورو در سال ۱۹۸۹ به یاد کشته شدگان این سانحه دو شعله فروزان آتش به نماد باشگاه اضافه شد.[۶۵]

ورزشگاه خانگی

 
نمایی از ورزشگاه آنفیلد

ورزشگاه چهار ستاره آنفیلد ورزشگاه خانگی تیم لیورپول است. ظرفیت کنونی این ورزشگاه ۵۴٫۰۷۴ نفر می‌باشد. این ورزشگاه در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد که به مدت ۸ سال اورتون بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌داد که پس از بنیان‌گذاری باشگاه لیورپول توسط جان هولدینگ در سال ۱۸۹۲، به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد. استادیوم به خاطر جایگاه معروف کوپ در ناحیه جنوب غربی زمین در انگلستان و اروپا معروف است. هواداران پرشور و دو آتشه لیورپول در این قسمت از زمین مستقر می‌شوند که با سرو صداهای فراوان و سرودهای مهیجی که می‌خوانند باعث ترس و اضطراب در روحیه حریفان لیورپول می‌شوند، در واقع هواداران جایگاه کوپ مظهر تعصب تیم به حساب می‌آیند که در سخت‌ترین و بحرانی‌ترین شرایط، تیم محبوب خود را تنها نمی‌گذارند. آن‌ها همواره با سرود معروف خود تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت به تیم در هنگام مسابقه روحیه می‌دهند.

 
نمایی از سکوی کوپ واقع در جنوب‌غربی ورزشگاه آنفیلد

آنفیلد دارای دو دروازه ورودی است که این دروازه‌ها به احترام دو مربی بزرگ باشگاه، بیل شنکلی و دیگری باب پیزلی نام‌گذاری شده‌اند. بر روی سر در دروازه شنکلی جمله معروف هرگز تنها گام برنخواهی داشت آورده شده که در مدخل ورودی این دروازه در کنار فروشگاه باشگاه در محوطه بیرونی ورزشگاه، مجسمهٔ از بیل شنکلی وجود دارد[۶۶]

و همچنین در تونلی که بازیکنان از رختکن به سوی میدان می‌روند، لوحی یادبود از شنکلی است که این جملات بر روی آن حک شده‌است: «این آنفیلد است یادآور جوانانی که برای ما بازی می‌کردند و نیز یادآور موقعیتی است که آن‌ها برای ما فراهم ساختند».

یکی از معروفترین بخش‌های آنفیلد، The Boot Room به‌شمار می‌آید به این دلیل که مربیان معروفی از جمله بیل شنکلی، باب پیزلی، جو فاگان و کنی دالگلیش در این اتاق مدت‌ها به صرف چای و بحث راجع به تیم، نقشه کشیدن برای شکست رقبا و همچنین برنامه‌ریزی برای تیم می‌پرداختند. ضمناً لوح یادبودی برای زنده نگه داشتن خاطره کشته شدگان سانحه هیلزبورو در این مکان وجود دارد که هواداران تیم و رقیب با گذاشتن گل، یاد کشته‌شدگان آن واقعه را زنده نگه می‌دارند. در فاجعه هیلزبوروو ۹۶ نفر از هواداران لیورپول به علت ازدحام بیش از حد جمعیت کشته شدند.

هواداران و رقابت‌ها

لیورپول یکی از پرطرفدارترین باشگاه‌های انگلیس است. از طرفداران مشهور لیورپول می‌توان به: الویس کاستلو[۶۷] لبران جیمز و کوبی برایانت[۶۸] از بسکتبالیست‌های برجسته لیگ ان بی ای، کارولین وزنیاکی، دنیل کریگ، ساموئل ال. جکسون، کریس دی برگ،[۶۹] لیام نیسون،[۷۰] کلایو اوون، لانا دل‌ری،[۷۱] آنجلینا جولی،[۷۲]برد پیت،[۷۳] روسانا دیویسن[۷۴]، پاپ ژان پل دوم،[۷۵] نلسون ماندلا،[۷۶] اسون گوران اریکسون، دکتر دری،[۷۷] و حتی عادل فردوسی پور[۷۸] و نمونه‌های دیگری از این قبیل اشاره کرد.

در سال ۲۰۰۸ گروهی از طرفداران این تیم، تصمیم گرفتند تیمی به اسم ای.اف. سی لیورپول تشکیل دهند تا برای هوادارانی که از لحاظ مالی برای دیدن بازی‌های تیم محبوب‌شان مشکل داشتند، بازی کنند.[۷۹]

 
دروازه بیل شنکلی که بر سر در آن شعار معروف «تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت» حک شده‌است.

ترانه تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت، سرود باشگاه است. این سرود از سال ۱۹۶۰ تاکنون توسط هواداران در ورزشگاه خوانده می‌شود.[۸۰][۸۱] این آهنگ در واقع آهنگ موزیکال فیلم چرخ فلک در سال ۱۹۴۵ است که نویسنده متن این آهنگ اسکار همرستاین و آهنگساز آن ریچارد راجرز است. این آهنگ بعدها در سال ۱۹۶۰ توسط دو تن از آهنگ‌سازان لیورپولی به نام جری و پیسمیکرز تنظیم و به عنوان سرود باشگاه برگزیده شد. هم‌چنین شعار "تو هیچ گاه تنها گام برنخواهی داشت " بر روی نشان باشگاه و نیز بر سر در دروازهٔ یادبود بیل شنکلی حک شده‌است.

قدیمی‌ترین رقیب تیم لیورپول، همشهری این تیم یعنی اورتون است. بازی‌های این دو تیم به دربی مرزیساید مشهور است. دربی مرزیساید به دربی دوستانه نیز مشهور است. زیرا یکی از معدود شهرآوردهای است که در آن طرفداران با هم درگیری شدید پیدا نمی‌کنند.[۸۲] دیگر رقیب لیورپول، منچستر یونایتد است. دو شهر منچستر و لیورپول از همهٔ جهات با هم رقابت دارند. رقابت این دو تیم از دههٔ ۱۹۶۰ تشدید شد. این دربی، به دربی شمال غربی انگلستان نیز معروف است.[۸۳]

مالکیت باشگاه

 
جان. دبلیو هنری از مالکان باشگاه لیورپول

هم‌اکنون مالکیت باشگاه لیورپول را گروه ورزشی فین‌وی (به انگلیسی :Fenway Sports Group) بر عهده دارد که جان هنری و تام ورنر در راس آن می‌باشند. این گروه پیش از خرید سهام باشگاه لیورپول، در بخش ورزش به موفقیت‌های کلانی با تیم بوستون ردساکس که یکی از بزرگترین و پرطرفدارترین تیم‌های بیسبال می‌باشد به دست آورده‌است. هم‌چنین اسطوره بسکتبال آمریکا، لبران جیمز نیز قسمت کوچکی از سهام تیم لیورپول را در اختیار دارد.[۸۴] در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰ باشگاه لیورپول با مبلغ ۳۰۰ میلیون پوند به گروه ورزشی فین‌وی واگذاری شد.[۸۵] در آوریل ۲۰۱۰ میلادی مجله اقتصادی فوربز طی گزارشی اعلام کرد که باشگاه فوتبال لیورپول پس از منچستر یونایتد، رئال مادرید، آرسنال، بارسلونا و بایرن مونیخ ششمین باشگاه و برند با ارزش فوتبال جهان است. این مجله معتبر اقتصادی ارزش باشگاه را در آن زمان ۸۲۲ میلیون دلار اعلام کرد.[۸۶]

  • نمودار مدیریتی باشگاه فوتبال لیورپول
نام سمت
گروه ورزشی فین‌وی مالک
دیوید مورز ریاست افتخاری باشگاه
جان. دبلیو هنری سهام دار اصلی
تام ورنر مدیر عامل
دیوید گینسبرگ نایب رئیس
یان ایر مدیر عامل اجرایی
بیلی هوگِن مدیر ارشد بازرگانی
فیلیپ نش مدیر ارشد مالی

