باز کردن منو اصلی

هبةالله بن حسین شیرازی با کنیهٔ ابونصر، شهرت‌یافته با لقبِ مؤید فی‌الدین (۱۰۰۰- ۱۰۷۷) عالِم فاطمی ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود که دیدگاه‌ها و جَدَل‌های فاطمیان را به شعر عربی درآورد و در سه کتاب جای داد.[۱]

زندگانیویرایش

موید فی الدین شیرازی، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های دعوت دینی و سیاسی اسماعیلی در دوره فاطمیان بوده است. در اوج قدرت فاطمیان در طی قرن پنجم/ یازدهم بیشتر عمر خود را در خدمت خلیفه و امام اسماعیلی مستنصر بالله به عنوان داعی در منصب‌های مختلف اداری، سیاسی، نظامی و دینی گذرانید و سرانجام به بالاترین مقام در دعوت اسماعیلی یعنی مرتبه داعی الدعاتی رسید.

تالیفاتویرایش

از میان نوشته‌های موید، سیره او به ویژه دارای اهمیتی تاریخی است.

منابعویرایش

  1. فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). سوم. بیروت: دارالعلم للملایین. صص. ۱۸۰. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  • ویکی‌پدیا انگلیسی
  • خاطرات یک مأموریت: سیره دانشمند، سیاستمدار و شاعر اسماعیلی موید فی‌الدین شیرازی

نویسنده: کلم - ورنا، مترجم: بدره‌ای - فریدون، محل نشر: تهران، تاریخ نشر: ۱۳۸۳/۰۷/۱۵، شابک: ۹۶۴-۳۲۱-۲۲۶-۲