رولینگ استون

(تغییرمسیر از مجله رولینگ استون)

رولینگ استون (به انگلیسی: Rolling Stone)، مجله‌ای آمریکایی است که به موسیقی، سیاست و موضوعات عامه پسند می‌پردازد و هر دو هفته یک‌بار منتشر می‌شود.

رولینگ استون
جلد مجله در ۱ فوریه ۲۰۱۲
بسامدهر دو هفته یک‌بار
چاپ‌کنندهJann Wenner
نخستین شماره۹ نوامبر ۱۹۶۷
کشورایالات متحده
زبانانگلیسی
وبگاه[۱]

رولینگ استون یکی از مشهورترین مجلات در زمینه موسیقی است که همیشه در ارائه برترین آهنگ‌های سال یا انتخاب برترین ترانه‌های قرن و غیره در صدر اخبار بوده‌است. در سال ۱۹۶۷ جن ونر و رالف گلیسون این مجله را در سانفرانسیسکو تأسیس نمودند.

برخلاف سبک و سیاق نشریات آن زمان و گرایش‌های سیاسی افراطی که وجود داشت، رولینگ استون سعی نمود تا به صورت استانداردهای روزنامه‌نگاری سنتی فعالیت نماید و شاید جالب باشد بدانید که اولین مخاطبان و در حقیقت تبلیغ کنندگان آن هیپی‌ها بودند. در اولین شماره از مجله ونر در سرمقاله‌اش می‌نویسد: «این مجله تنها در مورد موسیقی نیست بلکه مجله‌ایست دربارهٔ مسائل مرتبط و تأثیرگذار بر روی موسیقی»

هرچند برخلاف این عنوان باید گفت که رولینگ استون مجله‌ای بود که بر طبق سیاست روز عمل می‌کرد. اما مهم‌ترین نکته در مورد رولینگ استون تأثیر عمیقی بود که بر روی موسیقی دهه ۷۰ گذاشت و فرهنگ موسیقی عامیانه و پاپ را در بین عموم مردم گسترش داد.

بسیاری از نویسندگان سابق آن مانند: P.J.O'Rourke و Kurt Loder در حال حاضر در کانال مشهور MTV مشغول به فعالیت می‌باشند و یکی از نکاتی که این مجله از آن به هیچ عنوان استفاده نمی‌کرد موسیقی بود! بلکه حواشی مربوط به دنیای موسیقی بود که بیشتر مورد انعکاس قرار می‌گرفت تا خود موسیقی. داستان‌های دنباله‌دار نیز یکی از مواردی بود که موجب مقبولیت بیشتر مجله از سوی عامه مردم بود.

شاید دادن عنوان مجله زرد موسیقی برای رولینگ استون عجیب نباشد. در دهه ۱۹۹۰ و با آمدن نشریاتی چون FHM و Maxim رولینگ استون شروع به رقابت با آن‌ها نمود و در اولین کار یکی از بهترین نویسندگان مجله FHM با نام Ed Needham را استخدام نمودند.

این مجله بیشتر بر روی خوانندگان جوان خود توجه می‌نمود، مطالب عامیانه در زمینه‌های فیلم و هنرپیشگان آن زمان، آن هم با استفاده از جاذبه‌های جنسی بیشتر از موسیقی در مجله نمود داشت و این به مذاق اهالی واقعی موسیقی خوش نیامد و انتقادات بسیاری صورت گرفت که در عوض مجله بیشتر به جنبه‌های ظاهری مجله توجه نشان داد که بسیار هم مؤثر واقع شد و فروش آن را به بیش از یک میلیون در هر نسخه رساند و مطالب سیاسی روز و داستان و حواشی موسیقی نیز همانند گذشته به چاپ می‌رسیدند

منابعویرایش