حامی اصلی و تولیدکنندهٔ لباس

بازه زمانی حامی اصلی تولیدکنندهٔ لباس
۱۹۷۹–۱۹۷۳ بدون حامی آمبرو
۱۹۸۳–۱۹۷۹ هیتاچی
۱۹۸۵–۱۹۸۲ Crown Paints
۱۹۸۸–۱۹۸۵ آدیداس
۱۹۹۲–۱۹۸۸ Candy
۱۹۹۶–۱۹۹۲ کارلزبرگ
۲۰۰۶–۱۹۹۶ ریباک
۲۰۱۰–۲۰۰۶ آدیداس
۲۰۱۲–۲۰۱۰ استاندارد چارترد
۲۰۱۵–۲۰۱۲ واریور اسپورتس
از ۲۰۱۵ نیو بالانس

[۸۷]

بازیکنان کنونی

ترکیب تیم

این ترکیب در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۹ به روز رسانی شده‌است.[۸۸]

شماره پست بازیکن
۱   دروازه‌بان الیسون بکر
۲   مدافع ناتانیل کلاین
۳   هافبک فابینیو
۴   مدافع ویرجیل فن دایک (کاپیتان سوم)[۸۹]
۵   هافبک جورجینیو واینالدوم (کاپیتان چهارم)[۸۹]
۶   مدافع دیان لوورن
۷   هافبک جیمز میلنر (کاپیتان دوم)[۹۰]
۸   هافبک نبی کیتا
۹   مهاجم روبرتو فیرمینو
۱۰   مهاجم سادیو مانه
۱۱   مهاجم محمد صلاح
۱۲   مدافع جو گومز
۱۴   هافبک جوردن هندرسون (کاپیتان)[۹۱]
۱۵   هافبک الکس اکسلید-چمبرلین
۲۰   هافبک آدام لالانا
۲۲   دروازه‌بان سیمون مینیوله
۲۳   هافبک جردان شقیری
شماره پست بازیکن
۲۴   مهاجم ری‌یان برستر
۲۶   مدافع اندرو رابرتسون
۲۷   مهاجم دیووک اوریگی
۳۲   مدافع ژوئل متیپ
۴۰   هافبک ریان کنت
۴۷   مدافع Nathaniel Phillips
۴۸   هافبک Curtis Jones
۵۱   مدافع کی-جانا هوئور
۵۳   هافبک اووی اجاریا
۵۹   هافبک هری ویلسون
۶۲   دروازه‌بان Caoimhin Kelleher
۶۶   مدافع ترنت الکساندر-آرنولد
۶۷   هافبک Harvey Elliott
۶۸   هافبک پدرو چیری‌ولا
  مدافع سپ فان دن برخ
  مهاجم تایوو اونیای


بازیکنان خارج شده به صورت قرضی

شماره نقش بازیکن
۲۷   هافبک دیووک اوریگی (به وولفسبورگ)
۴۰   هافبک ریان کنت (به فرایبورگ)
۵۴   هافبک شی اوجو (به فولام)
۵۶   مدافع کانر رندل (به هارت آو میدلوتیان)
شماره نقش بازیکن
۶۰   هافبک آلن دسوزا (به آپولون لیماسول)
۶۸   هافبک پدرو چیری‌ولا (به ویلم تیلبورخ)
  مهاجم تایوو اونیای (به رویال اکسل موزکرون)

صد بازیکن محبوب تاریخ باشگاه لیورپول از نگاه هواداران

در رای‌گیری سال ۲۰۰۶ میلادی با مشارکت بیش از صد هزار هوادار باشگاه لیورپول، در سرتاسر جهان، فهرست صد بازیکن محبوب تاریخ باشگاه لیورپول با عنوان " صد بازیکنی که جایگاه کوپ را به وجد آوردند (به انگلیسی: 100Players Who Shook The Kop)" تنظیم گردید. متعاقباً در سال ۲۰۱۳ با انجام مجدد رای‌گیری در وبگاه رسمی باشگاه، ۱۰۰ بازیکن محبوب تاریخ باشگاه لیورپول بار دیگر برگزیده شدند که این رای‌گیری نسبت به رای‌گیری پیشین، تغییراتی اندک داشت.[۹۲]

