سید محمدرضا میرتاج‌الدینی

سیاست‌مدار ایرانی

سید محمدرضا میرتاج‌الدینی (زاده ۱۳۴۱ تبریز محله تاج احمدیها) نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس هفتم، هشتم و یازدهم بوده و در مجلس هفتم و هشتم عضو هیئت رئیسه فراکسیون اصولگرایان، در مجلس هفتم نایب رئیس کمیسیون فرهنگی، در مجلس هشتم عضو هیات رئیسه مجلس بوده و در دولت دهم معاونت امور مجلس رئیس‌جمهور، معاونت رئیس‌جمهور در اجرای قانون اساسی و مسئولیت امور روحانیت را برعهده داشت.

محمدرضا میرتاج‌الدینی
Mohammad Reza Mirtajodini.jpg
نماینده مجلس شورای اسلامی
دوره‌یازدهم
شروع به کار
۷ خرداد ۱۳۹۹
حوزه انتخاباتیتبریز، آذرشهر و اسکو
معاون اجرای قانون اساسی رئیس‌جمهور
مشغول به کار
۷ خرداد ۱۳۹۱ – ۱۲ مرداد ۱۳۹۲
رئیس جمهورمحمود احمدی‌نژاد
پس ازتأسیس معاونت
پیش ازالهام امین‌زاده (در معاونت حقوقی ادغام شد)
معاون امور مجلس رئیس‌جمهور
مشغول به کار
۲۲ شهریور ۱۳۸۸ – ۷ خرداد ۱۳۹۱
رئیس جمهورمحمود احمدی‌نژاد
پس ازمحمدرضا رحیمی (به عنوان معاون امور مجلس رئیس‌جمهور )
پیش ازلطف‌الله فروزنده
نماینده دوره هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی
مشغول به کار
۸ خرداد ۱۳۸۳ – ۱۸ آبان ۱۳۸۸
حوزه انتخاباتیتبریز، آذرشهر و اسکو
اطلاعات شخصی
زاده
سید محمدرضا میرتاج‌الدینی

۱۳۳۹
تبریز، استان آذربایجان شرقی
ملیت ایران
شغلسیاستمدار
تخصصحقوق
مذهباسلام، شیعه
وبگاهhttps://www.tajoddini.com

او همچنین پیش از نمایندگی مجلس شورای اسلامی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی استان آذربایجان شرقی بوده‌است. وی بعد از دولت مسئول امور پارلمانی سازمان صداوسیما و مشاور رئیس صداوسیما بود. ایشان مدرس در دانشگاه های مختلف بوده و از سوابق ایشان تدریس در دانشگاه‌های کشور و فعالیت های فرهنگی و دینی در داخل و خارج از کشور است. وی به عنوان مبلّغ دینی در کشورهای ترکیه، جمهوری آذربایجان، آلمان، سوئیس، روسیه و ... فعالیت داشته است. ایشان دارای آثار قلمی (چند کتاب و مقالات متعدد) نیز می‌باشد.

تحصیلات میرتاج الدینیویرایش

میرتاج الدینی در سال ۱۳۵۶ وارد حوزه علمیه تبریز شد و سپس برای تکمیل تحصیلات به قم رفت و در درس مدرسین حوزه قم نظیر شیخ جواد تبریزی ، فاضل لنکرانی و جعفر سبحانی ) شرکت کرد. او همچنین تحصیلات دانشگاهی را تا مقطع دکتری(PHD)گذرانده‌اند. کارشناسی ارشد رادر رشته الهیات و معارف اسلامی در دانشگاه قم و دکتری را در رشته مدیریت استراتژیک در دانشگاه عالی دفاع ملی خوانده‌است

پیونده به بیرونویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش