باز کردن منو اصلی

مَتیو لُومسدِن یا ماثیو لومسدن (به انگلیسی: Matthew Lumsden)، زیسته (۱۷۷۷ تا ۱۸۳۵) خاورشناس اسکاتلندی و دانش‌آموخته در کینگ کالج، آبردین، اسکاتلند بود. او صاحب‌کرسی استادی زبان‌های فارسی و عربی در کالج فورت ویلیام هند بوده‌است.

تاریخچه زندگیویرایش

متیو پنجمین پسر جان لومسدن اهل کُشنی ابردین‌شیر در اسکاتلند بود. پس از پایان تحصیل در کینگ کالج؛ کالج آبردین قدیم، به عنوان استاد دستیار زبان‌های فارسی و عربی در دانشگاه فورت ویلیام به هند رفت، و در سال ۱۸۰۸ در آنجا به مقام استادی رسید. در سال ۱۸۱۲ او به مدیریت «مدرسهٔ کلکته» (دانشگاه عالیا یا مجتمع‌العالیهٔ کنونی)، و نیز به عهده‌داری و سرپرستی عالی ترجمهٔ از انگلیسی به فارسی (کمپانی هند شرقی) که در آن زمان در حال گسترش بود منصوب شد. از ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۷ او مسئول مطبوعاتی آن شرکت در کلکته بود، و در سال ۱۸۱۸ خود مدیر کل کمیتهٔ مکاتباتی آن شرکت شد.[۱]

در پی یک بیماری، لومسدن هند را در مارس ۱۸۲۰ به عنوان مرخصی ترک کرد، و با پسر عموی خود، ناوبان توماس لومسدن، از طریق ایران، گرجستان و روسیه به انگلستان سفر کرد. ماجرای این سفر سال ۱۸۲۲ توسط ناوبان لومسدن منتشر شده‌است. متیو لومسدن در ۱۸۲۱ به هند بازگشت.

او در ۳۱ مارس ۱۸۳۵ در توتیدینگ کامون، ساری، غرب لندن درگذشت. لومسدن در سال ۱۸۰۸ موفق به دریافت درجهٔ دکترای حقوق (LL.D) از کینگ کالج؛ کالج آبردین قدیم، و دانشگاه آبردین کنونی، گردیده بود؛ جایی که او کارهای (آثار) خود و بسیاری دیگر را به آنجا هدیه داد.

نوشته‌هاویرایش

نوشته‌های منتشر شدهٔ متیو لومسدن:

  • گرامر زبان فارسی، ۲ جلد. کلکته، ۱۸۱۰.
  • گرامر زبان عربی، در ۲ جلد. کلکته، ۱۸۱۳، که تنها جلد اول آن بیرون آمد.
  • نامه به ستوان گاوین جوان ... ، در رد باورهای او در برخی از پرسش‌هایش از کتاب «دستور زبان عمومی»، کلکته، ۱۸۱۷.

لومسدن همچنین شاهنامهٔ فردوسی، (شاه نامو) را در کلکته، ۱۸۱۱، با یک متن تجدید نظر شده و مقدمهٔ انگلیسی ویرایش کرده‌است.

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش

  • Goodwin, Gordon; Parvin, Loloi (reviewer) (2004). "Matthew Lumsden". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/101017186. (Subscription or UK public library membership required.)