  • فهرستی که در زیر آمده‌است بر اساس نتایج رای‌گیری سال ۲۰۱۳ است.[۹۳]
 
استیون جرارد، محبوب‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه لیورپول
رتبه نام بازیکن ملیت دوره بازی لقب لقب به لاتین
۱ استیون جرارد   ۱۹۹۸– ۲۰۱۵ کاپیتان فوق‌العاده[۹۴] Captain Fantastic
۲ کنی دالگلیش   ۱۹۷۷–۱۹۹۰ سلطان کنی[۹۵] King Kenny
۳ یان راش   ۱۹۸۰–۱۹۸۷
۱۹۸۸–۱۹۹۶
شبح[۹۶] The Ghost
۴ رابی فاولر   ۱۹۹۳–۲۰۰۱
۲۰۰۶–۲۰۰۷
خدا[۹۷] God
۵ لوییز سوارز   ۲۰۱۱–۲۰۱۴ تفنگدار[۹۸] El pistolero
۶ جیمی کاراگر   ۱۹۹۶–۲۰۱۳ کارا Carra
۷ جان بارنز   ۱۹۸۷–۱۹۹۷ بیل مکانیکی[۹۹] Digger
۸ بیلی لیدل   ۱۹۳۸–۱۹۶۱ لیدل‌پول[۱۰۰] Liddellpool
۹ فرناندو تورس   ۲۰۰۷–۲۰۱۱ ال نینو El niño
۱۰ سامی هوپیا   ۱۹۹۹–۲۰۰۹ روان‌سنج Psycho co

رکوردها

بازی‌ها

گلزنان

 
رابی فاولر، زننده سریع‌ترین هت تریک تاریخ لیگ برتر تا سال ۲۰۱۵

نقل و انتقالات

جوایز بازیکنان

توپ طلای اروپا

کفش طلای اروپا

بهترین بازیکن سال یوفا

بهترین بازیکن سال اروپا

مربیان

 
باب پیزلی (۱۹۷۴–۱۹۸۳) پر افتخارترین سرمربی تاریخ باشگاه لیورپول

در یکم ماه ژوئن ۲۰۱۲ برندان راجرز در پی اخراج کنی دالگلیش با امضای قراردادی سه ساله به عنوان سرمربی باشگاه لیورپول راهی آنفیلد شد.[۱۰۸] در پی نتایج موفقیت‌آمیز این تیم در فصل ۲۰۱۳–۱۴، باشگاه لیورپول در روز ۲۶ مه ۲۰۱۴ قراردادی ۴ ساله تا پایان سال ۲۰۱۸ با این سرمربی اهل ایرلند شمالی به امضاء رساند.[۱۰۹] اما در تاریخ چهارم اکتبر ۲۰۱۵ پس از کسب نتایج ضعیف، برندان راجرز از سوی مدیران باشگاه اخراج شد.[۱۱۰][۱۱۱]
چهار روز پس از اخراج برندان راجرز، مالکان آمریکایی باشگاه با انعقاد قرادادی سه ساله یورگن کلوپ را به عنوان سرمربی جدید باشگاه لیورپول انتخاب کردند[۱۱۲]

سمت ملیت نام
سرمربی   یورگن کلوپ
مربی   ژلیکو بواچ
کمک مربی   پیتر کراویتز
مربی دروازه‌بان   جان آشتربرگ
آنالیزور   دیو مک‌دانن
مربی فنی   آنخل والِز
مدیر آکادمی   الکس اینگلتورپ
مسئول مربیان آکادمی   دیو موس
مربی تیم زیر ۲۱ سال   آلن موگان
مربی تیم زیر ۲۱ سال   استیون جرارد
رئیس کادر پزشکی تیم   کریس مورگان

