باز کردن منو اصلی

بیون‌هان (هانگول변한; هانجا弁韓) و همچنین بیون‌جین[۱] (هانگول변진; هانجا弁辰) قلمرو ضعیف متحدین شورشی بود که تقریباً از اوایل گاه‌شماری دوران مشترک تا قرن چهارم در شبه‌جزیره کره وجود داشت. بیون‌هان یکی از سه قلمروهای سم‌هان، همراه با ماهان و جین‌هان بوده‌است[۲] .

متحدین بایون‌هان
هانگول변한 یا 변진
هانجا弁韓 یا 弁辰
Revised RomanizationByeonhan or Byeonjin
McCune–ReischauerPyŏnhan or Pyŏnjin

تاریخچهویرایش

به اوایل دوره زمانی سه پادشاهی کره گاهی اوقات سه پادشاهی کره-اولیه نیز گفته می‌شود. بیون‌هان همانند بقیه متحدین سم‌هان، پس جداشدن از استان جین در بخش جنوبی کره پدیدار شد.

شواهد باستان‌شناسی، زیاد شدن فعالیت‌های نظامی و تولیدات اسلحه در میان بیون‌هان در قرن سه و مخصوصاً زیاد شدن سر نیزه و زره را نشان می‌دهد.[۲] این شاید همراه با کاهش مساحت بیون‌هان و افزایش بیشتر متمرکز متحدین گایا باشد که بیشتر ایالت بیون‌هان به گایا پیوسته‌است. گایا نیز سال ۵۶۲ میلادی توسط شیلا یکی از سه پادشاهی کره فتح شد.

فرهنگ و تجارتویرایش

کتاب چینی Records of the Three Kingdoms توضیح می‌دهد که زبان و فرهنگ مردم بیون‌هان همانند مردم جین‌هان بوده‌است و البته باستان‌شناسی مصنوعات نشان دهنده برخی تفاوت‌ها بوده‌است. بیون‌هان شاید به راحتی، گروه شورشی در جنوب و غرب رودخانه ناکدونگ[۳] معرفی شود ولی آنها به صورت رسمی بخشی از استان جین نبوده‌اند. با توجه به متن کتاب Records of the Three Kingdoms دربارهٔ قرن سوم، بیون‌هان برای تولید آهن مشهور بود[۴]؛ آنها آهن را به طرف شمال به هان و یاماتو ژاپن صادر می‌کردند[۴][۵] و به بقیه شبه‌جزیره کره،[۶] آنها همچنین مرکز تولید سنگ مصنوعی بودند.

ایالات‌های کوچک عضوویرایش

پانویسویرایش

  1. Huiyi, Yi; Songsu, Park; Naehyon, Yun (2005). New history of Korea. Seoul: Jimundang. p. 136. ISBN 8988095855.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Ebrey, Patricia; Walthall, Anne (2013-01-01). Pre-Modern East Asia: A Cultural, Social, and Political History, Volume I: To 1800. Cengage Learning. p. 101. ISBN 1-133-60651-2.
  3. Yi, Kwang-kyu (2003). Korean studies series (Korean Studies series 25 ed.). Seoul: Jipmundang. pp. 24–27. ISBN 8988095499.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Lee, Injae; Miller, Owen; Park, Inhoon (2014). Korean History in Maps. Cambridge University Press. pp. 18–19. ISBN 1-107-09846-7.
  5. Kyong-hee, Won Yu han ; translated by Lee (2006). Money traditional Korean society. Seoul, Korea: Ewha Womans University Press. pp. 17–18. ISBN 8973006746.
  6. Mong-nyong, Choi (2006). 최근 의 고고학 자료 로 본 한국 고고학, 고대사 의 신 연구(Recent research on archaeology and ancient deities. Seoul: Juryusung. p. 41. ISBN 9788987096650.