تاریخچه مربیان باشگاه

سال نام افتخارات
۱۸۹۲–۱۸۹۶   ویلیام بارکلی
  جان مک کنا
دو عنوان قهرمانی در دسته دوم
۱۸۹۶–۱۹۱۵   تام واتسون یک عنوان قهرمانی در دسته دوم و دو عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۱۹–۱۹۲۳   دیوید اشورث یک عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۲۳–۱۹۲۸   مت مک کویین یک عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۲۸–۱۹۳۶   جورج پترسون
۱۹۳۶–۱۹۵۱   جورج کی یک عنوان قهرمانی در دسته اول
۱۹۵۱–۱۹۵۶   دان ولش
۱۹۵۶–۱۹۵۹   فیل تیلور
۱۹۵۹–۱۹۷۴   بیل شنکلی یک عنوان قهرمانی در دسته دوم، سه قهرمانی در دسته اول، دو قهرمانی در جام حذفی، چهار قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در جام یوفا
۱۹۷۴–۱۹۸۳   باب پیزلی شش قهرمانی در دسته اول، سه قهرمانی در جام اتحادیه، شش قهرمانی در جام خیریه، سه قهرمانی در لیگ قهرمانان، یک قهرمانی در جام یوفا، یک قهرمانی در سوپر جام اروپا
۱۹۸۳–۱۹۸۵   جو فاگان یک قهرمانی در دسته اول، یک قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان
۱۹۸۵–۱۹۹۱   کنی دالگلیش سه قهرمانی در دسته اول، دو قهرمانی در جام حذفی، چهار قهرمانی در جام خیریه
۱۹۹۱   رانی مورن
۱۹۹۱–۱۹۹۴   گریم سونس یک قهرمانی در جام حذفی
۱۹۹۴–۱۹۹۸   روی اوانس یک قهرمانی در جام اتحادیه
۱۹۹۸   روی اوانس
  ژرارد هولیه
[۱۱۳]
۱۹۹۸–۲۰۰۴   ژرارد هولیه یک قهرمانی در جام حذفی، دو قهرمانی در جام اتحادیه، یک قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در جام یوفا، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا
۲۰۰۴–۲۰۱۰   رافائل بنیتز یک قهرمانی در جام حذفی، یک قهرمانی در جام خیریه، یک قهرمانی در لیگ قهرمانان، یک قهرمانی در سوپرجام اروپا
۲۰۱۰–۲۰۱۱   روی هاجسون
۲۰۱۱–۲۰۱۲   کنی دالگلیش یک قهرمانی در جام اتحادیه
۲۰۱۲–۲۰۱۵   برندان راجرز
۲۰۱۵–حال   یورگن کلوپ یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا.قهرمانی سوپرجام اروپا 2019

افتخارات

نخستین قهرمانی لیورپول در نخستین فصل تأسیس این تیم در لیگ لانکاشر رقم خورد. در سال ۱۹۰۱ این تیم برای نخستین بار قهرمان لیگ برتر شد. در سال ۱۹۶۵ نیز قرمزها توانستند نخستین جام خود در جام حذفی را کسب کنند. دههٔ ۱۹۸۰، جزء موفق‌ترین دوران لیورپول محسوب می‌شود. لیورپول در این دوره توانست پنج بار قهرمان لیگ، دو بار قهرمان جام حذفی، چهار بار قهرمان جام اتحادیه، پنج بار قهرمان جام خیریه و دو بار قهرمان اروپا شود.[۱۱۴]

لیورپول پرافتخارترین باشگاه انگلیسی در اروپاست و شش بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. همچنین لیورپول با سه عنوان قهرمانی در جام یوفا، در کنار اینتر میلان، یوونتوس و اتلتیکو مادرید در رتبه دوم پر افتخارترین تیم‌های این جام پس از باشگاه سویا با پنج عنوان قهرمانی، قرار دارد.[۱۱۵]

تعداد رقابت سال
  x۱۸ لیگ برتر
۱۹۰۰–۰۱، ۱۹۰۵–۰۶، ۱۹۲۱–۲۲، ۱۹۲۲–۲۳، ۱۹۴۶–۴۷، ۱۹۶۳–۶۴، ۱۹۶۵–۶۶، ۱۹۷۲–۷۳، ۱۹۷۵–۷۶، ۱۹۷۶–۷۷، ۱۹۷۸–۷۹، ۱۹۷۹–۱۹۸۰، ۱۹۸۱–۸۲، ۱۹۸۲–۸۳، ۱۹۸۳–۸۴، ۱۹۸۵–۸۶، ۱۹۸۷–۸۸،

۱۹۸۹–۹۰

  جام حذفی
۱۹۶۵، ۱۹۷۴، ۱۹۸۶، ۱۹۸۹، ۱۹۹۲، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶
  جام اتحادیه
۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۱، ۲۰۰۳، ۲۰۱۲
  x۱۵ جام خیریه ۱۹۶۴ (مشترک)، ۱۹۶۵ (مشترک)، ۱۹۶۶، ۱۹۷۴، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷ (مشترک)، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ (مشترک)، ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰ (مشترک)، ۲۰۰۱، ۲۰۰۶
  لیگ قهرمانان اروپا ۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۲۰۰۵، ۲۰۱۹
  سوپر جام اروپا
۱۹۷۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵ .۲۰۱۹

منابع

  1. "Happy birthday LFC? Not quite yet..." Liverpool F.C. Retrieved 15 March 2014. Liverpool F.C. was born on 3 June 1892. It was at John Houlding's house in Anfield Road that he and his closest friends left from Everton FC, formed a new club.
  2. "Premier League Handbook Season 2013/14" (PDF). Premier League. Retrieved 17 August 2013.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «Liverpool FC,Trophy Cabinet». UEFA. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  4. «Top 10: Most successful teams in Europe». givemesport. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  5. «Man Utd 0-0 Arsenal». BBC British. 08:54 GMT, Monday, 18 May 2009. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  6. «LFC Trophy Cabinet». liverpoolfc. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  7. «Football League Cup Stats 1960-61 to 2014-15». myfootballfacts. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  8. «Top 10 most successful English football clubs revealed: Liverpool, Man United and more!». talksport. Wednesday, October 8, 201. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  9. «Reds sport all-red kit for first time». liverpoolfc. بایگانی‌شده از اصلی در ۶ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  10. «Heysel, 27 Years On Book Extract». tomkinstimes. ۲۷ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  11. «See what Liverpool's new-look stadium will look like when Anfield expansion is complete». mirror.co.uk. ۴ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  12. «The world's most popular football club revealed: Man United, Liverpool, Arsenal, Barca, Real or Chelsea? Read more at http://talksport.com/magazine/big-picture/2011-10-13/worlds-most-popular-football-club-revealed-man-united-liverpool-arsenal-barca-real-or-chelsea#wWlF9iRgHMDmHbDa.99». talksport. Thursday, October 13, 2011. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 105 (کمک); تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک); پیوند خارجی در |title= وجود دارد (کمک)
  13. «Top 10: Most popular teams in world football». givemesport. ۴ دسامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  14. «Twitter, Facebook, Instagram: who are the world's most popular football clubs?». ۹ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  15. «Manchester United v Liverpool: a rivalry for once detached from the title race». theguardian. ۱۲ دسامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  16. «5 Reasons the Liverpool vs. Everton Rivalry Comes with Mutual Respect». bleacherreport. اکتبر ۲۲, ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۵.
  17. Williams، John. Passing Rhythms: Liverpool FC and the Transformation of Football. Oxford: Berg. شابک ۱-۸۵۹۷۳-۳۰۳-۴. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  18. «Liverpool Football Club is formed 1892». liverpoolfc. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 34 (کمک)
  19. ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ ۱۹٫۲ «Liverpool Football Club is formed1892». liverpoolfc. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  20. «1892-1893: Liverpool go Scottish!». lfchistory. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  21. «Liverpool Change Kits». historicalkits. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  22. «Liverpool FC Home players kits 1896 - 1897». narod. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  23. «England - Lancashire League». rsssf. ژوئیه ۲۳, ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  24. «The Merseyside Derby». toffeeweb. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  25. «Bury 1 Liverpool 0». LFC History. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  26. «1894-1895 Summary Final League Table and Cup Winners». evertonresults. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 18 (کمک)
  27. ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ «The league table for the 1895-1896 season». LFC History. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  28. «The league table for the 1900-1901 season». LFC History. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  29. «Sam Raybould». liverpoolfc. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  30. «Liverweb - First Division Table». Liverweb. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  31. «Liverpool: 1891-1918». spartacus-educational. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  32. «Liverpool's 1914 FA Cup final through the ears of a blind man». lfchistory. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  33. «England 1921-22». rsssf. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  34. «Liverpool 1922-1923». statto. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  35. «England 1953-54». rsssf. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  36. «Bill Shankly: Life, death and football». The guardian. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  37. «Final First Division 1963/1964 league table». lfc online. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  38. «Manager: Bill Shankly». this is anfield. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  39. «Bill Shankly Quotes». brainyquote. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  40. «He remained an ordinary man amid extraordinary achievements». bob paisleY Official website. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  41. «Who is the greatest club manager of all time?». The guardian observer. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  42. «Bob Paisley: How Liverpool's reluctant hero began a revolution». BBC sport. ۱۷ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  43. «The 50 greatest managers of all time». football pantheon. ژوئیه ۸, ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  44. «Season 1983-84». rsssf. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  45. «Season overview 1983/84: Kennedy spot on for Liverpool». UEFA. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 16 (کمک)
  46. «European Champions' Cup 1983-84». rsssf. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  47. «Heysel: Football's Darkest Hour». the offside. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  48. «Rewind: The Heysel aftermath». espnfc. ژوئن ۲, ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  49. «1985: English teams banned after Heysel». BBC. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  50. «A table of all the clubs which have won more than one trophy in a single season. This is a list of doubles and trebles». krysstal. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 81 (کمک)
  51. «How the Hillsborough disaster happened». BBC. ۱۴ آوریل ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  52. «Hillsborough inquests: The 96 who died». BBC. ۱ مه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  53. «Hillsborough disaster: timeline». Telegraph. ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  54. «Hillsborough papers: Cameron apology over 'double injustice'». BBC news. ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  55. «Hillsborough disaster: David Cameron apologises for 'double injustice'». The Guardian. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵.
  56. «1992, FA Cup final, Liverpool v Sunderland». Liverpool Echo. ۲ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  57. «2000/01: Liverpool prevail in nine-goal thriller». UEFA. Friday 1 June 2001. دریافت‌شده در ۷ آوریل ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  58. «The miracle of Istanbul». The Guardian. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  59. «Reds in Seventh Heaven». The Football Association. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  60. «Inzaghi inspires Milan to glory». UEFA. ۲۴ مه ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  61. «Premier League 2013-14: the season in numbers». The Guardian. ۱۳ مه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  62. ۶۲٫۰ ۶۲٫۱ «historical LFC kits». Liverpool FC. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  63. «LFC announce record New Balance kit deal». Liverpool FC. 05 February 2015. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  64. «Liverpool FC new home kit: New Balance release behind the scenes video». Liverpool Echo. ۱۷ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  65. «Hillsborough». Liverpool FC. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  66. «Anfield Stadium Photo: Statue of Bill Shankly». tripa advisor. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  67. «Liverpool FC: Top 10 Celebrity Fans of Liverpool». bleacherreport. فوریه ۲۸, ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  68. «Welcome to La La Land! NBA star Kobe Bryant delivers message to Liverpool's Steven Gerrard». Express. Wed, Jan 7, 2015. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  69. «Chris de Burgh to sing at tribute for Hillsborough victim James». Liverpool Echo. ۶ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  70. «Famous Liverpool FC Fans». IMDb. 03 Nov 2011. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  71. «Lana Del Rey reveals why she needs Liverpool FC to win». Metro. ۱۱ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  72. «Famous Celebrity LFC Fans». pinterest. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  73. «Brad Pitt: I support LFC». Liverpool FC. 25th Nov 2011. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  74. «The Lady in Red: Rosanna Davison signs for Liverpool». Independent. ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  75. «Which team did the Pope support?». The Guardian. ۳۰ مارس ۲۰۰۵. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  76. «Liverpool and football unites to pay tribute to Nelson Mandela, who has died aged 95». This is Anfield. دسامبر ۵, ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  77. «Why I love LFC by Dr Dre». Liverpool FC. ۱ نوامبر ۲۰۰۱. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  78. «چرا فردوسی پور نمی‌گوید طرفدار چه تیمی است؟». الف. ۵ اردیبهشت ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  79. «Liverpool fans form a club in their price range». Telegraph. ۱۸ مارس ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  80. «You'll Never Walk Alone: The story of the iconic Liverpool sing». Mirror. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  81. «Liverpool or Celtic: who Walked Alone first?». The Guardian. ۱۲ مارس ۲۰۰۳. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  82. «Anfield giants never walk alone». FIFA. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  83. «Scouse v Manc». BBC. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  84. «Liverpool's board split over two new bids to buy club». BBC Sport. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  85. "Liverpool takeover completed by US company NESV". BBC Sport. 15 October 2010. Retrieved 12 August 2011.
  86. "Liverpool". Forbes. 21 April 2010. Retrieved 8 August 2010.
  87. «Liverpool FC's Shirt Sponsorship and Kit Manufacturers History».
  88. «Players». Liverpool FC. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵.
  89. ۸۹٫۰ ۸۹٫۱ Shaw, Chris (26 October 2018). "Klopp explains players' vote for captaincy roles". Liverpool F.C. Retrieved 26 October 2018.
  90. Shaw, Chris (10 August 2015). "Milner on vice-captain honour and Coutinho class". Liverpool F.C. Retrieved 20 July 2018.
  91. "Henderson appointed Liverpool captain". Liverpool F.C. 10 July 2015. Retrieved 18 July 2018.
  92. «100 Players Who Shook The Kop (2006)». Liverpool FC wikia. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  93. «100PWSTK: The full 2013 list». Liverpool FC. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ نوامبر ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  94. «Gerrard: Young and Red 700 Up for Captain Fantastic». Anfield index. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  95. «Liverpool and Scotland's King Kenny». FIFA. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  96. «Liverpool Hall of Fame - Ian Rush». Football Fan Cast. نوامبر ۱۹, ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  97. «When Robbie Fowler became God: 20 years on from history-making hat-trick». The Guardian. ۲۷ اوت ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  98. «I just can't seem to get enough of Luis Suarez». Back Page Football. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  99. «Past Players: Volume 5 - John Barnes». The Liver bird. ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  100. «Liverpool FC legend Billy Liddell memorial garden unveiled today in his Townhill birthplace, Fife, Scotland». Liverpool Echo. ۲۲ مه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  101. «Ian Rush, Hall of Fame». Liverpool FC. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  102. «Fastest Premier League hat-trick: 4 minutes 33 seconds». Independent. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  103. «How Michael Owen won the Ballon d'Or WITHOUT being crowned the world's best footballer». Talk sport. دسامبر ۲, ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  104. «Golden Boot ("Soulier d'Or") Awards». rsssf. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  105. «Luis Suarez presented with Golden Shoe by Kenny Dalglish - and says he is ready for El Clasico». Sky Sport 1. 16 Novermber 2014. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  106. «Steven Gerrard Profile». UEFA. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  107. «Virgil van Dijk wins UEFA Men's Player of the Year award». UEFA. ۲۹ اوت ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۱۹.
  108. «Brendan Rodgers urges Liverpool to join him on journey to the stars». The Guardian. 01 June 2012. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  109. «Brendan Rodgers signs new contract: Liverpool manager agrees extension with Reds until 2018». Independent. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  110. «Brendan Rodgers sacked: How Liverpool fans and former players reacted». Liverpool Echo. ۴ اکتبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۵.
  111. «Brendan Rodgers: Liverpool boss sacked after Merseyside derby». BBC Sport. 4October 2015. دریافت‌شده در ۵ اکتبر ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  112. «Liverpool: Jurgen Klopp agrees three-year deal as manager». BBC Sport. ۸ اکتبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۸ اکتبر ۲۰۱۵.
  113. «Evans / Houllier». LFC history. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  114. «LFC Trophy Cabinet». Liverpool FC. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.
  115. «New format provides fresh impetus». UEFA. دریافت‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون